zaterdag 15 februari 2020

DdA | Hans Mellendijk

Dichter des Achterhoeks |  de Gelderlander 15-02-2020


B. Geerdinks Valentijnsdag

Valentijns venijn zit ‘m in handelsmans aard
de ware liefde als handelswaar geëtaleerd
lijkt in onze contreien niet veel waard.
Want door Anglosaksen aangeleerd.

Hoeveel heimelijke XXX zijn dezer dagen 
naar mevrouw B. Geerdink verstuurd? 

Wat wel beklijft vanaf de negentiger jaren,
regels blijven resoneren, vibreren in onze köppe
een staalkaart van Nedersaksisch vernuft
van zoezen en wei’jen mangs neet te bedaren.

Thuus op de kapok, zeet de jongs an de teke staon.
Rooms, rood of de fienen, 't was ‘m geliek.
Deerntjen van de modesjo, den aovend in Toldiek.
Mooiste wied weg, ’t is nog lang neet gedaon.

Hoeveel heimelijke XXX heeft dezer dagen 
mevrouw B. Geerdink ontvangen? 

BFT ook aanduiding voor windkracht 12.
In een orkaan werd ‘t dialect herboren.
‘t Gaf de Achterhoek een kònte in de bòkse.
De spöllelman hef nog FF de zorg geborgd.

Boh Foi Toch leverde de taal een streek. 


Hans Mellendijk | 15-02-2020

Weerkommen [ Thuus op de kapok.]

Zeet de jongs [Zeet de Jongs an de teke staon]

Bierman [Rooms, rood of de fienen, 't was ‘m geliek.]

Deerntjen van de modesjo

In 't Asiel | [Den avond in Toldiek]


Mooiste wied weg [Mooiste wied weg, ’t is nog lang neet gedaon.]


Cijfers | 4'33" | I.M. Reinbert de Leeuw

DWDD | 14-02-2020


Onderweg naar 21ste Kunstwandelroute Hummelo | Harken en grepen

Lee Miller Côte d'Azur 
Naar aanleiding van mijn beeldonderzoeken ten behoeve van het HARKEN-project stuurde vriend Bert Scheuter me bovenstaand plaatje, van Lee Miller⇲. En opeens kwam ik in een totaal andere beeldbeleving terecht. Met dank aan Google. 





vrijdag 14 februari 2020

Valentijnclip | Boh Foi Toch | Vrouw Begeerdink



Nae de vrouwleu bunt jao raozend, al 't mansvolk is van slag
Wil zich noo een hundjen kopen en daormet dan rundjes lopen
Tot vaak late in de nacht


Heel onschuldeg loopt dee baeskes met eurn Fikkie aover straot
Laot den hond de lange liene, loert en gloept, zee wilt wat zene
Leefst in meer ontblote staot

donderdag 13 februari 2020

Ondertussen in Antwerpen


Goed nieuws uit Antwerpen. In Gemengde berichten lees ik dat Panamarenko een eigen plein krijgt. Lees hier meer⇲

dinsdag 11 februari 2020

Ondertussen in Baak


Vorige week werd na een vruchtbare bespreking in de keuken van Jan Opdam betreffende de grafische vormgeving en planning werkzaamheden van de komende Kunstwandelroute Hummelo geproost op een prettige samenwerking met een kant en klare Baakse Perewijn.

DdA | Dichters des Achterhoeks bij Kopwit in Dat Bolwerck | Bert Scheuter


Het Zutphense Dichtersnetwerk Kopwit⇲ opende 29 januari j.l. de Poëzieweek met een optreden van de vier Dichters  des AchterhoeksLouis Radstaak nam een en ander op. Soms in wat wazige beelden en de akoestiek is wel even wennen. 
Terugblik op levensader Atwaalf, 2032 

Daar zou je hem dan eindelijk hebben, 
de Pruisch die, met betonplaten beladen 
van de oostgrens afzakte tot het strand. 
Zo zakten ver voorheen de Bataven de Rijn af, 
vlottend op bouwsels van eek en zalmenleer. 

Vader Rijn hield huis in het Chamavenland: 
zijn waterwolven takten er Waal en IJssel af. 
Stamouders verdoemden de woeste roedels 
maar smeekten bovenal om vruchtbaar slib. 

Zo bidde men Atwaalf om het aardse slijk. 
Atwaalfs asfalt leverde lijnrechte rijkdom, 
bracht almaar snelheid ... steeds minder tijd 
voor de pracht van slingers door landschap. 

Totdat ʻterug naar honderdʼ hen inkeerde: 
zoals snelheidsbeperking de files vergruist, 
verrijkt de schone traagheid het leven zelf.

maandag 10 februari 2020

Onderweg naar 21ste Kunstwandelroute Hummelo | Harken


Met dank aan Ciara kon ik de proefopstelling van de kunstinstallatie HARKEN⇲ gisteren mooi testen op windgevoeligheid. Er zit een zwakke schakel in de constructie: de verbinding van de twee houten hooiharken. Daarom besloten om de mast neer te halen. Deze week gaat een en ander versterkt worden en wordt de definitieve vorm vastgesteld. De mast wordt een meter langer en de ijzeren buis krijgt een oranje achtige menie-kleur. De harken worden gelakt.


DdA | Dichters des Achterhoeks bij Kopwit in Dat Bolwerck | Helma Snelooper




Het Zutphense Dichtersnetwerk Kopwit⇲ opende 29 januari j.l. de Poëzieweek met een optreden van de vier Dichters  des Achterhoeks. Louis Radstaak nam een en ander op. Soms in wat wazige beelden en de akoestiek is wel even wennen. De komende dagen zullen meer  Kopwitclips volgen.


Zorgcontainer
ik weet nog hoe ik de Graafschapbode
in keurige vellen knipte
die ik in het huusken hing
moeder rolde de wegge er in
bij iedere hap kon ik de letters proeven
plastic stond nog in de kinderschoenen
meester had een telefoon van bakeliet
die pop van celluloid in de etalage
was vijftien gulden
dus die kreeg ik niet
ik had een kleine voetafdruk
brak me de klomp dan snelde
vader toe met lijm en krammen
ik leerde oplappen doorstoppen aanmazen
innemen uitleggen zonder te drammen
nu ben ik slecht ter been
en kom ik moeilijk tot mijn afvalpunt
wat mij rest past in een zorgcontainer
ik heb de wereld in een doosje
me dunkt dat is mij onderhand toch wel vergund

zaterdag 8 februari 2020

Studio Drift | EGO


Hier meer over het fantastische werk van Studio Drift⇲

Ondertussen in Den Haag



EXPOSITIE 8 februari t/m 1 maart 2020


Een duo expositie van Dorothee Bavinck en Dinie Wikkerink.

Deze expositie hebben beide fotografen gemaakt voor Pulchri. Het werk is verschillend, maar vertegenwoordigt, los van elkaar, een wezenlijk aspect van het leven.

In het werk van Dorothee zien we het onderweg zijn, verre horizonten waarin de nietigheid van het menselijk bestaan en de grootsheid van de natuur tot uitdrukking komen. De creativiteit van Dorothee wordt gevoed door de onmetelijkheid van de wereld, van zeeën en landschappen. In die immense ruimte ervaart ze de kwetsbaarheid van het leven, de vergankelijkheid, de verlatenheid, en dood. Het thuiskomen is voor haar weg van huis zijn.

Bij Dinie Wikkerink ligt dat anders. Het thuiskomen in haar verbeelding, daar waar ze het diepst geraakt wordt, vindt zij hoofdzakelijk in motieven dicht bij huis. In de omgeving waar ze geboren is en waar ze het wezen van haar zijn heeft leren kennen. De inhoud van het werk vindt zich in de begrippen ‘schoonheid en troost’. Haar grootste inspiratiebron is het materie-loze licht.

De titel verwijst niet letterlijk naar het huis waar ze wonen, maar naar het thuiskomen in de verbeelding. In de Hardenbergzaal zijn foto’s te zien die in een beeldrijm-vorm hun betekenis krijgen en waarin beide fotografen, ieder op haar eigen manier het “Carry me home” verbeelden.

Het adres is:
PULCHRI STUDIO
Lange Voorhout 15
2514 EA Den Haag
070 346 1735
www.pulchri.nl

De tentoonstelling is te bezoeken van di t/m zo van 12 - 17 uur.
Entree vrij