Intussen Ulft | Huntenkunst

 Jos Klaver>

Yolanda Encabo>

Meer Huntenkunst hier>

Door Achterhoekse Ogen | De Houtkamphal

De Houtkamphal | Hans Mellendijk | de Gelderlander, 19 mei 2007

Schuifelend over de vijftiende Huntenkunst in de Houtkamphal te Doetinchem stapelen de zoete herinneringen zich in mijn hoofd op. Aan vorig jaar toen de óndog voornamelijk langs de kunstwerken rende of op mijn schouders wenste te klimmen. Nu loopt de potwortel met moederlief op moederdag gedwee langs de stands en verzamelt middels kunstkaarten, folders, visitekaartjes, boekenleggers zijn eigen museum bijelkaar. Waarbij ons opvalt hoe zeker hij is bij de keuze van iets wat hij mooi - en iets anders weer lelijk vindt.

Dan glijden mijn gedachten af naar de vorige eeuw, naar eind december vijfennegentig, naar wat je achteraf zou kunnen zien als de opmaat voor de Achterhoek Spektakel Toer, de markthal werd door Paolo en Mayka en vele vrijwilligers omgetoverd in een feeëriek circusdecor. ’t Jaor UUTeindejaarsfestival, een oefening in millenniumviering. Of nog verder terug in de tijd, naar de titanenstrijd, november negentienzeuvenenzeuventig; Normaal aan de ene kopse kant opgesteld en Herman Brood aan de andere. Normaal in goede doen dankzij stripteasedanseres en ondanks haperende installatie. Geruchten dat Herman Brood in paniek zou zijn geraakt. Iets met naalden en spuiten. Die uitwassen van het hippiedom waren nog ver weg op de eerste Love-Inn eind jaren zestig en niet merkbaar tijdens het optreden van Cuby en de Blizards in zeventig. Die zaten toch meer aan de drank en hadden last van flikkerend lichtshowlicht. Ik was erbij. De herinneringen zullen vast nog wel even blijven, mag ik hopen. Maar met het monument zelf, fysiek gezien is het afgelopen. Vijftig jaar oud, heeft het industriële erfgoed afgedaan. De bestuurder zijn blind voor de architectonische schoonheid van het gebouw met zijn revolutionaire overspanning van houten bogen. Weg ermee. Huntenkunst lijkt zijn tentoonstellingsplek te verliezen.

Of ligt hier een oplossing voor boekenstad Bredevoort in het verschiet? Het bezoekersaantal loopt terug en ook dit culturele initiatief dreigt in de slop te geraken. De hal afbreken en aan de rand van het vestingstadje weer opbouwen? Wie had het er ook al weer over dat wij in de Achterhoek meer over elkaars gemeentegrenzen moesten kijken?

Trouwens is dat ook niet de oplossing voor de tanende belangstelling bij de kleurbepaling van de D-toren? Maak er een A-toren van! Betrek de hele Achterhoek  bij de ‘emotiemetingen’ van het interactieve kunstwerk.

Ondertussen DRU-Cultuurfabriek | En de winnaar is, ....

Vanmiddag in de Popzaal van de DRU-cultuurfabriek de ontknoping van de RABOBANK Kunstprijs 2014 (Rabobank Graafschap-Zuid, gemeente Oude IJsselstreek en Montferland). Bij de kunstevenementen ging zowel de publieksprijs als de jury-prijs naar de Achterhoek Spektakel Toer. AST van harte!

Intussen thuis | Loupe

Het gedicht LOUPE-Hans Mellendijk> heeft een plaats gekregen in de keuken.

Intussen Drulft | Huntenkunst

Enghuizen herbezocht

BOSTEMPELTJE; Els Kaper-Klaver maakte een mooie schuilplek in de route. Shelter From The Storm.

Midweekmovie | Bert Haanstra | Bij de beesten af | 1972

Ondertussen Enghuizen | M.B

Quote

Altijd weer verrassend welke Quote de eindredactie gebruikt als 'teaser'. 

dG 17-05-2014

Elders

Buitenland | België

Zie ook Gemengde Berichten>

Enghuizen herbezocht

De sokkel van het verwijderde monument dat herinnert aan het overlijden op 19-jarige leeftijd van dochter Julie van Heeckeren van de toenmalige bewoners van het landgoed is regelmatig uitgangspunt geweest voor een kunstwerk. IN PARADISUM herdenkt José Botterhuis in haar bijdrage ook haar overleden dochter.

Zondagclip | Ding A Dong | King Singers

Door Achterhoekse Ogen | Route Nr. 100

Route Nr. 100 | Hans Mellendijk vanmorgen in de Gelderlander, editie Achterhoek

Zou het toeval zijn dat je in het Slingeland Ziekenhuis voor de afdeling urologie route nr. 100 dient te volgen? Numero honderd dat volgens van Dale staat voor toilet. Een grapje van de inrichter om het gewicht van besmuiktheid dat rondom het onderlichaam ligt iets lichter te maken? Ik kwam er uiteindelijk terecht na onduidelijke klachten in de waterhuishouding van mijn lichaam. Na enkele blaasontstekingen op een rij  in relatief korte tijd leek het de huisarts toch maar raadzaam me eens naar de specialist te sturen. Daar in de krochten van het ziekenhuiscomplex aan het eind van route honderd werd ik na inwendig onderzoek snel gerustgesteld. Je gaat namelijk als man voorbij de zestig je van alles indenken; niks aan de hand met de prostaat, PSA-waarden in orde, ... maar wel ander slecht nieuws dat via een röntgenopname en een potloodschets inzichtelijk werd gemaakt door de dienstdoende uroloog.

Mijn afwateringssysteem is vernauwd door littekenweefsel, wellicht opgelopen bij eerdere operaties bij het inbrengen van een katheter, maar het zou ook zo maar kunnen dat het op een andere manier is ontstaan. Een ongelukje op de stang van de fiets als kind. Op de foto zie ik inderdaad de vernauwing en ik begrijp dat daar de loodgieter aan te pas moet komen. Voordat ik het weet krijg ik de opties te horen het klinkt allemaal heel aannemelijk en duidelijk. Als de medicus dan met de uiteindelijke oplossing komt denk ik  te maken te hebben met een actie van Het instituut voor Praktische Poëzie. Hij schets het piemelig werkje; een lapje slijmvlies onder mijn tong wordt weggesneden en gebruikt om de beschadigde wand van de plasbuis te herstellen. Ik schiet zenuwachtig in de lach; 'Daar waar ik mee lul repareert de jongeheer.'  Ik voel een gedicht ontstaan en stem er mee in. Een operatie van zo'n twee uur.  Onlangs op een verloren vrijdagochtend uitgevoerd. Alles volgens planning verlopen. Zoals de uroloog vertelde op vier plaatsen in Nederland kunnen ze het kunstje en in Doetinchem zijn ze er kampioen in.

Het gemak dient de mens; tijdelijk regel ik met een kraantje het plassen. Nog ruim een week dan kan de katheter er uit. Als alles goed gaat. Of de operatie gelukt is zul je van de zomer horen. Als ik bij het volksfeest weer klaterend en zingend voor de zinken pisbak sta of achter een heg verscholen gods water over gods akker laat vloeien.

                 

'''t Zou mooi zijn als de directie van het ziekenhuis ook een mooie oplossing zou bedenken voor de plek van het beoogde nieuwe ziekenhuis. Om het beschermde Oude IJssellandschap in het honderd te laten lopen lijkt me een verkeerde optie. In de buurt van het station moeten toch betere oplossing bedacht kunnen worden, ..." bedenk ik mij als ik de dag na de operatie, in afwachting van mijn lief die me komt ophalen, aangekleed op het ziekenhuisbed lig en ik de wind zie waaien door de hoge bomen langs de Loolaan.