Midweekteaser | De Liefhebbers

 

zie hier meer bij Topkapi⇲

De Liefhebbers⇲

Topcast in DWDD 21-10-2019

De onderlinge relaties van vier volwassen kinderen van de familie Liefhebber komen op scherp te staan als blijkt dat hun vader zijn ziekte heeft verzwegen. Om nader tot elkaar te komen zullen ze de confrontatie met elkaar én zichzelf moeten aangaan, want zelfs onvoorwaardelijke familiebanden hebben hun grenzen. Regie: Anna van der Heide Scenario: Marnie Blok Cast: Jeroen Krabbé, Hadewych Minis, Theo Maassen, Beppie Melissen, Jelka van Houten, Guy Clemens, Sanne Samina Hanssen, Aiko Beemsterboer, Bas Keizer, Rebecca de Nooijer, Angel Vermeulen, Linde van der Storm

Ondertussen in de Achterhoek Kiosk

Josée Gruwel stuurde nog twee foto's na, die voorafgingen aan het ogenblik dat Bert echt ging voorlezen uit Komrij's Inkt⇲ en voor het moment dat hij met het oog op het theatrale effect zijn wijsvinger mijn richting dirigeerde.

Foto's: © Josée Gruwel

Zie ook in: Achterhoek Nieuws | Stad Doetinchem⇲

Stad Doetinchem | 23-10-2019

Zie voor alle uitgaven van Achterhoek Nieuws:  Achterhoek Kiosk⇲ 

Abbey Road herbezocht

foto: © Willem Tannemaat 

Mooie reacties op de app en foto van j.l. 22-10-2019, gemaakt voor de inmiddels gesloten Beatles-Abbey Road-pop-up-store op Hoog Catharijne in Utrecht:  Mario Tenk zag deze op het wereld wijde web: 

© Mark Paris⇲

Abbey Road Cam⇲

meer Abbey Road op 'sMelssleMs'⇲

Ondertussen in het Achterhoeks Nieuws | Gelderse Post | Oude IJsselstreek

Foto: © Josée Gruwel | v.l.n.r.: Bert Scheuter en Hans Mellendijk 

Achterhoek Nieuws | Jaargang 84 | nr. 43 | 23-10-2019 | Een beeldend kunstenaar die verdwaald is in de taal en een tekenaar die teksten maakt op een snijvlak⇲

Wegdekdroedels, Pareidolia, Toevalsdieren

"En nog een lekker vette wegdekdroedel, Mel:" mailde kameraad Bert Bevers me gisteren. 
De foto is inmiddels in mijn verzameling WEGDEKDROEDELS ⇲ opgenomen, en ik zag er een haasje in en gaf het werk daarom de titel 'Haasje-over' mee.

Zie ook Pareidolia⇲ en Toevalsdieren⇲

Ondertussen gisteren in Utrecht

 Utrecht | Hoog Catharijne

Vredenburg Concertzaal | Holland Baroque & Daniël Lohues

Daniël stak het kruispunt over en kwam Holland Baroque⇲ 'integen' en Bach, veel Bach maar ook Teleman, Händel maar vooral ook zichzelf in zijn aanstekelijke Lohuesiana-stijl. Wat heb ik genoten, ondanks een licht opstekende buikgriep. 

oorwurm/knieptange: Half April

Samen met erelid Stichting Eeuwig Erbarmen Willem Tannemaat die ook de foto's maakte.

elk mens die hef zich een kruis te dragen

Ondertussen en binnenkort in de Achterhoek en Bocholt

Ein Deutsches Requiem, Johannes Brahms
Zondag 3, zaterdag 9 en zondag 10 november

Rob Vermeulen dirigent
Tiemo Wang bariton
Petra Frölich sopraan
Martje van Damme piano​
Een menselijk requiem
“Selig sind, die da Leid tragen, denn sie sollen getröstet werden”. Met deze woorden begint Ein Deutsches Requiem van Johannes Brahms. Heel anders dan in het geval van de Latijnse dodenmis begeleidt deze tekst niet de doden maar de levenden. Het is troostmuziek voor allen die een geliefde betreuren en bezorgd zijn om de eindigheid van hun eigen bestaan. Brahms vertelde de muzikaal leider van de kathedraal in Bremen dat hij het werk graag “een menselijk requiem” zou hebben genoemd.

Ontstaan
Hoe en wanneer Ein Deutsches Requiem gestalte begint te krijgen is niet met zekerheid vast te stellen, de eerste schetsen dateren al van 1856. Brahms voltooide de eerste drie delen in 1861 en wijdde zich in 1865, wellicht door het overlijden van zijn moeder, opnieuw aan datgene wat tenslotte zijn indrukwekkendste compositie zou worden.

Het werk bevat zestien korte teksten uit het Oude Testament, het Nieuwe Testament en de Apocriefe boeken. De keuze van teksten laat zien dat Brahms beschikte over een grondige Bijbelkennnis.

Piano
Oorspronkelijk is Ein Deutsches Requiem een werk voor koor, orkest en solisten. Op verzoek van zijn uitgever maakte Brahms een versie waarin het orkest vervangen is door de piano. Hierdoor ontstond een meer intieme compositie waarin tekst en het koor een prominentere rol hebben, de vocale lijnen helderder en de harmonieën herkenbaarder. Deze versie zal het Oost Nederlands Kamerkoor voor u ten gehore brengen.
Droevige muziek
Vreemd eigenlijk… Droevige muziek vinden wij vaak de mooiste muziek. Ook als je zelf niet droevig bent kan het heel fijn zijn om naar droevige muziek te luisteren. Het is een paradox waar bijna alle grote denkers over hebben geschreven. Wetenschappers hebben hier de volgende verklaring voor. De eerste is empathie; je luistert naar droevige muziek en verplaatst je in de stemming van de componist. Wat voelde hij toen hij het stuk componeerde? Een andere verklaring is dat het luisteren naar droevige muziek je er bewust van maakt dat je in staat bent om intense emoties te voelen. Je realiseert je weer hoe fijn het is dat je emotioneel kunt reageren, juist als je zelf niet verdrietig bent, dat je dan toch het “droeve” in de muziek kunt voelen. Dat kan je zelfs, hoe gek het misschien ook klinkt, heel blij maken!

Graag voeren wij u mee langs de weg van al deze verschillende emoties en hopen dat u zult genieten van deze fantastische muziek. Voel u verdrietig of voel u blij, maat laat u in ieder geval raken door onze uitvoering van een bijzonder werk in de koorliteratuur.

Afzender: Het Oost-Nederlands Kamerkoor⇲

AKI 70 jaar | Enschede herbezocht

foto: Elsbeth: @ Paddys | Enschede | 19-10-2019 | Hans, Warner, Anne Mieke, Marina, Marijke en Frans.

De reünie van de AKI⇲ in Enschede was nog leuker dan ik hoopte. Natuurlijk de Club van Vijf herboren op Marina Naeff's 70-ste verjaardag⇲ was compleet aanwezig. En dat gaat altijd goed, het gesprek ging weer door, daar waar het een half jaar (of soms jaren) eerder gestopt was. Het blijft wonderbaarlijk en fantastisch. Ook mijn gastvrouw en gastheer en jaargenoten Warner Braspenning en Elsbeth Cochius⇲ waren er weer bij. De kennismaking met het nieuwe onderkomen van de Academie in de wijk Roombeek was voor mij een primeur dus fonkelnieuw⇲. Ik kwam in de generatie na mijn AKI-jaren streekgenoten tegen. Maar de aandacht ging vooral naar mijn jaargenoten, die uit alle delen van de wereld waren toegestroomd. De studenten uit eind jaren zestig, begin zeventig, die nu qua getal tegen die leeftijd aankijken of gepasseerd zijn, waren 's middags goed vertegenwoordigd. De afspraak om met ons zevenen samen een hapje te eten bij Paddys⇲ was een uitstekende pauze-bijpraat-moment. Want de DJ's in de Grote kerk in het daarna volgende avondprogramma was voor 60-70+ niet altijd te harden. De te luid en directief afgestelde bassen maakten gesprekken veelal onmogelijk. Maar gelukkig was er een uitvlucht naar buiten mogelijk of desnoods in de rokerstent. Of nog beter naar café Het Bolwerk⇲. Het audio-visuele materiaal dat in de kerk geprojecteerd werd, was vooral gericht op de laatste twintig jaar. Dat had beter gekund zo ook de muziekkeuze 's avonds. Ondanks deze obstakels deed ik met plaatsgenoot Pieterjan omstreeks vier uur het licht uit. Zondagmorgen zeven uur later na de nacht ervoor een fijn ontbijt bij Warner en Elsbeth om met ons zevenen een en ander te evalueren en het leven te herdenken en te vieren vooral ook.

poging tot groepsfoto

zoekplaatje 

Zie hier meer>

Zondagmorgenclip | Marianne Faithfull

Marianne Faithfull⇲ | The Gypsy Faerie Queen met Nick Cave

Manges in Gelselaar

Vandaag in Gelselaar Appeldag⇲

Appels | AOSEM | 2016 | Daniël Lohues⇲

DE HOOFDAKKER HERBEZOCHT 

Ja, hij rotzooide maar wat aan

at zijn appels helemaal 

op, en scheet de pitjes uit

over randen van zijn land. 

Appèl op de netheid lakend. 

Voldaan, jaren vloden voorbij, 

op zijn tuinbank gezeten 

beziet hij in de verte

de schilderachtige gloed 

van een bongerd gewild plukfruit. 

Een spreeuwenvlucht rukt zich los. 

Hans Mellendijk, oktober 2019

AKI 70 jaar

Siert van den Berg | De Ploeg | Varsseveld | 28-09-2014

Siert van den Berg is met zijn zoon bezig aan een documentaire over de AKI⇲ In 2019 bestaat de AKI in Enschede namelijk zoals al eerder gemeld 70 jaar. Siert van den Berg dook in zijn archief en diepte zijn eindexamenwerkstuk op: een documentaire van 59 min. en 16 sec. In deze film van 1974 stelt hij aan zijn jaargenoten de vraag welke betekenis de academie voor hen heeft gehad. Zijn zoon Derk zocht een aantal van de geportretteerden in 1998 opnieuw op. Work in progress, documentaire zoals die te zien zal zijn op de website siertvandenberg.nl

Een kist te ver

Nico Dijkshoorn: "Ik neem doodskist Jesse Klaver heel serieus"

DWDD 17-10-2019

Ondertussen in de Koppelkerk

Veel van de kunst die we bij tentoonstellingen zien is afkomstig uit een museumcollectie, of van de kunstenaar zelf. Maar vele prachtige kunstwerken hangen natuurlijk gewoon bij mensen thuis aan de muur. In de expositie ‘Kunstroof’ wil de Koppelkerk deze particuliere kunstschatten een podium bieden.

Het mondde uit in een stortvloed van aanmeldingen. Van onbekende tot wereldberoemde kunstenaars. Er is werk te zien van o.a. Charley Toorop, Corneille, Engelbert L’hoëst, J.H.B. Koekkoek, Frans Oosterhof (De Enschedese School) en Edvard Munch. Bij de meeste kunstwerken hoort een bijzonder (persoonlijk) verhaal. Deze verhalen worden in de expositie doorverteld door de rondleiders van de Koppelkerk.

Ik heb een drietal schilderijen van het project Het Schilderij⇲ (Frans Oosterhof) bijgedragen. Mijn eigen exemplaar hing in 1997 in het Stedelijk Museum en Rijksmuseum Twente⇲.