'sMelssleMs' | Hans Mellendijk

woensdag 16 mei 2018

Intussen op Enghuizen

Groei en verval | Henk Winkelman en de Omsmeders

Foto's: © Marijke Schellekens

Mantelzorg | Hans Mellendijk en Marijke Schellekens

Nog zes dagen is de Kunstwandelroute Hummelo te bezichtigen. Marijke Schellekens maakte een prachtige reportage in ontelbare tinten groen. Mantelzorg wordt door de klimop overwoekerd. Vorige week kregen we het bericht dat Mantelzorg, maar ook Groei en verval van Henk Winkelman en de Omsmeders hierna op Hackfort een zomers tweede leven krijgen. Tot en met monumentendag in september zijn de kunstwerken ook te bezichtigen op het landgoed Hackfort te Vorden.

Zie hier Marijke's paradijsfoto's>

HooTchieKoe herbezocht | André Manuel | Satire | M'n laatste

De Diepenheimer André Manuel, schitterde met zijn nieuwe programma, en speelde Varsseveld plat. Twee stukjes.

De paal midden voor het podium | Satire

Slotlied | M'n laatste

dinsdag 15 mei 2018

HooTchieKoe herbezocht

Foto: © Rita Loman | Katzmav | zondagavond

Tijdschema | HiPP's Dichterskoets

Hier meer foto's van de HooTchieKoe-zondag | collectie Mellendijk>

HooTchieKoe herbezocht

Het Hootchie Koe-festival, dat voor het eerst drie dagen plaatsvond, weet zichzelf opnieuw te overtreffen met ruim tweeduizend betalende bezoekers. Regio8 vat het hierboven samen.

HoeTchieKoe herbeluisterd | Dichterskoets | Bert Scheuter

Bert Scheuter | Hofshuus 1 | De plaatse laezen

Hofshuus I

De plaatse laezen.

De plaatse hier is older dan ‘t huus.

Ik kieke wel, maor zien doe’k haost niks.

Een zoch van de wind, een balkengekraak

duudt an dat de plaatse ‘eleazen wil worden,

bezuuken is zuuken naor ‘t verhaal in de maak.

De plaatse hier is older dan ‘t huus.

De eersten diet hier gingen bouwen

doet mien niks meer an de hand.

Mien oge zut niet meer wa’k vinden wil:

eure spoors van leaven op eur eerste land.

Ik kieke dale - i-j doet wat a’j zuukt -

bunt ze daor warkelek? In ‘t gruus en stof

dat eeuwenlang de eeuwen al versluiert?

Ik laot de keurntjes deur de hände gaon

en wet inens: deels hebt ze hier deur ‘ekuiert.

Ik kieke naor baoven - zonder vertrouwen -

een hemel gaf ‘t nog niet in eurluu tied.

Een spraon jeg een spränksken lech vort:

zie zaggen de loch anders ‘t zelfde as ik.

Miene ógen allene schiet hulp’loos tekort.

Teikens staot aoveral, maor tussen de regels.

‘t Verhaal van dit huus least as een gedicht:

met oorne en ogen, met een gevuulegen hand,

met een warm harte, met heel miene zeele,

leaz’ ik ‘t verhaal van dat volk in de wand.

uit de cyclus Olde Muurn

12 - 14 juli 2006

Bert Scheuter

HooTchieKoe herbeluisterd | Dichterskoets | Bert Scheuter

Bert Scheuter | Sixties | Flowerpower | 13 mei 2018

maandag 14 mei 2018

Ondertussen in de krant

de Gelderlander | 14 mei 2018

Normaal en het standbeeld, mooi en scherp samengevat door Erik Hagelstein in 'Hagelstenen'

Gisteren drie artikelen op dezelfde pagina, waar ik op één of andere manier bij betrokken ben- of ben geweest in een ver verleden. HooTchieKoe-festival, Poëzieklinkplek en Normaal.

HooTchieKoe herbeluisterd | Dichterskoets | Helma Snelooper

Dichterskoets | Helma Snelooper | Ik heb dorst

Ik heb dorst

er is water

er is water in overvloed

vader komt uit de tuin

hij brengt ons handenvol bramen

het sap druipt tussen zijn vingers door

een bloedrood spoor

ter hoogte van Kreta redt men een vrouw uit Eritrea van een zinkend schip

haar water breekt, zij schenkt het leven aan een kind

dat zij Gelila noemt: ' van de zee'

als het moet slaan we het water uit de rots

zelfs een steen is tot schreiens toe te roeren

je kunt bokalen vullen met de tranen van de aarde

er is water

er is water in overvloed

Helma Snelooper

HooTchieKoe herbeluisterd | Dichterskoets | Helma Snelooper

Opvouwbaar bos

ik draag een opvouwbaar bos

in mijn broekzak

en soms als ik schrik

van een blik

of geluid

klap ik het uit

in een mum van tijd

spruit alles op

de prachtigste woorden

worden geladen

erbarmen, genade

ze duizelen

door de bladeren

ik rust met mijn buik

op moeder aarde

ze ruikt naar roest

net als toen ze me baarde

ze lispelt

kind

je mag altijd blijven

dan fluit het kruid

de wind begint

te draaien

een specht bescheurt zich

tussen de struiken

ik hoor hem schateren

of is het huilen?

ik was mij met klaterend

hemelwater

dep butsen en builen

baan mij een weg naar buiten

klap het bos weer in

niet te beschrijven

Helma Snelooper

Opening CultuurZomer Achterhoek 2018

Juliëtte Hofman, Peter van de Wardt en Liesbeth Schepers

v.l.n.r.: Marco van der Aar, Joost de Gier, Peter van de Wardt en Liesbeth Schepers.

Gisteren opende wethouder Peter van de Wardt van gemeente Oude IJsselstreek namens de deelnemende zeven gemeenten met schone woorden de CultuurZomer Achterhoek. Na een korte toelichting van Juliëtte Hofman en de presentatie van de CultuurZomergids 2018 door Liesbeth Schepers vertelden de organisatoren Marco van der Aar en Joost De Gier een en ander over de opzet van het 'vroleukste' festival, ook over de bijdrage van de dichters die inspeeelden op het thema Achterhoek 350 jaar. Daarna zette de huisband Old Ni-js in met Ojadasawa, o nae toch 'n ander deuntje eh Deerntje van de modesjo.

v.l.n.r.: Marco van der Aar, André Manuel, Jan Kolkman, Ferdi Joly en Willem ter Horst.

zondag 13 mei 2018

HooTchieKoe herbezocht en herbeluisterd

Paul van Druten en Theo Kock

Mocht U wat gemist hebben Paul van Druten neemt bijna alles op. Zie hier op zijn You Tube kanaal verslag van een en ander op het HooTchieKoe-festival>

Zie ook bericht in de Gelderlander>

Ondertussen bij de Dichterskoets van HiPP

Gertjan declameert AAN VAN DER LUBBE

En plots stond hij daar voor de Dichterskoets van HiPP, kameraad Gertjan Tuenter, hobbyboer op Sinderen en uitvinder van de stankovaal. Naar aanleiding van wat politieke zaken declameerde hij het belangrijkste fragment uit het hekeldicht dat Willem Elsschot in 1934 schreef Aan Van der Lubbe. In De parelduiker -met dank aan Google- las ik in de columnserie Peillood een beschouwing over de zaak Marinus van der Lubbe door H.J.H.Hofland | lees hier verder>

AAN VAN DER LUBBE

Jongen, met je wankel hoofd
aan den beul vooruit beloofd,
toen je daar je lot verbeidde
stond ik wenend aan je zijde.

De operette duurde lang:
van het wraakhof naar ’t gevang,
van ’t gevang weer naar het hof
in de boeien van den mof.

Veertig haarden dorst je ontsteken,
duizend haarden zou men wreken,
maar je beulen stonden paf
toen je zweeg tot in je graf.

Dokters, rechters, procureuren,
allen zijn je komen keuren,
allen vonden je perfect,
en toen heeft men je genekt.

’t Had de Koningin behaagd
dat je gratie werd gevraagd,
maar voor zulk een viezen jongen
wordt meestal niet aangedrongen.

Lang heeft men geprakkezeerd
wat een mens het meest onteert,
hangen, branden, vierendelen
of gewoon als varken kelen.

Toen heeft men het mes gekozen
om je toch eens te doen blozen,
want zo’n gala met wat bloed
doet een hakenkruizer goed.

Jongenlief, zoals je ziet.
Leiden krijgt je resten niet
Hitler laat zich niets ontrukken
want hij houdt van die twee stukken.

Holland vraagt nu onverdroten
of je niets werd ingespoten,
maar die vuige, laffe moord
vindt het minder ongehoord.

Laat het stikken in zijn centen,
in zijn kaas en in zijn krenten,
in zijn helden, als daar zijn:
Tromp, De Ruyter en Piet Hein.

Moog je geest in Leipzig spoken
tot die gruwel wordt gewroken,
tot je beulen, groot en klein,
door den Rus vernietigd zijn.

Willem Elsschot