Anale driehoek: Aartselaar-Kontich-Reet
zaterdag 16 januari 2021
vrijdag 15 januari 2021
donderdag 14 januari 2021
Onland
de Gelderlander | 14 januari 2021
Fijn om door een collega dichter geciteerd te worden.
Hier het gehele gedicht:
Onland
5 februari 1970
Kwam neet terug van gymnastiek.
Oefening in Prinses Beatrix' zaal.
In de struuken ’t onteerde liek.
Gewurgd deur heur eigen sjaal.
Op de Kloosterlaan. Hoe wrang toch.
Waor 'j bescherming zol'n verwachten
onder 'n hemelse wolkenloch.
Gin doodslag toch en verkrachten.
Onopgelost
geklungel der
magistraten.
Langs de kant van het pad
rok 't vanaf dan naor onland.
Jao, asterto, moord en brand.
'n Kearl op de fietse deur 't lo.
'n Rammelende dynamo.
Elke nacht viel te vrezen
de wind fluustert deur het rad:
Rinie Wielheesen.
Hans Ebeling Koning
Hans Ebeling Koning
Het is dit schilderij dat ik voor het eerst zag bij een bezoek aan Hans Ebeling Koning 👉 begin jaren zeventig, vorige eeuw, dat ten grondslag ligt aan mijn verzameling sneeuwtjes, sneeuwbollen 👉
woensdag 13 januari 2021
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 02
Het applaus dat klonk na de eerste prik was voor Eva als het volkslied na de wedstrijd; ze had het niet verwacht, maar toch was daar het stokken van de adem en de brok in de keel.
Mouwen opstropen
Ze zijn met minus tachtig
richting Achterhoek vervoerd,
in rammelende flesjes
voor wie moe is en beroerd,
richting blote, zomerarmen
die niet langer kunnen dragen,
om een zeepbel door te prikken
in dun vel en dikke lagen,
om aldaar met schietgebedjes
en grootscheeps vaccineren
de tentakels van een virus
preventief te amputeren.
Het Wilhelmus heeft geklonken
- in zacht applaus vermomd -
toen na de eerste spuit
de stilte werd verstomd,
en nu leef ik in de wetenschap
iets te hebben overwonnen,
willen mijn ongeprikte armen,
zonnig, onbezonnen,
om elk object gevouwen
dat ze tegenkomen gaan,
want in mijn hoofd maakt nu mijn lijf
al antistoffen aan.
Eva Schuurman
dinsdag 12 januari 2021
maandag 11 januari 2021
Ondertussen in Museum Belvédère
Hendrik Nicolaas Werkman (Leens, 29 april 1882 - Bakkeveen, 10 april 1945) schrijft in 1941: “Altijd denk ik, dat ik mijn beste werk nog moet maken. En dat is wat mij tegenhoudt om te zeggen: ik ben kunstenaar. Ik heb het gevoel dat ik geen aanspraak mag maken op die naam, omdat er nog meer en beter gedaan moet worden.”
Als zestiger heeft Werkman de vorm gevonden, om zich het beste in uit te drukken. Tijdens de oorlog schrijft hij daarover een opgetogen brief, overtuigd van de gedachte dat kunst iets goddelijks is: “Het zeker weten dat ik in sommige mijner uitingen dicht bij de waarheid ben geweest, heeft mij in mijn later leven als mens mijn eigenwaarde geschonken. Toen ik dat veroverd had, heb ik mij nooit meer ongelukkig kunnen voelen.”
Museum Belvédère heeft een kleine presentatie van zijn werk, stukken uit de collectie van Pleun en Mieke van Toledo.
zondag 10 januari 2021
zaterdag 9 januari 2021
Onland | de podcast #4
Onland, de podcastserie van regisseur en programmamaker Joost Engelberts begint als de 12-jarig Rinie Wielheesen op een koude en donkere winteravond wordt verkracht en vermoord. De moordenaar wordt niet gepakt. Deze beestachtige daad slaat diepe wonden in de kleine gemeenschap, sterker nog - zo menen velen- deze moord is het trauma van de Achterhoek.
ONLAND | 4 | broer 👉
vrijdag 8 januari 2021
Bewaar de herinnering
Dolf Ruesink 👉 haalt zoete herinneringen op, met een eerste serieuze recensie in mijn artistieke loopbaan.
donderdag 7 januari 2021
Abonneren op:
Posts (Atom)