Posts gesorteerd op datum tonen voor zoekopdracht DdA. Sorteren op relevantieAlle posts tonen
Posts gesorteerd op datum tonen voor zoekopdracht DdA. Sorteren op relevantieAlle posts tonen
dinsdag 4 februari 2025
dinsdag 28 januari 2025
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 05
VOOR ALTIJD THUIS
we woonden in een rustige wijk waar stadsgedruis
kindergekwetter was bij het sluiten van de speeltuin
het park voor mij op loopafstand was voor jou te ver
je krulde je op in de vensterbank en keek de straat in
zodra je de voordeur hoorde haastte je je omhoog
je kende zo je plekjes op zolder was het het stilst
na je ruige jonge jaren kreeg je teveel concurrentie
je ging het uit de weg je ging iedereen uit de weg
vijf jaar geleden lieten we de stenen jungle achter ons
we snakten naar rust en ruimte naar lucht in de longen
zonlicht op de huid en vogelgeluiden om ons heen
met veertien jaar was je al op respectabele leeftijd
ik ruimde op en gooide zo veel mogelijk spullen weg
wat overbleef paste met gemak in de gehuurde bus
jij gaf niet om dingen plek en gezelschap deden ertoe
ons wachtten een houten huis een man en welkom
ons wachtte een warm welkom in de buurt zoals dat
alleen hier kan en wij ons diep in de stenen jungle niet
konden voorstellen we lieten het ons welgevallen we
veerden op we ademden in we genoten de vrijheid
van de ruimte de vriendelijkheid het ontspannen leven
op de tempel aan de vijver spinde je minzaam naar de zon
je zag kikkers padden schaatsenrijders en je eigen snoet
weerspiegeld in het water wat een jeugdige schoonheid
je ging weer op jacht alsof je daar niet al jaren geleden
mee was opgehouden je kwam met muizen en vogeltjes
je vroeg waarom we eigenlijk niet eerder waren verhuisd
het leven hier is goed we gedijen de jaren wegen door
je gewrichten en je nieren alles slijt je bent hoogbejaard
je slaapt jezelf een weg door de tijd tot in de eeuwigheid
je zachtheid blijft ons bij in het voorjaar zullen er blauwe
bloemen bloeien boven de plek waar jij voor altijd blijft
dinsdag 21 januari 2025
dinsdag 14 januari 2025
dinsdag 7 januari 2025
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 02
Waarom de polarisatie stad/platteland op de spits drijven?
Die obsessie is nóg onzinniger als je weet dat onze neuronen
ons leiden, dat onze uitingen dus feitelijk niet eens onze éigen
ideeën, meningen en verlangens vormen. De hoogste tijd om
de illusie van het heilige individualisme, onze zalig verklaarde
individuele ‘vrije keuzes’, opnieuw te bezien en onze blik te
richten op wat we samen kunnen delen en opbouwen.
Illusies
Het individualisme als kwaal
Wij willen wel, maar kunnen
wat wezenlijk is niet aan.
Met onze wil lukt dat niet
en niet met onze verlangens,
want zij behoren ons niet toe.
Jij bent het niet die tot mij spreekt.
Ik hoor wel de aangeslagen neuronen
daar ver onder jouw golvende geluid.
Ik ben de Achterhoeker niet,
het zijn mijn neuronen die,
diep in mijn brein, onvatbaar
Achterhoeks afgeregeld zijn.
In die diepte ben jij niet mijn oppositie
en ik geen verzet tegen jouw verstand.
Niet onze tegenstelling geldt daar
maar wat onbrekelijk ons verbindt.
Het willoos menszijn baart geen angst.
Wel dat wij weetlust zouden verliezen
naar onze nieuwe neuronale status ...
... dan drijft de ik, die er niet is, de leegte aan
en krimpt ons menselijk zijn naar niets.
De primeur van Bert Scheuter zijn laatste gedicht als Dichter des Achterhoeks voor de wekelijkse rubriek DICHT in alle edities van het Achterhoek Nieuws 👉 voorgedragen in De Veldhoek na de lunchpauze van
de 30ste Middewinterstappen 👉, op 30-12-2024.
maandag 23 december 2024
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 52
Helma reisde naar Zelhem om bij de kerstborrel in Smedekinck te zijn. Onderweg las ze over de ‘zes graden van verwijdering’, de gedachte dat alle mensen op aarde via vijf tussenpersonen en zes tussenstappen met elkaar verbonden zijn.
riegt oe
riegt oe zegt ze en ik zie aan de gebaren
dat ik welkom ben iemand schuift een stoel bij
ze bewegen allemaal wat verder weg van tafel
een grotere kring en daar mag ik in
lange lange riege zongen we op het plein
nog steeds denk ik dat wij dat zijn een lange rij
een keten waarin niemand mag ontbreken
een wijs man zei er zijn vijf schakels tussen mij
en ieder ander waar dan ook op aarde
al controleren ze de grens ik blijf verbonden
met diezelfde zesde mens achter de grens
soms denk je eerst den is 'n betjen vrömd
en als je dan gedichten en gedachten deelt
merk je dat je in veel dingen hetzelfde bent
riegt oe is mijn wens voor kerst en volgend jaar
laten we luisteren naar elkaars verhaal
we schuiven stoelen bij de kring wordt groter
groter en groter tot de grens niet meer bestaat
dinsdag 17 december 2024
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 51
Achterhoek Nieuws 👉 | Sommigen, anderen - Sander Grootendorst 👉
Sommigen, anderen
Sommigen zijn uit op oorlog,
anderen zijn in voor vrede.
Sommigen zijn uit op tweespalt,
anderen zijn in voor delen.
Sommigen zijn uit op slopen,
anderen zijn in voor helen.
Sommigen zijn uit op herrie
van helikopters boven de velden,
anderen zijn in voor stilte,
voor een schuilplaats in het gras.
Sommigen zijn uit op wapens,
anderen zijn in voor de gitaar
die een fluwelen stem begeleidt
onder een schilderij met berken.
Sommigen zijn uit op bevelen,
anderen zijn in voor gesprek.
Sommigen zijn uit op onrecht,
anderen zijn in voor mededogen.
Die anderen, dat zijn wij,
hier in deze huiskamer.
Wij zijn in voor poëzie,
wij zullen zegevieren.
© Sander Grootendorst / Achterhoek Nieuws
Zo staat het gedicht in de krant.
dinsdag 10 december 2024
dinsdag 3 december 2024
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 49
De Achterhoek als plattelandsgebied heeft behoefte aan
voorzieningen die ons welzijn vergroten, net als de stedelijke
gebieden in ons land. De verschillen zijn minder groot dan
sommige politici willen doen geloven, het zijn luchtmarketeers.
Dé stem van het platteland levert zowel platteland als stad
niets op.
Platteland
Een statement tegen politieke betutteling
Op het platteland is het leven niet eenzaam.
Het platteland is zeker niet desolaat,
ellendig, armoedig of meelijwekkend.
Het platteland barst niet van onverstaanbaren,
noch van edele wilden of nobele boeren.
Plattelanders zijn met de wereld verbonden,
niet achtergesteld, niet permanent ontevreden.
Plattelanders zijn geen kluizenaars, geen exoten,
niet deerniswekkend, geen constante tegenpolen
want andere uitersten van wat dan wel?
Plattelanders zijn niet anders dan stedelingen
uit hetzelfde onbenullig harde staal gesmeed
of opgebouwd uit lieve laagjes zachte klei.
Wij plattelanders in onze buitengebieden,
dorpen, stadjes en steden hebben goddank
niet allemaal dezelfde stem. Hard of zacht,
in koor of solo, wij zingen allemaal anders -
elk een eigen lied is deel van ons kapitaal.
‘De stem van het platteland’ bestaat niet,
noch hebben wij daaraan enige behoefte!
dinsdag 26 november 2024
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 48
In december zal Helma haar laatste gedicht schrijven als Dichter des Achterhoeks. Drie fietsen hielpen haar dieper door te dringen tot haar geboortestreek.
drie fietsen
met de oranje en de lila fiets
heb ik mooie avonturen meegemaakt
tedere tochten door de Achterhoek
als ik verdwaalde belde ik mijn vader
waar ik ook was hij kwam me altijd halen
toen ik het ouderhuis voorgoed verliet
stalde ik de lila fiets in Wehl
en de oranje fiets in Gaanderen
ik trein ze tegemoet vanuit Amsterdam
zij voeren mij dan naar vertrouwde plaatsen
bij kringloop Groenlo kocht ik een zwarte fiets
die staat in Zutphen onder het station
ik trap langs acht kastelen rondom Vorden
bezoek musea zoals STAAL en MORE
in Dieren brengt de pont me de IJssel over
de oranje fiets gaat nu naar Amsterdam
er valt over de hoofdstad veel te schrijven
Achterhoeks dichter mocht ik vijf jaar zijn
de band met mijn geboortegrond is blijvend
toch is dit ook het einde van een tijdperk
dinsdag 19 november 2024
dinsdag 12 november 2024
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 46
Achterhoek Nieuws 👉 | IJkpunt - Florien Saalmink 👉🏻
Op een klompenpad bij Spijk stond deze dichter stil. In Kilder ook. En toen bij Woold nog eens. Zag daar wat de wandeling met haar deed en liet zichzelf ademhalen. Klompenpaden zijn wandelingen door opengestelde natuur, vaak een kilometer of tien tot vijftien lang. En de nieuwe lievelingsvrijetijdsbesteding van deze dichter. Dus: rugzak op, klompen aan, en gaan!
Ijkpunt
Langzaam voel ik het water mijn wandelschoen binnendringen
Op het buigpunt van mijn voet, daar aan de zijkant
Waar het leer continu moet werken om mijn passen bij te houden
Ik voel hoe alle groeven van mijn zool zich volzuigen met drek
Hoor de kleffe stappen in de berm weerkaatsen
Ik voel de spiervezels in mijn kuit zachtjes samentrekken en ontspannen
En dan plots voel ik kramp
Maar ik loop door, wil door, moet door
Ik zie een dame met een hond, een wandelaar met rugzak en een fietser met een helm
Ik zie een weerkaatsing van mezelf in het rivierwater
Ik merkte het natte gras eerst niet op
Nu hoor ik vochtige zweepslagen op mijn hiel
Een aansporing, bemoedigend, ‘door, door, door’
Halverwege heb ik een balans gevonden tussen de stilte buiten en de drukte vanbinnen
Dan wordt mijn innerlijke Tetris herstart, speel ik rij na rij aan geordende gedachten weg
In het wandelen verlies ik mezelf aan zintuigelijke overgave
Om dan beetje bij beetje, stap voor stap, mij weer tegen te komen
Sta bij het eindpunt mezelf als een marathonrenner op te wachten
Zeg dat ik volgende week weer in de grauwe kou mag zoeken daar paden
Zeg dat het goed komt en dat het beter is
woensdag 6 november 2024
woensdag 30 oktober 2024
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 44
Er komt een einde aan de Kunstwandelroute op het landgoed Enghuizen in Hummelo.Ook voor Helma was de route onderdeel van haar natuurlijke ritme.
-
op lichte voeten
het werd een natuurlijk ritme
tijdens het winteren trof je
hier en daar beeldend kunstenaars
in omstrengeling met een boom
of er lag een dichter met zijn oor
aan de grond te luisteren
dan begon het schetsen weven
nestelen smeden en ontspruiten
de betovering van Enghuizen
tussen Pasen en Pinksteren
hoorde je voetstappen klinken
niet een stampen daveren dreunen
meer een soort dansen van vreugde
op de hartslag van de aarde
kunst bloeide vrijuit tussen speenkruid
beukenbomen bosanemonen
dichters droegen voor omlijst door
merel cello specht en gitaar
Enghuizen ligt opgevouwen
te wachten op verleiding
liefdevolle dialoog
muurbloemlezing boombeschrijving
die droom is nu onteigend
duizenden wandelaars per jaar
kwamen het goed ontmoeten
zij dansten op de paden maar
altijd op lichte voeten
dinsdag 22 oktober 2024
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 43
Kan de nieuwe Omgevingswet buurtbewoners voldoende beschermen tegen ongezonde initiatieven van grootmachten?
Van egels en mensen en de dingen die voorbijrazen
Lokale egels ritselen
behaaglijk in de kruidentuin;
het erf houdt open dag.
Een viool, een accordeon
en een notenhouten gitaar
spelen tussen de kalebassen.
Klanken gaan over in geuren:
de laatste van de zomer,
de eerste van de herfst.
Big agro, big tech en Big Mac
komen het ritme verstoren,
dringen ons hun luide tempo op
en zijn nu zelfs van zins
om hamburgers en franse frietjes
te laten rijden op de asfaltweg
die ons bestaan doorsnijdt.
In de beproefde kringen
van aalbessen en weidezwammen
ervaren we, al rondscharrelend,
het onverteerbare verschil
tussen verkeer dat voorbijraast
en de egels die we zijn.
dinsdag 15 oktober 2024
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 42
Achterhoek Nieuws 👉| Ruimte tussen de takken - Florien Saalmink 👉🏻
Elke herfst schrijft deze dichter een gedicht over afsluitende fases. Het is een nostalgisch gevoel wat dit seizoen meebrengt. De najaarsfases, de uitblaas voor het einde van het stuk. In oktober viert deze dichter haar verjaardag, dus een gevoel van groei zit ook in dit seizoen van eindes.
Ruimte tussen de takken
Met de blaadjes van de bomen
Wederkeert een soort rust
Een soort stille kalmte
Onverwachts onverstoord
In de ruimte tussen de takken is plots plaats
Plaats voor dat wat de zomer lang binnengehouden
Verstopt diep in mij, naar buiten gelaten
Ik mag dan zijn en ik mag daar blijven
Mag mij verstoppen in een oranje zee
Een golfslagbad van knisperingen
In die stilte is er plek om de ruimte te nemen
Mijn borstkas zet uit in ademhaling
Met koele zuurstof ook een frisse wind
Glanzend na een regenbui en getekend door moddersporen
De lucht een oneindige vlek wit-grijs, mijn hoofd net zo
In die laatste maanden van het jaar ben ik
Elke oktober weer een gevoel van herkenning
Van rust en van leegte
Een pas op de plaats en een stap in de toekomst
Naar meer ruimte voor mij
dinsdag 8 oktober 2024
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 41
Hoe is het eigenlijk met Robbin uit Varsseveld en Jaap uit Dokkum? ‘Hartenwens: vader worden’, stond in februari in deze krant. Hun wens is nog geen werkelijkheid geworden. Grote sta-in-de-weg is de wet die zegt dat niet geadverteerd mag worden met draagmoederschap als ‘vraag of aanbod’
Kinderwens
Dokkum gedeeld door Varsseveld is
Zwolle
(ook als je V deelt door D).
Jaap en Robbin delen vele uren,
wonen in een bezield nieuw leven
halfweg aan de IJssel waar gisteren
Ee en Slinge door de dagen dropen.
Leven zonder, werd leven met.
Liefde delen is vermeerderen
van die liefde, van hechting
en voor alles van het leven zelf.
Jaap en Robbin willen graag kinderen
Vanzelfsprekend, verliefden willen dat ...
Bestaan ze ook hier, de vrouwen
die graag nieuw leven dragen,
en die dat leven willen schenken
aan wie lief heeft maar geen schoot?
De mannen mogen dat niet adverteren,
vrouwen niet dat zij doneren willen.
De angstige wet die dat verbiedt,
is een scherp mes, kerft bij geliefden
‘immer incompleet’ in harten ...
Maar geen wet kan verbieden
dat een gedicht de liefde adverteert,
dat een dichter aan onbekend wil vragen ...
dinsdag 1 oktober 2024
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 40
Helma bezocht het ontknopingsfeest van de stichting Eeuwig Erbarmen, organisator van ’n Drom en het Erbarmen Festival in het landschap van Varsseveld en Sinderen.
ontknoping
eeuwig fluisteren de sirenen
diep verscholen tussen varens
als je nog wat verder luistert
hoor je voetstappen weerkaatsen
echo's van wel veertig jaar
Idinkbos levend theater
'n drom bevlogen wandelaars
golft langs slingerende paden
met picknickmand en opklapkruk
achter iedere bocht verbazing `
strakke beats en vogelkoren
een specht drumt met de dichters mee
de zon werpt licht op de artiesten
overal staat betovering
te trappelen achter de coulissen
tussen Varsseveld en Sinderen
golven banden van erbarmen
zie die maar eens te ontknopen
ze vlechten zich door het landschap heen
eeuwig fluisteren de sirenen
dinsdag 24 september 2024
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 39
Bij Sinderen zijn sporen aangetroffen van een elfde-eeuws houten kasteel.
Motte
Gravend in de regen van tegenwoordig
stuit de archeoloog op de regen
van vroeger, neergeplensd op de motte,
het houten kasteel, waarvan weinig meer
resteert dan wat halfverrotte sporen
van een fundering onder het tijdsgewricht
waarin wij leven en dat dreigt te verzakken
in de modder die we meenden te hebben
overwonnen. Er zit ijzererts aan je schoenen.
Een archeoloog is geen weerman: die graaft
in de lucht, die ziet het onheil aankomen,
die roept: ‘Zoek dekking!’ Een archeoloog
wordt door stortbuien verrast, het verleden
stijgt hem tot aan de lippen, het ondermijnt
zijn fort, een strijdbijl komt bovendrijven
– een buit voor de weerman, hij smelt
het wapen om tot paraplu, waaronder
de twee zich gebroederlijk verschansen.
dinsdag 17 september 2024
Abonneren op:
Posts (Atom)