Café de Beugel | Varsseveld
Zacht tikkend de tijd verslaan | Berichten over kunst, cultuur, de Achterhoek, de wereld en Mels eigen activiteiten ...
zaterdag 9 juni 2012
Door Achterhoekse Ogen | Pruven
In
de lente van mijn kroegtijgercarrière wilde ik met vriend Barney naar
aanleiding van het nummer Rockin’ Billy waarin Ria Valk zo mooi in volle
kromrijm de onvergetelijke regels “In Amerika zou je beginnen/Een fabriekje in
leverpastei” zong, graag filosoferen over een balkenbrijfabriek in de U.S.A.
‘Barney’s Balkenbrij International’ 'B.B.I.' droomden we aan de stamtafel van Tapperij
van Ooyen, achter de knalpotten. De Grolsche artefacten die momenteel in een
bierreclame als ritmesectie dienen om ons Oranjeteam te begeleiden bij het
zingen van het Wilhelmus. Of wat
ons toen ook wel wat leek de Zwiepse bolus. Ook dit trotse Achterhoekse product, door de bakker zelf in een mooie draai op het bord neergelegd, zou volgens ons een
wereldsucces kunnen worden.
En was er ook niet nog zoiets als Terborgse meisjes? Of
zijn die suikerkoekjes alleen voor Arnhem weggelegd? Wel weet ik me een ander
sterk verhaal, maar nu aan de stamtafel van ‘t Veer verteld, te herinneren. De
godendrank Whisky zou een Achterhoekse oorsprong hebben! In de weilanden bij
het kasteel Wisch achter de Paasberg zou een kei begraven liggen, die een
belangrijke rol speelde bij de bereiding van de goddelijke drank. Het diende
als stop voor de enige bron met het allerzuiverste water dat zich in het stroomgebied
van de Oude IJssel bevond en beheerd werd door de heren Wisch. Vandaar de naam
Wischkei. Ook de bijzondere turf uit het Aaltense Goor droegen mede zorg voor
het ontstaan van de wonderlijke drank. Het werd in vele tientallen
distilleerderijtjes vervaardigd en in de eigen streek gedronken. Het
rijpingsproces vond plaats op eikenhouten vaten daar waar ook sherry in gerijpt
is. Gedurende dit proces kreeg de whisky zijn houtkleur. Op een gegeven moment
kwam er een eind aan de import van sherryvaten. Het schijnt dat toen iemand uit
Etten ergens had gelezen dat aletonnen ook geschikt zouden zijn. Niet
begrijpend dat hier -op z’n Engels- biervaten bedoeld werden, gebruikte men
vanaf dat moment giervaten. Het liep toen snel bergafwaarts met de afname en productie
van het levenswater. Grote armoede onder de bevolking volgde, het oude
volkrijm: “In Etten is niks te vretten, in Terborg wat, in Varsseveld zat.”
verhaalt daar nog over. De Schotten, de Ieren en Amerikanen namen het
uiteindelijk over. De naam Wischkei verbasterde vrij snel via Ierland in
Whiskey, om uiteindelijk als Whisky in Schotland en Canada terecht te komen.
Ja, een mooi verhaal maar u weet wel beter. Wat wel waar
is, is de ontwikkeling van heuse wijngaarden in de Achterhoek. Wie had dat ooit
gedacht dat hier wijn verbouwd zou worden? Ze winnen er prijzen mee. Volgens
kenners is het goud waard en het is niet alleen maar een aandenken voor de
toerist die toevallig voorbij komt fietsen. Het wordt ook buiten de
Achterhoek geschonken. Of de Achterhoek echt van zijn bierimago afkomt zal de
tijd leren. Wat ik wel weet is da’j vandaag en margen wien könt kommen pruven.
Bi-j Ruimzicht in Dörkum!
Hans Mellendijk, vandaag in de Gelderlander, edities Achterhoek
vrijdag 8 juni 2012
Publiekstrekker 2.0 | Steyer 80
donderdag 7 juni 2012
Bloedkrans | Nagekomen foto's
Gefeliciteerd!
Dichter Louis
Albert Hagenaars stuurde vanuit BoZ, mooie foto's gemaakt door Richard de Weert bij de presentatie van zijn bundel Bloedkrans.
woensdag 6 juni 2012
GeelZucht | Parijs is nog ver
Lees ook: Gazet van Antwerpen | De tour in dichtvorm>
GeelZucht>
dinsdag 5 juni 2012
maandag 4 juni 2012
Binnenkort rondom Ruimzicht | Proef de 8-terhoek
Met een "Voorwaarts en niet vergeten" nog op je lip & "Geen gezeik iedereen rijk" (een vette VIP) is de verviptentisering in de 8-terhoek voltooid! Zie hier meer>.
zaterdag 2 juni 2012
Uit de oude doos | Evaluatie in 't kippenhok
Evaluatie in ‘t kippenhok
Nadat
het Nederlandstalig vinylrepertoire grondig werd hergerubriceerd met een Top 100
oorspronkelijk en daarna met een Top 100 covers; een Europees getinte
verzameling met vertalingen uit het Duits, Engels, Frans, Grieks, Italiaans,
Spaans en het Zweeds. En hij daarna met een Franse verzameling chansons volgde en
daarna zelfs de Duitse schlager salonfähig maakte, kwam hij vorig jaar met het
Surivlaamse wereldrijk, daar waar de Schelde en de
Marowijne samenvloeiden, op de proppen. Ik schreef erover en maakte u
enthousiast. Toch wist de eigenzinnige compilateur me onlangs weer te verrassen.
Nu
met Vic’s Fabulous Fifties, 100 favorieten van Vic van de Reijt. De jaren vijftig. Verrassend omdat
ik eigenlijk Zuid-Europa, met Spaans, Italiaans, Grieks werk, had verwacht.
Ook nu weer
ligt een doeltreffende analyse van de muziektijdperken ten grondslag. Era’s laten
zich niet indelen in ronde getallen. “De Fifties lopen van 1955 tot 1962 en de
Sixties van 1963 tot 1974.” In ’55 brak de rock’n roll door. Dankzij of beter
ondanks Bill Haley, een blanke die het fenomeen van zwarte voorgangers jatte.
Iemand die de r&b-muziek in een up-tempo vercommercialiseerde voor witte
oren. Gelukkig kreeg men al snel een geloofwaardiger vertolker uit Tupelo. Elvis
Presley! The Beatles en Rolling Stones coverden in hun
beginjaren hun rock’n roll helden: Chuck Berry, Budy Holly, Little Richard en
Larry Williams. Pas als ene
Robert Zimmerman als Bob Dylan eigen repertoire gaat schrijven wordt een nieuw
muziektijdperk ingeluid. De Sixties eindigde uiteindelijk in de oliecrisis, en in
de nederlaag van het creatieve, langharige Nederlandse elftal dat verloor van de
gedisciplineerde Duitse Mannschaft.
Lang daarvoor op
het schoolplein was ik als tiener fout in de oorlog, die was ontstaan tussen
Elvis fans en de aanhangers van zijn Engelse navolger Cliff. In Vic’s
verzameling staat Richards beste nummer, dat een uitzondering vormt: Dynamite. Dat alsnog solliciteert naar
de Nobelprijs voor kort maar krachtig, 1 minuut 54! Helaas geen nummer van The
Shadows, Cliffs begeleidingsgroep. Maar wel mooie andere instrumentale nummers.
Het waren ook de jaren van de grote radio-orkesten en geniale arrangeurs. Het
instrumentale tijdperk dat bij mij pas in 1978 eindige met het prachtige
tekstlozenummer Evaluatie in ’t kippenhok,
van Ferdi Jolij op Normaals tweede LP, Ojadasawa.
Hans Mellendijk, de Gelderlander, edities Achterhoek, 23 mei 2009
Abonneren op:
Posts (Atom)






