Op hetzelfde moment dat ik in mijn archief -in een opruim- en herschikwoede- allerlei herinneringen terugvind aan mijn werkzame leven in de kunst- en cultuureducatie, krijg ik op Facebook bij het 2e Bedrijf van Theo Soontiëns -die wekelijks terugblikt op bijna 40 jaar theatermaken in de Achterhoek- een treffende typering opgespeld:
"Acht jaar, drie steden en de opleiding Dramadocent later keer ik terug naar de Achterhoek. Ik werk op S.G. Nieuw Schoonaerde maar ik ben dan ook al jaren als vrijwilliger verbonden aan het Kinderkamp Terborg waar Hans Mellendijk de scepter zwaait. Nou ja, Hans is niet van de scepter. Hans is van de zachte sturing: de vrijwilligers moeten het zelf doen en krijgen alle ruimte om hun ideeën over het kinderkamp vorm te geven. Hans zorgt met regelmaat voor inspiratie op de trainingsavonden. Die kunst om jonge mensen op een hoger plan met hun talenten te laten werken past hij ook toe in het JCB. Ook hij is daar consulent en als hij mij terug ziet keren in de Achterhoek vraagt hij mij of het niet iets voor mij is. Vrijwilligers in Buurthuizen trainingen geven in Drama. Of Grimeren. Of Schimmenspel. Ik voel me vereerd en een belangrijke afslag wordt genomen."
