woensdag 9 augustus 2023

22ste KUNSTwandelroute

Spitze, We Can Do It | Thea Zweerink

'Spitze' betekent zowel kant als geweldig. Kant was een luxeproduct voor de rijken gemaakt door de armen. Op dit landgoed werd het ongetwijfeld ook gedragen. Kantklossen leerde ik van een Duitse vrouw (vandaar de semi-Duitse  titel). In plaats van het fijne werk heb ik de kantbrieven vergroot en grote klossen laten maken, zo ontstonden deze kleedjes. De ophanging is geïnspireerd op het werk van de Poolse kunstenaar NeSpoon.


 KUNSTwandelroute | 8 & 9 april 2023 👉 KUNSTwandelroute | 16 april 2023 👉KUNSTwandelroute | 23 april 2023 👉 KUNSTwandelroute | 30 april 2023 👉 KUNSTwandelroute | 07 mei 2023 👉 KUNSTwandelroute | 11 mei 2023 👉 BREEKijzer bezoekt KUNSTwandelroute | 19 mei 2023 👉 KUNSTwandelroute | 28 mei 2023 👉 KUNSTwandelroute de laatste dag | 29 mei 2023 👉 KUNSTwandelroute de ontmanteling | 30 mei 2023 👉

Zie meer 22-ste KUNSTwandelroute herbezocht 👉 (beschrijving uit catalogus, Thea Zweerink, eindredactie: Frank van der Ploeg 👉 | zie ook: ArtAZ 👉 )

zondag 6 augustus 2023

melsmusicmosaic


zaterdag 5 augustus 2023

Landgoed Anningahof herbezocht


Vorige week zaterdag weer eens een bezoek gebracht aan het schitterende beeldenpark Aningahof te Zwolle. Veel nieuw werk gezien. 


Eelke van Willegen (1974) | The mind is fear, 2021 






zondag 30 juli 2023

melsmuziekmozaïek


JE BENT NOG NIET VAN JEZELF  -  een eerbetoon

(donderdag 27 juli 2023 zou Henny Vrienten 75 jaar zijn geworden)


25 april 2023 verbleef ik in een sfeer van weelde, rust en wellust in de Zuid-Franse stad Nice.
op facebook kwam opeens een bericht van Henk Hofstede voorbij: Henny Vrienten is vandaag precies een jaar geleden overleden. ik schrok ervan. het is eigenlijk nog steeds niet te bevatten dat dat echt waar is. Henny is dood. zoveel generatiegenoten lopen hier nog vrolijk rond, maar zijn tijd is op!

Henk had in zijn typische stijl een sfeervolle tekening bij het bericht geplaatst met als bijschrift:  -In november 2021 stuurde ik Henny een tekening waar ik hem op een fauteuil liet zitten in de prachtige bibliotheek van Palais Nissim de Camondo in de Rue de Monceau 63 in Parijs.- een ode aan Henny’s liefde voor de literatuur.

een mooi gebaar. zeker. ik heb er een tijdje naar gekeken en bedacht daarbij dat ik zelf helemaal niks had. nog niks als klein eerbetoon voor Henny en zijn bijzondere leven, zijn plotse ruwe sterven. maar ook had ik niks als een respectbetuiging voor alles wat hij voor mij persoonlijk betekend en gedaan heeft. het kan toch niet dat ik helemaal geen gebaar maak, iets van verzet pleeg, kenbaar maak dat dit niet waar zou mogen zijn.

weer thuis in Tilburg ben ik voorzichtig aan de slag gegaan. op youtube de vele interviews bekeken die er te vinden zijn. geschikt materiaal zien te verzamelen voor wat een compositie moest gaan worden. een stuk van 3 minuten, de lengte van een popsong. uiteindelijk isoleerde ik een paar korte fragmenten die Henny in zijn eigen woorden duiden. in de handvol zinnen die ik zo verzamelde portretteert hij heel raak een stuk van zichzelf. er is iets van zijn complexiteit terug te vinden, van zijn zelfrelativering, zijn levenslust en wijsheid. zijn humor ook. dat werd mijn uitgangspunt. eenvoudig interview materiaal. het eigenlijke maakproces kon daarna beginnen. dat duurde, zoals vaak bij mij, weken.

zo ontstond uiteindelijk dan “je bent nog niet van jezelf”, mijn eigenste monumentje voor deze onvergetelijke vriend. een eenvoudig portret, niet in steen, metaal of hout. of verf. maar in noten.

 Tom America