Zacht tikkend de tijd verslaan | Berichten over kunst, cultuur, de Achterhoek, de wereld en Mels eigen activiteiten ...
dinsdag 5 april 2022
Ondertussen in 't Zwarte Veen
Ondertussen in Horst aan de Maas
maandag 4 april 2022
Intussen op het landgoed Enghuizen te Hummelo
Vandaag in de lentekou de kunstobjecten, op de in aanbouw zijnde KunstWandelRoute Hummelo, bijwerken. Beschadigingen die ontstaan zijn bij het neerzetten wegwerken. Wat schroefjes aandraaien; grind bijharken; de waterpas hanteren en nog zo wat dingetjes, die ik tegenkomen zal.
Cadavre exquis | Dwaallust
Grinneken om Tilburgs plat
Van mijn Brabantse Antwerpenaar Bert Bevers ontving ik onlangs bovenstaand clipje in Tilburgs plat.
Hij moest er om grinniken omdat hij moest denken aan dat kunstwerk bij Middelheim dat ik onmiddellijk, toen ik met hem daar naar toe fietste, van grote afstand reeds herkende. Maar dat hij altijd had gehouden voor…. bekijk eerst clipje.
Op mijn 70ste verjaardag vorig jaar werd ik aangenaam verrast met een gedicht dat hij over deze ontdekking schreef: De promotie van een tankstation 👉
zondag 3 april 2022
zaterdag 2 april 2022
d'Eigenspraok Nr. 34 | april 2022
Gisteren verscheen het laatste nummer van d'Eigenspraok. 'Krantenmagnaat' Jan Verheijen legt in 'Van de redactie' uit waarom. Zie hier meer 👉
vrijdag 1 april 2022
donderdag 31 maart 2022
Mo'jn
woensdag 30 maart 2022
1812 OVERTURE | Pyotr Iljitsj Tsjaikovski
1812 OVERTURE, door Pyotr Iljitsj Tsjaikovski
De plechtige ouverture van het jaar 1812, op. 49, in de volksmond bekend als de 'Ouverture van 1812', is een concertouverture in E♭ majeur, geschreven in 1880 door de Russische componist Pjotr Iljitsj Tsjaikovski ter herdenking van de succesvolle Russische verdediging tegen de invasie van de Napoleon's Grande Armée in 1812.In 1974 voegden de Boston Pops kanonnen, kerkklokken en vuurwerk toe om menigten naar hun Onafhankelijkheidsdagconcert te trekken. Het was zo succesvol dat de opname van de "Ouverture 1812" een hoofdbestanddeel werd.
dinsdag 29 maart 2022
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 13
De dichter ziet de tegenstelling tussen uitbundig lenteweer en oorlogsellende, zoals in de meidagen van 1940 waarover zijn ouders elk zonnig voorjaar vertelden en legt verbindingen. Tussen 1812, het hier en nu en komende lentes, tussen Oekraïne, Syrië en het Achterhoekse voorjaarsgroen.
Oorlog in de lente
Kom koolmees laat je horen
onder de vroege lentezon,
jouw schetterende egotonen
over Montferland en ‘t Goor
die ongegrond schelden
op alles dat jouw eigendunk
in de weg durft te komen.
Ach koolmees je snerpen
in de lente herkennen wij
als een der voorjaarsboden,
niet als het trompetteren
van onbillijke krijgslustigheid.
Ach poetin, groter ego nog
dan het blinde der koolmees,
dodelijker nog je schuimbek,
je vals uitvarende paukenslagen,
kanonnen uit ouverture 1812 –
uit een ooit geslaagde verdediging –
verdraaid naar jouw vuile aanval.
Vluchten nu, vluchten en opvangen ...
Wij zien ons volgend voorjaar in Aleppo,
wij vieren de komende lentes in Lviv.
Inmiddels bij Sander Grootendorst | Василь СTус.
Klein Orkest | Over de muur | 1984
Alleen de vogels
Alleen de vogels vliegen
van Moskou naar Kyjiv
want ze hebben vader hemel
en moeder aarde even lief.
(vrij naar het Klein Orkest)
‘Niet voor niets gaan de kleinste vogels mij uit de weg.’ De Oekraïense dichter Vasyl Stus (1938-1985) schreef als Sovjet-gevangene poëzie over de laatste restjes hoop en vertrouwen.
Natuurvertaler (literatuur en journalistiek | natuur en taal | ©sander grootendorst👉








