Thea Zweerink 👉 is begonnen met het maken van tekeningen en monoprints van haar vrienden op facebook 👉: haar gezichtenboek. Ze laat nu regelmatig zien wat ze met al die toegezonden foto's doet. Eergisteren of was het eer, eer- liet ze een paar tekeningen zien. Uiteindelijk maakt ze van alle gezichten een rond schilderijtje. Verrassend om me daar in schets te zien. Nota Bene naast uitbaatster Saskia van Lekkerneij 👉
Vet
Wat bezielt de goddeloze
zichzelf en de cafetaria te bespelen?
Wat stuwt in hem de drang
gebrek aan onschuld uit te delen?
Door met zijn vuige handen,
strooiend in het openbaar,
niet alleen een gulp
maar poort tot donkerte te openen?
Mij te dwingen hun zuivere zicht
onherroepelijk te vertroebelen
door te zeggen dat ook hij
hier zomaar rond kan lopen?
Omdat met zijn ondergoed
- stof tot nadenken en waan -
tegelijk in neerwaarts treuren
kuis en rein zijn uitgedaan.
Mag ik drank om te vergeten
wat ze nog niet mogen weten?
Mag ik zwaar als snackbareten
onverteerbaar slechts in mij?
En dat zij nog onbevlekt zijn
en zouteloos vetvrij?
Mag ik morgen weer vertellen
en nu aanvullen met wijn,
dat echt de meesten mensen
zuiver goed pogen te zijn?
En dat een frietje om te vieren
dat het weekend is en feest
niet betastend aangetast heeft
wat steeds vrolijk is geweest?
Mag ik simpelweg kroketten?
Mag ik nuggets en patat?
Ze nog eventjes beletten?
Mag ik, mag ik dat?
). Heb jij de nieuwe Verhalenbankjesroute al gezien? Luister onderweg de mooiste geluidsfragmenten, aangevuld met mooie gedichten en andere verhalen bij de bankjes langs de route. De vier klaverblaadjes, genoemd naar windrichting, beslaan de hele gemeente. Onze tip: trek een dag uit per klaverblad. 
Dat ons landschap zomaar wordt verkreupeld voor een transportspoor van de Hollandse havens naar die van Bremen en Hamburg, wil er bij de dichter niet in. Waar is het Europese denken gebleven? Terwijl Achterhoek en Twente al zo lang om goede regionale verbindingen moeten smeken.
Rem de gevleugelde wielen
Net nieuw elan knikt als havenadel kikt
en miljarden aan biels en spoorstaaf eist:
zwaar antieke infra voor loos vrachtvervoer
van boten bij hen, langs hier, naar boten daar.
Werd dat doorklieven bij geruchte vernomen
maar niemand bij zinnen die geloofde of dacht
dat vrachtspoor eensklaps zomaar zou vermogen
wat decennialang begeerde snelweg niet gelukte.
Vrachtspoor, afgereden gevleugeld speeltje
van nationale havens in het belegen westen.
Snelweg, ijdelstroeve wens van wie tussen
Achterhoek en Twente dagelijks verkeren.
Dat spoor, die denderende dwingeland
van ver en vreemd vermogenden, versus
een eigen weg, het oost-regionaal verlangen,
waarvan het westen weinig wenst te weten.
Kabaalkadans kabaalkadans kabaalkadans
komt als oude politiek de rust doorsnijden -
met donderend geweld het bloeiend achterland
verlammen - omdat ideeën in het voorland falen.
Knap werk weer, hoe Bert Scheuter, in de Gelderlander van eergisteren, in die beperkte toegemeten ruimte, zijn argumenten tegen de Noordlijn (de beoogde goederenspoorlijn dwars door de Achterhoek naar Duitsland) op een rij heeft gekregen. Toekomstgericht en niet onderweg naar een economische spoorwegramp in aanleg. Of zoals hij het, bij het verzenden van zijn Tweet, Europees denkend samenvatte: "De Nieuwe Hanze: schepen bouwen in plaats van doodlopende spoorwegen."
