Galeriehoudster Enny Verhey met Hans Mellendijk en Maarten Buser.
Zacht tikkend de tijd verslaan | Berichten over kunst, cultuur, de Achterhoek, de wereld en Mels eigen activiteiten ...
vrijdag 2 december 2016
donderdag 1 december 2016
woensdag 30 november 2016
dinsdag 29 november 2016
maandag 28 november 2016
Mangs in Antwerpen
zondag 27 november 2016
Intussen in Ulft en Laag-Keppel
Hans Mellendijk, Jonah Falke en Bert Scheuter
Hans Mellendijk en Maarten Buser
2/3 HiPP in PcN
Station Nijmegen
Darwin-project | De Omsmeders
Zie hier fotoreportage>
zaterdag 26 november 2016
vrijdag 25 november 2016
Column | Hans Mellendijk | Bontebrug
Bontebrug | Hans Mellendijk | de Gelderlander | edities Achterhoek | 24 november 2016
In mijn atlas van topografische
literaire fragmenten had ik al de lp Bontebrug van Palace Flophouse. Ook het
gedicht ‘Gezicht op Bontebrug’ van de Zutphense dichter P.B. Kempe. Hij mijmert
daarin als hij het dorp tijdens een wandeling ziet liggen: “had hier Vermeer toch ooit zijn oog op
laten lichten, / was men op Bontebrug in plaats van Delft gaan dichten…”
Nu dan ook een heuse roman van de
debutant Jonah Falke vol auto-biografische verwijzingen in een omgeving die ik
ook goed ken. Daar liet ik me eerst door afleiden. Maar eenmaal op gang het
boek toch in één ruk uitgelezen. Hij schildert letterlijk een tijdsbeeld vanuit
het oog van de opgroeiende kunstschilder in spé. Ook in de voortschrijdende
tijd, het volwassen worden van de hoofdpersoon en zijn maten. Over de
cultuurverschillen van stad en platteland. Ik kan me zo snel niet een schrijver
herinneren die zo goed de sfeer en strapatsen op de dansvloer beschrijft als
Jonah dat doet. Knap of het nu een carnavalsbal in Bontebrug is of een hardcore
dancefloor in London-town. Grote klasse. En dan heb ik het nog niet eens over
de sexscénes die net niet dreigen te verzanden in harde klunzige porno. Al moet
ik zeggen dat ik al heel lang dat soort natuurfilms niet heb gezien. Het
beeldrijm op de hoofdstedelijke Dam met het Nationale monument en de
opvliegende duiven zal me lang blijven heugen. Rijp om verfilmd te worden.
Jammer dat Toots niet meer leeft hij zou er vast en zeker een passend melodie
onder hebben gezet. Zijn de filmrechten al verkocht? De betreurde Wolkers heeft
zijn opvolger gevonden. Ook benieuwd naar zijn vervolgstappen? Zondagmorgen wordt
hij er door uw scribent van dienst en mijn collega columnist Bert over aan de
tand gevoeld in de DRU-Cultuurfabriek.
donderdag 24 november 2016
Abonneren op:
Posts (Atom)





