Bij uitgeverij kleine Uil zijn de bundels aangekomen. Land der horizonten, gedichten van de Dichters in de Prinsentuin.
woensdag 24 juli 2013
dinsdag 23 juli 2013
maandag 22 juli 2013
Binnenkort in Bredevoort
Cultuurpactproject
'In het oog van de storm' in Bredevoort
-muziektheater-
Op zondag 28 juli,
aanvang 12 uur, kan het publiek getuige zijn van een bijzondere
muziektheaterproductie in het centrum van Bredevoort.
‘In het oog van de storm’ zet op kunstzinnige wijze cultureel erfgoed en streekidentiteit in de schijnwerpers en plaatst de toeschouwer daarmee op een originele manier tegenover de geschiedenis.
‘In het oog van de storm’ zet op kunstzinnige wijze cultureel erfgoed en streekidentiteit in de schijnwerpers en plaatst de toeschouwer daarmee op een originele manier tegenover de geschiedenis.
Regisseur Willem te Voortwis: ‘geschiedenis is niet zelden slappe kost in een
boekje. Je registreert de feiten, maar beleeft er weinig aan. Ook een wandeling
door een binnenstad met rijke historie kan soms als enig echte hoogtepunt de
cappuccino op het terrasje met uitzicht op de kerk hebben. Simpelweg omdat de
benen moe zijn en er niemand is om de beleving op gang te brengen. Een gids met
mooie verhalen is al iets. Verhalen vertellen is een kunst. Maar er zijn meer
kunstvormen die de beleving kunnen helpen: muziek, toneel, dans, gedicht, foto
of film’.
Streekidentiteit en cultureel erfgoed hebben alles te maken met verleden, heden en toekomst. De regisseurs Caro Wicher en Willem te Voortwis willen met deze productie de historie opnieuw tot leven brengen en koppelen aan het hier en nu. Zij doen een serieuze poging om erfgoed en kunst te verbinden op levendige, humoristische en optimistische wijze.
Streekidentiteit en cultureel erfgoed hebben alles te maken met verleden, heden en toekomst. De regisseurs Caro Wicher en Willem te Voortwis willen met deze productie de historie opnieuw tot leven brengen en koppelen aan het hier en nu. Zij doen een serieuze poging om erfgoed en kunst te verbinden op levendige, humoristische en optimistische wijze.
In 6 onderdelen, wordt de 16e
-eeuwse prins Maurits ten tonele gevoerd en zal de 17 eeuwse Rembrandt zijn
Hendrickje Stoffels ontmoeten. In het sanatorium Bernardus zullen twee artsen van rond 1900 een
bijzondere patiënt ontmoeten en schrijver Tonny te Loo zal de roemruchte zestigerjaren laten
herleven. Joes Hengeveld zal haar
zelf geschreven Bredevoort lied laten horen en de 19 jarige singer-song- writer
Dylan Wassink zal nieuwe geschiedenis gaan schrijven.
‘In het oog van de storm' is onderdeel van de zomerconcertserie 2013 en zal bij
goed weer plaatsvinden op het centrale plein van Bredevoort, 't Zand. Bij
slechte weersomstandigheden wordt uitgeweken naar een alternatieve locatie.
Informatie zaterdag voorafgaand, vanaf 12 uur: VVV Bredevoort tel 0543 - 45 23 80.
De toegang is gratis. Wel wordt een vrije gift bijzonder op prijs gesteld.
Informatie zaterdag voorafgaand, vanaf 12 uur: VVV Bredevoort tel 0543 - 45 23 80.
De toegang is gratis. Wel wordt een vrije gift bijzonder op prijs gesteld.
zondag 21 juli 2013
zaterdag 20 juli 2013
Ik ging naar Diepenheim om het gedicht te zien
Vanmiddag met de jarige Louis Radstaak (65) een tochtje gemaakt naar Kunstvereniging Diepenheim. Alwaar zijn gedicht Racer een prominente plek kreeg in de tentoonstelling Easy Living.
Hier meer>
Uit de oude doos | Pleinvrees
Amsterdam | Museumplein | 19 juli 2013
Pleinvrees
Ik
liep met mijn lief over het vernieuwde Museumplein. Het plein dat maar geen
plein wil zijn. De meeste gebouwen zijn er met de rug naar toegekeerd. En dan
had je er ook nog de kortste autobaan van Europa die eroverheen liep. Het plein
is nu door een landschaparchitect veranderd in één groot groen gebied. Tijdens
de Amsterdamse Uitmarkt zijn over het plein kris, kras feesttenten geplaatst.
Herinneringen aan de Varsseveldse volksfeestweide, een week daarvoor, kwamen
naar boven. Het werd nog versterkt toen we lallend werden aangesproken door een
stel Poggendammer Buben. Vaste jongens van café de Singel, die lurkend aan een
Heineken, in de zon stonden te genieten van het culturele aanbod. Ik zag dat
het goed was. De kritiek van de hoofdstedelijke cultuurpauzen blijkt
onwaarachtig. Het plein is een ode aan de Oudhollandse meesters; indrukwekkende
blauwe luchten boven een polderlandschap. Naarstig zoeken mijn ogen naar De
stier van Potter. Een prachtige ruimte, waar de landelijke Oranje verenigingen
maximaal hun feest kunnen vieren als Prins Willem-Alexander op de bruiloft van
prins Filip van België zijn verloving bekend maakt. Een plein dat nog alle
kanten op kan. De kunstbobo’s hebben last van weidevrees. Zoals in Doetinchem
dat sommigen hebben met de mooie stenen leegte van het gerenoveerde
Simonsplein.
Hopelijk
valt in de toekomst het Doetinchemse Erdbrinkplein ook een herinrichting ten
deel. Ik kom er zo’n vier keer per week mijn auto parkeren. De God van de
planologen had bij het bouwen van dit plein een dag vrij. Elke keer voel ik mij
er unheimisch. Pleinvrees. Of het nou aan de puntdraad-omheining, het verkeerd
geplaatst straatmeubilair of de onduidelijke looprichtingen ligt, elke keer ben
ik weer blij dat ik aan de goede kant van de Van Nispenstraat terecht kom en
niet ben overreden door vervaarlijk aanscheurende bussen. Na een novemberstorm
wil een ballet van kapot gewaaide paraplu’s het stedenbouwkundig misverstand
nog wel eens het nodige troost geven en in de spitsuren fleuren kleurrijke busreizigers
het plein soms op.
Gelukkig
loopt af en toe een collega met mij mee. Zoals laatst. Ik zoek met haar naar
mijn auto. Mijn korte termijn geheugen weet gelukkig snel de plek te vinden. Ik
neem afscheid en wil instappen. Dan hoor ik haar over het plein schallen. “Hans
kijk eens!” Ze wijst me op een Chevrolet model Monte Carlo die drie meter
verder dan mijn Kadett pronkend mooi staat te wezen. De zijkanten zijn
beschilderd met rood en gele uitslaande vlammen. De bruine bak blijkt van
binnen nog meer pracht en praal te verbergen. We bekijken ongegeneerd het
interieur. Het dashboard oogt naar boomschors, het stuurwiel bestaat uit
verblindende kettingschakels, de versnellingspook heeft een goudkleurige
piratenpistool als handvat. Eén en al kermiskitsch. De O en Aa’s bereiken ook
een ander kant van het plein. We zien een indrukwekkend in het pak zittend, wat
grijzende oude man met een aristocratisch uiterlijk op ons afstevenen, gevolgd
door twee hulpverloofdes. Ook zij bewonderen de All American Car. We giechelen
hun wat besmuikt toe. Dan wendt de man zich tot ons en spreekt zijn vermoeden
uit dat de eigenaar een jonge man moet zijn. “Ja, … want hij heeft de toekomst
nog voor zich.” Even begrijpen we hem niet en kijken hem vragend aan. Dan wijst
hij ons op de vergulde doodskop die aan de achteruitkijkspiegel bungelt.
Glimlachend weet ik niks anders uit te brengen dan: “Tis maar hoe je het
bekijkt.” Ik neem nogmaals afscheid en verlaat huiverend het sinistere
plein.
HANS
MELLENDIJK | Gelders Dagblad, 18 september 1999
Abonneren op:
Posts (Atom)