CIRCLES CROSSING | Rob Sweere - met dank aan EDU-ART
vrijdag 28 september 2012
donderdag 27 september 2012
Oud roest
Foto: © Louis Radstaak | Documenta 13 | Favaretto
Louis Radstaak zette zijn bevindingen van onze excursie naar Documenta 13 ook op het wereld wijde web via zijn superbuitengewone vette Café Radstaak>
woensdag 26 september 2012
dinsdag 25 september 2012
Ondertussen in Bredevoort
 HOFMAN EXPOSEERT
De
veelvuldig gelauwerde auteur en beeldend kunstenaar/illustrator Wim Hofman (1941) uit Vlissingen
exposeert tijdens de periode rond de Kinderboekenweek 2012 in Boek op ’t Zand
in Bredevoort. Hofman heeft zowel
in zijn teksten als in zijn beeldend werk een volstrekt eigen idioom. Zijn
verhalen zijn vaak nogal somber van toon: veel dingen mislukken en volwassenen
zijn vaak niet aardig voor kinderen. Maar zijn bijzondere humor, zowel in woord
als beeld verzacht deze somberheid. Zijn woordgebruik en beeldend werk zijn
speels en maakt de lezer of beschouwer aan het glimlachen. Op zijn geheel eigen
wijze relativeert Hofman de ernst van het onderwerp. Hij illustreert zijn
boeken daarom zelf.
|
Tevens
maakt hij vrij beeldend werk in een geheel eigen herkenbaar en verhalend
handschrift, in een vorm tussen abstract en figuratief. Daarbij is acryl en
scraperboard zijn meest geliefde medium. Hij illustreert boeken voor anderen,
maar illustreert ook voor kranten en (kinder)tijdschriften.
De expositie van Wim Hofman wordt vrijdagavond 28 September geopend en
voorafgaand aan de opening zal Mevr. Hedwig
von Bülow een korte lezing houden over Wim Hofman en de
betekenis van zijn werk
Hedwig von Bülow is
vertaalster uit het Nederlands en organiseert regelmatig tentoonstellingen over
Nederlandse en Vlaamse prentenboekkunst.
In 1988 kwam Hedwig von Bülow voor het eerst in contact met
het werk van Wim Hofman. Het was toeval, maar het bracht meteen een gevoel van
herkenning en verwantschap teweeg. Vanaf 1993 vertaalde zij Hofmans verhalen in
het Duits.
De Stichting Bredevoort Kunstmanifestatie (SBK) is bijzonder verheugd het werk van een zo
bekend en veelvuldig onderscheiden schrijver en kunstenaar als Wim Hofman in
Bredevoort te kunnen laten zien. Zeker ook omdat in deze periode de
Kinderboekenweek is. De opening begint
om 19.00 uur in Gebouw Boek op ’t Zand in Bredevoort.
Het werk van Wim Hofman is te zien van 29 september
t/m 4 november in Gebouw Boek op
’t Zand in Bredevoort
Openingstijden: zaterdag en zondagmiddag van 13.00
tot 17.00 uur
Entree: gratis |Organisatie: Stichting Bredevoort Kunstmanifestatie
(SBK) |Inlichting via het secretariaat:
bestuur@sbkbredevoort.nl
maandag 24 september 2012
zondag 23 september 2012
zaterdag 22 september 2012
Finse meisjes
Debuutbundel van Kira Wuck is uit, met op de omslag een vleugje Achterhoek; de portret foto is gemaakt in de tuin van St. Bernardus te Bredevoort door Peter van Tuijl tijdens laatste Poëzienacht.
Uit de oude doos | Ieder zingt zijn eigen lied
Ieder zingt zijn eigen lied
Je
kunt geen krant openslaan of je komt het woord dezer dagen tegen. Het maakt een
eindsprint om eind december als eerste te eindigen in de toptien van woorden
van het jaar. Het leenwoord ‘canon’. In de eerste betekenis van: ‘regel,
richtsnoer, maatstaf.’ Alhoewel? Het lijkt dat een andere betekenis, die van
twee-of meerstemmig zangstuk waarbij de ene partij na de andere invalt,
hetzelfde thema zingt en bestendig herhaalt, het begrip gaat overnemen. Want de
canon van de Vaderlandse geschiedenis die de canoncommissie samenstelde werkt
blijkbaar zo inspirerend dat overal in den lande initiatieven voor een eigen
canon genomen worden. Ook deze krant nodigt de lezers uit er één te maken voor
onze eigen Achterhoek.
Ga
d’r maar eens aanstaan! De vaderlandse canon bestaat uit vijftig onderwerpen uit de
Nederlandse cultuur en geschiedenis. De onderwerpen variëren van de hunebedden
en Willem van Oranje tot de gasbel en Europa. Veel vensters van de nationale
geschiedenis vallen samen met de regionale geschiedenis. Het heet niet voor
niks vaderlandse geschiedenis. Alleen zijn er regionale verschillen. Ieder
zingt zijn eigen lied. In de Achterhoek hadden wat meer last van de Duitse
buren dan de Hollanders. Zo als je voor een goede weersvoorspelling in onze
eigen streek vroeger beter naar de Duitse televisie kon kijken dan naar de stormverwachtingen
uit de Bilt. De geschiedenis wordt geschreven vanuit het perspectief van de
machthebber. Maar toch een leuke oefening,
alleen al om de geschiedenis dichter bij huis te halen. De verlichting zou hier
geïllustreerd kunnen worden door de dichter landman A.C.W. Staring. Al zien we de dichter in hem als een
romanticus, als politicus en boer was hij een realist en stond met beide benen
op de grond. Het één hoeft het andere niet uit te sluiten.
De canon zou uitgebreid moeten
worden met een venster regionale bewustwording, dan komen we via Staring,
Heuvel, Odink, van Velzen, Krosenbrink, Normaal, Hans Keuper bij Sebastiaan
Roes terecht. Ook een venster van mensen die uit de streek wegtrokken omdat het
hier allemaal te benauwd werd, zou niet misstaan. Piet Mondriaan en Gerrit
Komrij. Of de landverhuizers die uit armoede naar Amerika vertrokken. Laten we
ook de huttekeerls langs de Oude IJssel niet vergeten.
Ik kom er één, twee, drie niet
uit. Staring in ieder geval. Zijn regels ‘O zoet gelispel van die mond, Wiens
adem de eerste kus verslond!’ uit het gedicht ‘Herdenking’ deden een halve eeuw
geleden , voor de seksuele revolutie, nog menig jongeling blozen.Op de tweejaarlijkse neven-en
nichtendag van moederskant krijg ik een foto in de handen geduwd van neef Hans
uit Dinxper. De kiek herken ik meteen. Een staatsiefoto uit 1967. Ter gelegenheid van ‘t 25-jarig
huwelijk van vader en moeder gemaakt. D’r was een flinke ruzie aan voorafgegaan met mijn vader. Over het kapsel en het
wel of niet dragen van een stropdas. Nu kan ik er om lachen. Toen niet. Als een
boer met kiespijn sta ik erop. Ik reken ter plekke uit dat mijn overleden vader
op de foto dezelfde leeftijd heeft als ik nu. Vijfenvijftig. Plots ook het
besef dat er een generatie aan het verdwijnen is die de radiobuis nog kende, de
wegschaaf, de Boy GMF brommer, de aletònne, de bottergraven, de straalkachel, de
timmie, de kolenkit, de kachelpook, de divan, de schipbrug bij Doesburg, de
binnenweg. Een generatie die alles nog zèlf kon. Niet door industrialisatie
vervreemd van eigen handelen. Het graven en metselen van een kelder of garage. Wat
zijn ogen zagen maakte hij. Een Radio kapot? De soldeerbout erop en Luxemburg
was weer nabij. Een ladekast voor tekenpapier, koffiezakfilterhouder,
salontafel met omkeerbaar blad, formica tegen de koffievlekken aan de ene en
fineer voor de mooi aan de andere kant. Ga zo maar door, ik kwam het allemaal
weer tegen bij de herinrichting van mijn huis. En koester het met liefde.
Daarom voor deze generatie een
eigen venster in de canon. Als symbool hiervoor kies ik mijn vader. Arend Jan
Mellendijk.
Hans Mellendijk, de Gelderlander, 4 november 2006, edities Achterhoek
Abonneren op:
Posts (Atom)