Gisteren werd te Zwolle na een stadswandeling naar het Stedelijk Museum en schone woorden de tentoonstelling Arbeid en Kunst geopend. Het museum als werkplaats>
Deze week komen een aantal zaken bij elkaar. De twintigste a.s. is de deadline voor de catalogusteksten en de dichters kunnen tot dan hun bijdragen leveren aan de Enghuizer dialogen. De zesde editie inmiddels. Ik zal een en ander redigeren en doorgeven aan de grafisch ontwerper van dienst Bert Scheuter. Daarna aan de slag met het #-project 3e editie en het Sirenenproject | sirenengang, sirenenzang.
Vanavond komt zoon Arend terug van een week Oxford en Cambridge, studiereis met zijn klas TCWO-3 | 2015 van het Doetinchemse Ulenhof College: Zie hier meer>
Wat een overdreven toeval, dat ik net op het moment dat ik blz. 35 omdraai en ik 'Hij was zo deskundig, dat hij op een donderdagavond dronken over het spoor struikelde en overreden werd door de trein van Didam naar Duiven.' en naar buiten kijk zie dat de trein station Duiven is binnengegleden. Hoe is het mogelijk. Later op die dag op de terugweg van Den Haag loop ik tien minuten vertraging op in de buurt van station Gouda Goverwelle vanwege een man met suïcidale gedachten op het spoor. Dat voorspelde de jonge talentvolle schrijver Gerjon Gijsbers weer niet. Je kunt niet alles hebben. Mooi stijlvol geschreven eersteling overigens. Zie chapbook Wintertuin>
Gisteren met Louis Radstaak naar 's Gravenhage geweest om Mark Rothko te zien in het Haagse Gemeentemuseum. De 'blockbuster' gaf ons niet echt de gelegenheid om door het publiek, van de werken de ware emotie te zien, ... maar gelukkig was daar Emo Verkerk.
Voor de zesde editie van Enghuizer dialogen t.g.v. de 16e Kunstwandelroute Hummelo de komende lente heb ik ook samenwerking gezocht met Thea Zweerink. Bovenstaande tekeningen op tule komen tegen de lange muur, beetje losjes zodat het werk wat kan bewegen. Ook enkele kleine fotootjes worden er tussen gehangen van kinderen en soldaten met wapens. Ik schreef er een gedicht bij.
Voordat het beeldVerenigd>eind vorige eeuw te Doetinchem werd onthuld, was ik t.b.v. een educatieve foto-serie een middag op stap met de beeldhouwer Piet Killaars>. Wat ik me vooral herinner is zijn obsessie voor het licht. Niet onopgemerkt gebleven getuige het gedicht dat Frans Budé>er ter herinnering over schreef: I.M. Piet Killaars (1922-2015)>