Zacht tikkend de tijd verslaan | Berichten over kunst, cultuur, de Achterhoek, de wereld en Mels eigen activiteiten ...
zondag 25 juni 2017
Ondertussen tien jaar geleden
Het collectief dat gisteren -inmiddels onder de naam DE OMSMEDERS opererend- bij de presentatie van Poëziepuntgl, jaargang 15. No. 2 in het bovenzaaltje van de Arnhemse Boekhandel ONGERIJMD nogmaals de cyclus KRUISWOORDEN voordroeg dat integraal in het nummer is opgenomen. Maar dit terzijde. Eerst feliciteren we Bert Bevers met het jubileum van zijn blog. Dat ik dagelijks met veel plezier lees! Bert proficiat!
Gezien zijn eerste bericht voorvoelde hij toen blijkbaar al de naderende BREXIT. Over zieners gesproken.
zaterdag 24 juni 2017
Ondertussen bij de Krent
Gisterenavond genoten van de diner-voorstelling Walsen die de Firma Weijland in het kader van de Karavaan der Walsen verzorgde in de vernieuwde grote zaal van de Gouden Karper te Hummelo. Heerlijk eten met tussen de drie gangen een voortreffelijke voorstelling. Aanbevelingswaardig. Nog tot en met augustus door de Achterhoek trekkend. Omfietsvoorstelling. Delen ervan over een week in 'nDrom 18, Zie agenda>
Zie ook: Café Radstaak>
Kruiswoorden
CD Het Oost Nederlands Kamerkoor | Die Sieben Letzten Worte
vrijdag 23 juni 2017
Malerwitzen
"Ha Mannen,
Als de Jackson Pollock puzzel toch iets te moeilijk blijkt, kunnen we in
Bergen op Zoom altijd nog een potje Yves Klein memory spelen. Ook leuk!
Groeten,
Ron"
Mocht het zover komen dan zoek ik in mijn verzameling ter afsluiting mijn Malevisch, Kazimir Severinovich, Black Square Jigzaw Puzzle op.
Zie ook hier> en daar> in de Meer gemengde berichten>
Ondertussen in Doesburg
Marijke Schellekens in De Raadskelder en Arsenaal Doesburg
Zie ook Overkant van de rivier | IJsselbiënnale
Zie ook Overkant van de rivier | IJsselbiënnale
donderdag 22 juni 2017
Column | Hans Mellendijk | Hoogspanning
Hoogspanning | Hans Mellendijk, de Gelderlander, edities Achterhoek, 22 juni 2017
Toen ik al middewinterstappend langs de Aa-strang liep en de
prille hoogspanningspalen aanschouwde richting Voorst, kreeg ik met de
opmerking: ‘de palen op zich zijn niet lelijk, alleen het landschap kan er niet
altijd tegen’, de lachers op mijn hand. Op wonderbaarlijke wijze
vermenigvuldigde de zin zich. Het echode in de afscheidstournee van de Dichters
des Achterhoeks en het kaatste vorige week terug toen ik het DRU-industriepark
bezocht. Ik doelde toen op het feit dat er nogal emotioneel op de nieuwe
elementen in het Achterhoekse landschap werd gereageerd. Ik herkende het gevoel
van toen ik voor het eerst achter de Vennebulten het windmolenpark van de Aaltense
windboeren zag verschijnen.
Nu ben ik er aan gewend. Mij viel het op dat de slanke palen
lelijk gevonden werden. Terwijl ik die toch een verademing vind vergeleken met
de Eifeltorenachtige constructie van de oude masten. Masten uit de Meccano bouwdoos.
Alhoewel die hadden toch ook zo hun romantiek. Menig fotoclub vulde met mooie
grafische zwart-wit opnames er de prijzenkast mee. Het is vaak de angst voor
het nieuwe!
Toch had de ambitie van de bestuurders wel wat hoger mogen
liggen. Sommige delen ondergronds was visueel gezien een beter optie geweest. Dat
zou pas innovatief zijn geweest.
De emoties lopen nog steeds hoog op. Als ik de opinie van
Oud-Achterhoeker Marcel Rözer lees, lees ik meer sentiment dan daadkracht. Wat
laat allemaal! In mijn werkgeheugen zie ik burgelijke opstandigheid en hoor ik
alternatieven die het helaas niet hebben gehaald. Ik kan me van toen geen bezorgde
geluiden uit Nijmegen herinneren.
Abonneren op:
Posts (Atom)














