woensdag 29 juli 2015
dinsdag 28 juli 2015
Ondertussen in Bredevoort | Binnenkort in dit theater
De voormalige Poëziewinkel
Poëziecentrum Nederland
Podium
Terras Bertram
Ingmar Heytze | Gezond gedicht | PcN | 23 februari 2013
Pim te Bokkel | Roltrap via Layer | uit: Dit is hoe een storm ontstaat | PcN | 19 oktober 2013
Marije Langelaar | Hert | PcN | 23 maart 2013
Zwarte Cross 2015 | nagekomen berichten
De volgende Zwarte Cross| 21 (Hé dan ga ik met pensioen), 22, 23 & 24 juli 2016
Mel's zomeracademie | Van Dyke Parks VII
The Byrds & Country Music
Merle Haggard | Ray Charles | Nat King Cole
Merle Haggard | Ray Charles | Nat King Cole
maandag 27 juli 2015
Parijs is nog ver | Toedicht Joop Zoetemelk
Opgenomen door Meindert Talma in de Griene Studio op 22 en 23 juni 2015.
Tekst en muziek: Meindert Talma.
Tekst en muziek: Meindert Talma.
Bernard Hinault heeft de tour verlaten vanwege een knieblessure.
Opeens fiets ik in het geel en ben ik topkandidaat voor de eindzege.
In de Alpen krijg ik veel steun van Johan van der Velde.
Vele kilometers sleurt hij op kop. Maar dan komt de rit naar Pra-Loup.
Opeens maakt Johan een zwieper naar rechts. Hij blijft overeind maar ik zit aan zijn wiel
en smak hard tegen het asfalt. Ik heb een lekke band, ik moet een nieuwe fiets.
Mijn linkerarm is flink gehavend. Peter Post slaat hard op zijn stuur.
Ik krijg van Raleigh een andere fiets en trap mijn benen zuur.
Als een voetballer valt, schreeuwt hij om zijn moeder.
Als een wielrenner valt, schreeuwt hij om zijn fiets.
Ik heet Zoetemelk, maar ze noemen mij de Eeuwige Tweede.
Parijs is nog ver, nee ik heb nog niets.
Theo Koomen rijdt pal achter mij. Hij doet verslag voor de radio.
Hij schreeuwt zijn stem helemaal schor. Hij schreeuwt mij naar de kopgroep toe.
De volgende dag heb ik nog veel last van mijn linkerarm.
Op de Col du Galibier wankelt mijn gele troon.
Ik moet drie keer lossen. Mijn achterstand is opgelopen tot drieënhalve minuut.
In de afdaling laat ik mij als een steen naar beneden vallen.
Dankzij de goedbetaalde hulp van twee Fransozen
kom ik weer bij de kopgroep terug en kan ik de gele trui behouden.
Als een voetballer valt, schreeuwt hij om zijn moeder.
Als een wielrenner valt, schreeuwt hij om zijn fiets.
Ik heet Zoetemelk, maar ze noemen mij de Eeuwige Tweede.
Parijs is nog ver, nee ik heb nog niets.
Ik heb de Alpen overleefd en ik weet nu bijna zeker
dat er een einde komt aan het tijdperk van de Eeuwige Tweede.
Maar uit mijn mond zal je zulke woorden niet horen.
Parijs komt dan wel steeds dichterbij, maar ik ben beducht voor weer een valpartij.
Als een voetballer valt, schreeuwt hij om zijn moeder.
Als een wielrenner valt, schreeuwt hij om zijn fiets.
Ik heet Zoetemelk, maar ze noemen mij de Eeuwige Tweede.
Parijs is dichtbij, maar ik heb nog niets.
Ik fiets in het geel en ik fiets in Parijs.
Nooit meer de Eeuwige Tweede, de Tourwinst is voor mij.
zondag 26 juli 2015
Terugblik Zwarte Cross | zaterdag
11:15 | Donkere wolken stapelen zich boven de Schans | 't schoert
 |
| Zwarte Cross ook voor blanken |
12:00 | Onze held. Streektaaldeskundige Lex Schaars | 'n Bonte Cross door Streektaalland
13:00 | Meindert Talma & The Melisma Saxophone Quartet | De Ploeg
Meindert Talma & The Melisma Saxophone Quartet | Werkman
Undercoversessieleider Vedran Mircetic (De Staat)
15:00 | Undercoversessie door lokale helden van The Chaingang | Skunk Anansie
2015 Skunk Anansie Undercoversessie op Zwarte Cross
Vedran Mircetic - gitaar | Lilian de Jong - zang
Philip de Haan - basgitaar | Bert Stoltenbarg - gitaar | Wilco Zoethout - drums
camera | Paul van Druten
17:00 | Dichter des Achterhoeks | Jack Weijkamp werd begeleid door Dries Bijlsma
En toen het noodweer in naar de parkeerplaats en de wegenwacht bellen vanwege lekke band dat later een kapot ventiel bleek te zijn. Thuis nagenoten op tv.
Zondagmiddagclip | Hoonte | Muziekvereniging Crescendo Bussum
Hoonte (tekst Gerrit Achterberg, muziek J. de Haan); Uitgevoerd door muziekvereniging Crescendo Bussum in theater Spant! in Bussum op 17 april 2011. In samenwerking met Ernst Daniël Smid.
Hoonte
Vlak voor de ramen staat het boomtheater
insecten trekken strepen langs de ruit
en vlinders buit'len om elkanders buit.
Een dikke duif vliegt in de groene krater
van bladeren een duiker onder water
en komt er later even oud weer uit.
Het leven, tegen dit decor gestuit
wordt speltoneel terwijl ik kijk en staat er.
Ik heb van de natuur nog nooit genoten
als hier op de Hoonte in de Achterhoek.
Mariahoeve heet het hoge huis.
Hier krijgt het ogenblik voldoende grootte
en de achtergrond, een eeuwig open doek
voor de verbeelding van het paradijs.
Gerrit Achterberg
zaterdag 25 juli 2015
vrijdag 24 juli 2015
Abonneren op:
Posts (Atom)