maandag 21 januari 2013
LEVEN
zondag 20 januari 2013
zaterdag 19 januari 2013
Binnenkort in Bredevoort | Glenn ter Haar
Expositie in Boek op ’t
Zand Bredevoort
In één
van de gezelligste
expositieruimtes van de Achterhoek wordt de serie ‘Mixed’ (of Gemengd)
tentoongesteld. Een serie schilderijen waarvoor naast olieverf diverse andere
grondstoffen zijn gebruikt.
In Boek
op ’t Zand dus dit keer een Achterhoekse kunstenaar; Glenn woont en werkt in Lichtenvoorde.
Na
de middelbare school ging Glenn naar de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem,
waar hij in vier jaar tijd zijn diploma haalde met een acht voor de
afstudeerrichting ‘Schilderen’. In Lichtenvoorde is hij ook
befaamd om zijn ontwerpen voor de corsowagens.
Glenn
ter Haar over zijn werk:
“Aanvankelijk voelde het vreemd om
met kapotte eieren, lichaamsbeharing en doornen van rozenstruiken te
schilderen. Hetzelfde gold voor huid, bloed en babyhaar. Langzaam maar zeker
groeide er een interessante verbintenis tussen olieverf en de gemixte
materialen.
Hoewel we ons op canvas voornamelijk uiten in een beperkt scala aan verfsoorten, zijn de mogelijkheden eindeloos. Veel materialen lijken ongeschikt om mee te schilderen. Andere materialen vragen er gewoonweg niet om, om op een schildersdoek gesmeerd te worden. De vraag naar waar de grens ligt van wat er als grondstof voor een schilderij kan worden gebruikt, leidde tot een prikkelend experiment.
Elk materiaal dat werd gemixt vroeg om een eigen behandeling. Rode ui en metaalsnippers lieten zich goed opsluiten in de verf. Bepaalde andere materialen maakten het lastiger. Uiteindelijk lukte het om deze technisch ingewikkelde serie schilderijen te maken.
Hoewel we ons op canvas voornamelijk uiten in een beperkt scala aan verfsoorten, zijn de mogelijkheden eindeloos. Veel materialen lijken ongeschikt om mee te schilderen. Andere materialen vragen er gewoonweg niet om, om op een schildersdoek gesmeerd te worden. De vraag naar waar de grens ligt van wat er als grondstof voor een schilderij kan worden gebruikt, leidde tot een prikkelend experiment.
Elk materiaal dat werd gemixt vroeg om een eigen behandeling. Rode ui en metaalsnippers lieten zich goed opsluiten in de verf. Bepaalde andere materialen maakten het lastiger. Uiteindelijk lukte het om deze technisch ingewikkelde serie schilderijen te maken.
Thematisch gezien hebben alle
schilderijen iets te maken met grondstoffen. Bij kapotte eierschalen ligt de
inhoud er aardig dik bovenop, bij een aantal van de schilderijen ligt het
gecompliceerder. Het zijn associatieve werken waarin de expressie centraal
staat. Een aandachtige blik op de schilderijen laat zien dat er heel bewust is
gekozen voor kleur, verfbeheersing en de manier waarop de materialen door de
olieverf zijn gemengd.”
Voor meer
informatie over deze en andere schilderijen van Glenn ter Haar, zie www.glennterhaar.nl .
De
expositie wordt geopend op zaterdag 2 februari om 15.00 uur in gebouw Boek op
’t Zand. Het adres is ’t Zand 25, 7126 BG Bredevoort. Iedereen is dan van harte
welkom. Daarna is de expositie toegankelijk op zaterdag van 10.00 - 17.00 uur
en op zondag van 13.00 - 17.00 uur. De expositie loopt tot en met 10 maart. De
entree is gratis. Voor meer inlichtingen kunt u contact opnemen met de
Stichting Bredevoort Kunstmanifestatie
via bestuur@skbbredevoort.nl
.
Grape Leaf
Animal Blood
Uit de oude doos | Zand erover
Om de zoveel jaar de schop erin. Ben je als burger net
gewend aan Regio Achterhoek
transformeren de gemeenten zich. In de drie O’s en 4
werkplaatsen. Overheid, Ondernemers en Organisaties slaan de handen in elkaar
om met daadkracht de crisis en de krimp te verslaan. Echterhoek 3.0. Dat is pas
besturen.
Het jaar 2040. Al weken beheerst dat magische ijkpunt de
krant. De krimpkramp brengt de toekomst weer terug in de 10 jaar jonge eeuw. De
toekomst van het jaar 2000 is nu echt afgeschreven, dat is er één van gisteren.
Als frisse 60-er (tiener in de jaren 60) tel je dan al snel 30 jaar terug. De
Berlijnse muur stond er nog, internet had de huiskamer nog niet bereikt.
Telefoneren deed je thuis op de gang. De Achterhoek werd nog Oost-Gelderland
genoemd. De autobahn liep tot Doetinchem. Wat dat betreft is het een
interessante denkexperiment om dertig jaar vooruit te denken. Ik las dan ook
met luchthappende graagte over de wereld die voor mijn geestesogen werd
getoverd. Het toekomstig leefgebied voor mijn dan 40-jarige ondóg hartendief.
Als ik met grote waarschijnlijkheid al een duik heb genomen in het grote
eeuwige niets; de jachtvelden bezwerf. Alhoewel?
O ik leef mee met de enthousiaste verhalen van de hovenier
over de vergezichten die hij schetst en de droom van Green solutions -op z’n Engels want de studenten zullen vanuit de
hele wereld naar zijn masterclasses toe stromen- voor de groene strook tussen
Ulft en Silvolde. Ik help het hem hopen. Maar dan lees ik over het aanleggen
van parkeerplaatsen en woningen in het rivierduin. Mijn denkexcersitie stokt en
vreest aantasting van het Oude IJssel cultuurlandschap. Liever zie ik wat
duinzand over de fantasieloze nieuwbouw die niet bewoond gaat worden vanwege de
bevolkingsafname. Een monument voor de krimp. Geniet van de lege ruimte,
desnoods met de hoogspanningsmasten ter accentuering. Denk niet zo kneuterig
leg geen verkavelende wegen er doorheen vanwege parkeernood. Laat hokken en
keten staan. Plannen voor een beeldentuin prima. Ook een Kunsthal niks op
tegen. Liever nog het oorspronkelijke plan van Kunstdepot onderzoeken, alwaar
wisselend kunst uit de collecties van musea bekeken kan worden. Fietspaden en
wonen langs de Oude IJssel, okay. En de beoogde Oudolf Academy in de nog niet benutte SSP-hal van de DRU.
O enne de rest van de Achterhoek
verwilderen. Zoals op het wereld wijde web een natuurvorser uit Winterswijk
opperde. Hij orakelde Winterswijk als spookstad. Een attractie een wereldreis
waard. Ik zie een groot oor, net als in Drenthe. De streek ombouwen tot één
grote vlakke radiotelescoop waarmee we het heelal afluisteren. Op zoek naar
buitenaards leven. De Achterhoek als zoen- en zoefruimte voor UFO’s.
En als het hokken en keten van de jeugd onverwachts een
gezonde aanwas mocht opleveren waar de statistici geen brood van lusten dan kun
je alsnog de huizen uit het zand graven.
Hans Mellendijk, de Gelderlander | 21 mei 2011
vrijdag 18 januari 2013
Onderwijl in Wehl
donderdag 17 januari 2013
Ondertussen op Enghuizen | # project
Ook voor Enghuizen beginnen de plannen duidelijker te worden. Als de graaf het goed vindt dan gaan Piet Post en ik een aantal afrasterpalen van het het oorspronkelijke hekwerk (links op de foto hierboven) weer met elkaar verbinden. Op de vier planken komt een gedicht van beide elk een. Eventueel de komende jaren uitbreiden met andere dichters of een cadavre exquis.
Foto's: Hans Mellendijk
woensdag 16 januari 2013
dinsdag 15 januari 2013
maandag 14 januari 2013
Abonneren op:
Posts (Atom)