Dassenburcht - Rowena Peters
dier en mens verweven in een labyrint van leven
Dassenburcht bij Kasteel Hackfort
Zwart en wit, in hout gebeeld,
Een dassenburcht, stilletjes door de mens verbeeld.
Dassen graven gangen, een labyrint van leven.
Tegenstellingen dansen hier: dier en mens verweven.
Het kasteel kijkt toe, eeuwenoud en statig,
Zijn muren dragen verhalen, soms triest en soms prachtig.
In de schaduw van de burcht rusten de dassen zacht,
Een kunstwerk van samenleven, in harmonie gebracht.
En zo blijft de aarde fluisteren, de dassen spelen hun rol,
In dit stille samenspel van dier en mens, vol ziel en lol.
Kasteel Hackfort, met zijn dassenburcht zo fijn,
Een plek waar kunst en natuur elkaar omarmen, samen in één lijn.
Dassenburcht bi-j Kasteel Hackfort
Zwart en wit, in holt ebeeld,
’n dassenburcht, stilletjes deur de mens verbeeld.
Dassen graaft gangen, ’n labyrint van laeven.
Tegenstellingen danst hier: dier en mens verwaeven.
’t Kasteel kik too, eeuwenold en stateg,
Zien muren draegt verhalen, mangs triest en mangs prachteg.
In de schemme van de burcht röst de dassen zacht,
’n Kunstwark van samenlaeven, in harmonie ebracht.
En zo blif de eerde fluustern, de dassen spölt eur rol,
In dit stille samenspel van dier en mens, vól ziel en lol.
Kasteel Hackfort, met zien dassenburcht zo fijn,
’n Plek waor kunst en natuur elkaar umarmt, samen in één lijn.
Rowena Peters 👉 | vertaling: Hans Mellendijk
het gedicht Jubileumvoorstelling.
montage en beeld: Sander Grootendorst
Drie keer het gedicht Jubileumvoorstelling, een keer in het Nederlands, twee keer in het Achterhoeks, in vertaling van Hans Mellendijk. De eerste twee zijn – met landgoedruis – uitgesproken door Sander Grootendorst en (spontane actie!) Maria Peters bij de opening van de klimaatkunstwandelroute op Hackfort, dat zevenhonderd jaar bestaat.
