woensdag 10 oktober 2012
dinsdag 9 oktober 2012
Ondertussen in Twitterarea
Bij Aan het woord! is er inplaats van het feuilleton van de voorgaande jaren dit jaar een Twittergedicht waaraan iedereen kan meeschrijven. Tot en met week 47 kan iedereen wekelijks via Twitter (@KCGliteratuur) zijn of haar bijdrage leveren aan het gedicht. Iedere week wordt door de eenmansjury, bestaande uit Hanz Mirck, één bijdrage geselecteerd. Deze wordt iedere maandag gepubliceerd op deze pagina, Facebook en Twitter, zodat daar weer op aangesloten kan worden. Het gedicht zal uiteindelijk bestaan uit 10 regels. Uit deze regels wordt de algehele beste bijdrage gekozen en de schrijver van deze zin ontvangt een boekenbon ter waarde van € 25,-.
Hoe werkt het precies?
Tweet tussen maandag en vrijdag jouw tekstregel voor het gedicht aan @KCGliteratuur en sluit af met #ahw12. Per week wordt er één bijdrage gekozen, maar niet getreurd als dat niet die van jou is. De week erna kun je gewoon weer meedoen en heb je weer kans!
Kijk hier voor de inzendingen en het gedicht tot nu toe
Week 1
De Berkel vermeandert zich een natuur verandert door onze ogen gelopen (Arjan H. Melger @Ran_du_Nica)
Negen van de tien keer ging het goed (Sjoerd Jochems @sjoerdjochems)
Maar weet niet zeker hoe het nu verder moet (Manon Wittenaar @ManonWittenaar)
Vroeger koersloos op wit, eindeloos wit papier, Vond ik eindelijk woorden voor jou, in 144 tekens, hier (Bernard @witterdantwit) - winnaar
die keren van ik weet niet hoe van mij naar jou en jou naar mij (Josine Schuilenburg @JosineS)
Volgens mij is er niet echt een tijd (Jenneke Harings @jnnk)
Week 2
De pen en de inkt verdwenen, 't was me te veel gedoe, ik schrijf je een tweet en de wereld kijkt toe (Margreet Keijzer @pigontheattic)
Via dit kiertje glipt, mijn vrouw onwetend, steels mijn woord naar jou, tweet2tweet
(Bernard @witterdantwit)
(Bernard @witterdantwit)
De pen in mijn hand, verworden tot enkel losse toetsen (Laura Berger @laurajberger) –winnaar
Week 3
Nu rechtlijnig gekanaliseerd in tweet per regel, beperkt door regels van het spel die erom smeken verstoord te worden (Hans Mellendijk @sMelssleMs) – winnaar
Die hoofd en geest geen ruimte laat. Raakt de klank van je stem mijn hart, eerst vastgeroest nu de teugels laat vieren. (Jeannette Jansen-Kim @jeannettekim57)
Week 4
Door iets wat ruikbaar is, je oksels in de ochtend waarin het droomzweet van je angst, ligt te wachten op de dag (Rinske Kegel @KegelRinske)
Verstild in elke letter blijkt geen ruimte voor het hart, dwarrelt een verlangen, bang zo bang (Jeannette Jansen-Kim @jeannettekim57)
maandag 8 oktober 2012
Vers vers | De wei van Garritsen
Klik voor Google Streetview>
De wei van Garritsen - Hans Mellendijk>
Station Varsseveld
Oh schoon lapje grond, het boerenland
Oh schoon lapje grond, het boerenland
schetst nog ruw het oude landschap
aanvang van het dorp dat spoort naar kern.
's Zomers, het lange gras en wat zwart
wit pinken grazen malend kort.
Het blaag ziet hoe de zweefmolen zwiert.
‘s Winters krabbelt de jeugd achter stoel
in vallen opstaan de toekomst
tegemoet verglijdende voortgang.
In de rug lommerrijke coulissen
na lange reizen de thuiskomst
wachtgevels voor nieuwe avonturen.
zondag 7 oktober 2012
zaterdag 6 oktober 2012
Uit de oude doos | Herfststukje
Herfststukje
Behalve de man, die de Veentjes de
mooiste plek van Europa vond, heb ik nooit een wonderlijker kerel ontmoet dan
de Herfstschommelaar. Toen ik hem vroeg wat hij nou het aller mooiste vond,
tekende hij met zwierige hand zichzelf, in een schommel aan een knoestige tak
van een eik, te midden van warrelende herfstbladeren. Nu kan ik me dat nog wel
voorstellen in een olde wieven zommer, zoals afgelopen weekend. Maar in het
algemeen somber ik, in de stilte voor de novemberstormen.
Eén dag voor de herfst een aanvang
neemt, eindelijk die nieuwe schoenen kopen, want de oude zijn nu toch echt
kapot. Op het moment dat ik de winterstappers aan het passen ben, plotseling
langgerekt getoeter. Van schrik schamp ik de schoenlepel door mijn wollen sok.
Een honderdzeventigtal vrachtauto's rijden een liefdadigheidsritje over
het Kerkplein. De onzalige happening gaat gepaard met het geluidsniveau van
honderd maal de Rotterdamse havens in de mist. De misthoorns doen pijn aan
m'n oren. Buiten loopt het verkeer zich compleet vast. Met de fiets schraggel
ik me een weg door de verkeersknoop naar de textielboer en bemachtig, in
vijf minuten een paar nieuwe sokken. Da's lekker snel. Dankzij de laatste dag
van een ingewikkelde kortingsactie; afrekenfile bij de kassa. Na een uur in
de rij nog even naar de supermarkt. Te vroege brokken speculaas in de winkelrekken.
Thuisgekomen liggen ongevraagd Sinterklaasfolders in de brievenbus. De
buurman blowt de herfstbladeren, gemengd met zwerfvuil de straat op. Ik
heb wel eens zo'n dag, da'k mezölf niet lieden mag, zingt het Drentse Skik
op de radio. Kinderen lopen met Herfststukjes over de stoep. Wat let mij, er
een te maken.
Woorden vloeien stroperig traag uit de
pen. Dan maar direct op de tekstverwerker. Het beeldscherm deelt mee dat de
wintertijd is ingeschakeld. Help! Het apparaat toch maar eens naar een computergehoorzaamheidscursus
sturen. Mijn vingers slaan de letters op het toetsenbord verteerd aan.
Allemaal voortekenen dat het weer
zover is. Hoogste tijd voor mijn zelf ontwikkelde herfsttherapie. Het helpt mij
van de jaarlijks terugkerende gedeprimeerdheid af. Werkgevers zullen het mij
niet in dank afnemen als ik de kuur wereldkundig maak. Uit recent onderzoek
blijkt dat sombere mensen beter werk afleveren dan levenslustige types. Maar
omdat u in deze krant de tips van Diekstra moet ontberen zal ik een klein
tipje van de sluier oplichten.
Een muziektherapie die zich
kenmerkt door een zwelgen in neerslachtigheid. Muziek met een hoog Cave-gehalte
zoals vriend Willem het noemt, vernoemd naar de droefgeestige muziek van het
Australische fenomeen Nick Cave. Arno Hintjes, Jacques Brel, Tom Waits horen
in het rijtje thuis. En blues, veel blues! In een vrolijk up-tempo, een
ongerijmdheid de blues eigen. Nieuwe melancholieke muziek dat de genezingswijze
heeft verbeterd is de CD "Merakels". Meeslepende weemoedige
toonkunst door het trekzakpilotenduo Frans en Hans.
Een robijnrode Herfstbok kan helpen om
in de goede stemming te komen. Maar met mate! Want veur da'j 't wet hei'j de
goedwies kapot! En kö'j weer van
veuraf an beginnen.
Hans Mellendijk, de Gelderlander, edities Achterhoek, 19 oktober 1996
vrijdag 5 oktober 2012
Van vrògger en nòw
Locatie: Erve Kots in Lievelde, van 11.00 uur tot 13.00 uur. Entree: € 5,-- per persoon, incl. 2x koffie/thee. Ook niet-leden van de dialectkring zijn van harte welkom.
Abonneren op:
Posts (Atom)