Ontwerp: Beek en Es | Bert Scheuter
woensdag 22 maart 2017
Ondertussen in Ulft
De Expositiewerkgroep van Kunstenaarscollectief BREEKijzer presenteert in
de Giethal van ICER innovatiecentrum op het DRU-Industriepark te Ulft:
Licht, een herinnering
Dinie Wikkerink - fotografie
Waar:
In de ‘Giethal’ van ICER
Innovatiecentrum, Hutteweg 32, Ulft, +31 (0) 315-820 280.
Wanneer:
op de reguliere openingstijden van woensdag 22 maart t/m zondag 7 mei 2017;
dinsdag t/m vrijdag 10:00-17:00 uur | zaterdag en zondag 13:00-17:00 uur.
Entree:
gratis als alleen de expositie van BREEKijzer
bezocht wordt: aanmelden bij de balie.
Licht is het belangrijkste thema in het werk van
Dinie Wikkerink.
Het merendeel van haar foto’s zijn in de huiselijke
omgeving gemaakt.
Sinds 1993 werkt ze aan dit thema en ziet ze het
als een uitdaging om binnen de beperking van de huiselijk omgeving haar werk
verder te ontwikkelen. De omgeving verandert niet maar wel de manier waarop ze
ernaar kijkt.
Dinie Wikkerink arrangeert niet, zij doet verslag
van wat zij ziet. Ze probeert bijzondere lichtmomenten te vangen. Het licht dat de ruimte anders doet beleven
of de aanwezige objecten een nieuwe beeldende betekenis geeft. Het goede moment
is belangrijk, een paar seconden eerder of later zou het anders zijn. Het
is een zoeken naar het minimale dat toch nog zeggingskracht bezit, licht dat er
is bij gratie van de duisternis en op bijna abstracte wijze uitdrukking geeft
aan begrippen als stilte, eenvoud en intimiteit.
Er
spreekt een verlangen uit naar vroeger, naar het licht van de kinderjaren: ‘Licht een herinnering’
De
foto’s zijn afgedrukt op zeer fijn Hahnemühle fine-art papier en ter
bescherming voorzien van een vernislaag. De expo in de Giethal is verdeeld in
zes groepjes met allemaal hun eigen sfeer, die voor deze gelegenheid de titels
morgen, middag, avond, nacht, zomer en
winter hebben gekregen.
Informatie
over de expositiegroep van BREEKijzer: Hans Sennema: (06) 10 10
31 03 info@sennemakunst.nl
Het
idee voor de oprichting van een beleef- en kennisplek als ICER is ontstaan
vanuit de provinciale en lokale overheid, industriële bedrijven,
onderwijsinstellingen, kunstenaarscollectief BREEKijzer en het Nederlands
IJzermuseum samen. ICER verwijst dan ook naar de
vier belangrijke partijen die ICER hebben samengebracht; industrie, cultuur,
educatie, recreatie. Tegelijkertijd verwijst ICER ook naar 'iezer', dat ijzer
betekent in de streektaal van de Achterhoek. ICER is ook uit te spreken voor de
internationale gasten.
dinsdag 21 maart 2017
Ondertussen bij ICER
Vanmorgen met leden van de Expogroep de Tentoonstelling 'LICHT een herinnering' van Dinie Wikkerink ingericht. Een schitterende tentoonstelling waar het licht schildert.
Hier meer>
Onderwijl in Zutphen
|
maandag 20 maart 2017
Ondertussen in Ulft
De Expositiewerkgroep van Kunstenaarscollectief BREEKijzer presenteert in
de Giethal van ICER innovatiecentrum op het DRU-Industriepark te Ulft:
Licht, een herinnering
Dinie Wikkerink - fotografie
Waar:
In de ‘Giethal’ van ICER
Innovatiecentrum, Hutteweg 32, Ulft, +31 (0) 315-820 280.
Wanneer:
op de reguliere openingstijden van woensdag 22 maart t/m zondag 7 mei 2017;
dinsdag t/m vrijdag 10:00-17:00 uur | zaterdag en zondag 13:00-17:00 uur.
Entree:
gratis als alleen de expositie van BREEKijzer
bezocht wordt: aanmelden bij de balie.
Licht is het belangrijkste thema in het werk van
Dinie Wikkerink.
Het merendeel van haar foto’s zijn in de huiselijke
omgeving gemaakt.
Sinds 1993 werkt ze aan dit thema en ziet ze het
als een uitdaging om binnen de beperking van de huiselijk omgeving haar werk
verder te ontwikkelen. De omgeving verandert niet maar wel de manier waarop ze
ernaar kijkt.
Dinie Wikkerink arrangeert niet, zij doet verslag
van wat zij ziet. Ze probeert bijzondere lichtmomenten te vangen. Het licht dat de ruimte anders doet beleven
of de aanwezige objecten een nieuwe beeldende betekenis geeft. Het goede moment
is belangrijk, een paar seconden eerder of later zou het anders zijn. Het
is een zoeken naar het minimale dat toch nog zeggingskracht bezit, licht dat er
is bij gratie van de duisternis en op bijna abstracte wijze uitdrukking geeft
aan begrippen als stilte, eenvoud en intimiteit.
Er
spreekt een verlangen uit naar vroeger, naar het licht van de kinderjaren: ‘Licht een herinnering’
De
foto’s zijn afgedrukt op zeer fijn Hahnemühle fine-art papier en ter
bescherming voorzien van een vernislaag. De expo in de Giethal is verdeeld in
zes groepjes met allemaal hun eigen sfeer, die voor deze gelegenheid de titels
morgen, middag, avond, nacht, zomer en
winter hebben gekregen.
Informatie
over de expositiegroep van BREEKijzer: Hans Sennema: (06) 10 10
31 03 info@sennemakunst.nl
Het
idee voor de oprichting van een beleef- en kennisplek als ICER is ontstaan
vanuit de provinciale en lokale overheid, industriële bedrijven,
onderwijsinstellingen, kunstenaarscollectief BREEKijzer en het Nederlands
IJzermuseum samen. ICER verwijst dan ook naar de
vier belangrijke partijen die ICER hebben samengebracht; industrie, cultuur,
educatie, recreatie. Tegelijkertijd verwijst ICER ook naar 'iezer', dat ijzer
betekent in de streektaal van de Achterhoek. ICER is ook uit te spreken voor de
internationale gasten.
Ondertussen in Kröller Müller
 |
| Ciacomo Balla | Forme rumore di motocicletta | 1913 |
Trial and Error
Mijn eerste motor: een BMW R27
een eenpitter uit Beieren van geld voor mijn eieren
Mijn tweede motor: een Zündapp DB 201S
met deze Duitser maakte ik mijn eerste schuiver
Mijn derde motor: een Norton Commando 750
een imposante commanderie uit Groot Brittanië
Mijn vierde motor; een Honda 250XL
de eerste die ik gewon uit het land van de Rijzende Zon
Mijn vijfde motor: een Honda CB 175
een kleine vinnige twin, maar voor mij veel te min
Mijn zesde motor: een Yamaha XT 500
dat was zwaar aantrappen en flink zandhappen
Mijn zevende motor: een Yamaha XS 750
weer een motor uit Japan, nu een met cardan
Mijn achtste motor: een Suzuki SP 400
deze 'off the road' was op sterven na dood
Mijn negende motor: een Yamaha XV 1000 TR 1
een hele zware, maar toch niet je ware
Mijn tiende motor: een Honda XBR 500
bleek een tikkeltje krom bij mijn blokjes om
Mijn elfde motor: een Honda XL 600V 'Transalp'
eigenlijk erg: ik ging niet hoger dan de Holterberg
Mijn twaalfde motor: een Suzuki GR 650 Tempter
geen echte topper, deze tamme 'soft chopper'
Mijn dertiende motor: een Suzuki DR 400
na een restauratie volgde de plechtige crematie
Ik wil aan nummer veertien niet meer beginnen
maar sluit het ook niet helemaal uit
misschien wordt het een trial-motor
een mens mag zich toch vergissen?
zondag 19 maart 2017
Reiziger
Bij het overlijden van Chuck Berry>
Lees ook REIZIGER - Hans Mellendijk
Met blijdschap verneemt Het instituut Praktische Poëzie dat
diep in de ruimte voorbij de rand van het zonnestelsel
Voyager I verder het heelal in vaart met aan boord de song
Johnny B. Goode, voor die niet kunnen lezen, om te worden gehoord
hoe een gitaar kan klinken als een bel. Go voyager go, go voyager.
Als we vannacht een ster zien flonkeren
denken we aan 'Johnny B. Goode tonight'.
diep in de ruimte voorbij de rand van het zonnestelsel
Voyager I verder het heelal in vaart met aan boord de song
Johnny B. Goode, voor die niet kunnen lezen, om te worden gehoord
hoe een gitaar kan klinken als een bel. Go voyager go, go voyager.
Als we vannacht een ster zien flonkeren
denken we aan 'Johnny B. Goode tonight'.
zaterdag 18 maart 2017
Ondertussen in het Stedelijk Museum
Foto: © Paula Loonen
Zie ook At The Museum | Paula Loonen>
vrijdag 17 maart 2017
Column | Hans Mellendijk | Voorjaar
rubriek Natuur | dG 14-03-2017
Voorjaar | Hans Mellendijk | de Gelderlander | 16-03-2017 | edities Achterhoek
De chocolade paaseieren lonken al weken in de schappen van
de supermarkt,
de gele ‘tielozen’ in bosjes in de boeketemmers. De eerste
lammetjes in de wei. Het eerste kievitsei gespot.
Het is onomstotelijk waar; het wordt lente. In mijn
Facebookbubbel verschijnen foto’s van wonderbaarlijke zwammen die vriend Albert
op de Slangenburg tegenkwam tijdens een zondagmiddagwandeling. In mijn fantasie
classificeerde ik de plopperzwam. Waarschijnlijk gaat het om de zeldzame rode
kelkzwam. Of de krulhaarkelkzwam. Lees ik de dinsdag erna in de rubriek Natuur.
In ieder geval bekerzwammen. Dat deed me weer denken aan een editie van de
Kunstwandelroute Hummelo die elk jaar gorganiseerd wordt tussen Pasen en
Pinksten op het landgoed Enghuizen. Els Kaper versierde toen een boomstronk met
rode rubberen bekertjes.
Ook dit jaar zijn de voorbereidingen voor de
kunstwandelroute in volle gang. De poëtische beschouwingen die sinds acht jaar
de kunstwandelroute begeleiden stromen mijn mailbox binnen. De Omsmeders doen
hun naam recht aan, de winterziel wordt omgesmeed.
Het is onomstootelijk waar; het wordt lente. Het Oost
Nederlands Kamerkoor is driftig bezig om Haydns koorwerk Die sieben letzten
Worte unseres Erlösers am Kreuze onder de knie te krijgen. Voornoemd dichterscollectief
De Omsmeders heeft zich op het werk gebogen om de tien meditaties in een
eigentijds jasje te steken. Allemaal voor een eenmalige uitvoering met
Palmpasen in de Catharinakerk van Doetinchem. Een bijzondere gebeurtenis.
Waarachtig het zou niet waar zijn, het wordt onomstotelijk
lente. Nu het politieke landschap nog.
Abonneren op:
Posts (Atom)