Bij het uitmesten van de keukenlade schreeuwen stroken
spaarzegels voor een strandlaken om de aandacht. Een streven gestrand in de
floribos. Bergen sleutels uit verloren geraakte sloten van deuren uit kamers
ooit bewoond in andere oorden uit een ver verleden maar die je niet hebt durven
weg te gooien voor ‘want je weet maar nooit’. Batterijen uit apparaten die je
al jaren niet meer gebruikt en die niet passen in je nieuwe gadgets. Vergeten
feestcoupons van een zelfbedieningszaak die het 120 jarig jubileum met mij wil
vieren. Bloemennaamplaatje met opschrift Phalaenopsis, een orchidee die nooit
is opgebloeid. Een stapel voordeelpasjes van zaken die al lang niet meer
bestaan, te veel korting weggegeven. Medailles van de avondvierdaagse en een
vet lederen geval van biljartvereniging ‘Krijt Uw Topje’. En hé wat zie ik daar
een dansknoop. Het vel begeerde artefact uit de jaren zeventig. Je kwam er alle
danszalen gratis mee in. Toen je nog met guldens je consumpties kon betalen. Dan
zie ik de door een ijsfabrikant bedachte cadeauverpakking, de schatkist? Verloren
gewaande plastic ronde munten rollen over de vloer. Ooit teruggevonden in de
kapotte voering van de colbertjas, achtergebleven in de meest vreemde hoeken
van de andere kleding of in het achterste vakje van de portemonnee. Bij de
laatste ronde vergeten vanwege te veel gedronken. Teruggevonden op een moment
dat het niet meer bij de uitbater ingeruild kon worden voor echt geld. Ik had
het er met medeslachtoffers over. Het blijkt dat in elk huishouden zo’n schat
moet liggen. Diefstal van eigen hebberigheid. Tijd om met z’n allen bij de
Horeca voor een Muntenteruggeefdag te pleiten. Nu de laatste kermis achter de
rug is ligt daar voor de Feestfabriek een mooie taak om namens de Achterhoekse
Horeca die te organiseren. Maken we er een jaarlijks feestje van. Toch?
