dinsdag 15 mei 2018

HooTchieKoe herbezocht

Foto: © Rita Loman | Katzmav | zondagavond 


Tijdschema | HiPP's Dichterskoets

Hier meer foto's van de HooTchieKoe-zondag | collectie Mellendijk>



HooTchieKoe herbezocht


Het Hootchie Koe-festival, dat voor het eerst drie dagen plaatsvond, weet zichzelf opnieuw te overtreffen met ruim tweeduizend betalende bezoekers. Regio8 vat het hierboven samen.

HoeTchieKoe herbeluisterd | Dichterskoets | Bert Scheuter

Bert Scheuter | Hofshuus 1 | De plaatse laezen 

Hofshuus I
De plaatse laezen.

De plaatse hier is older dan ‘t huus. 
Ik kieke wel, maor zien doe’k haost niks. 
Een zoch van de wind, een balkengekraak 
duudt an dat de plaatse ‘eleazen wil worden, 
bezuuken is zuuken naor ‘t verhaal in de maak. 

De plaatse hier is older dan ‘t huus. 
De eersten diet hier gingen bouwen 
doet mien niks meer an de hand. 
Mien oge zut niet meer wa’k vinden wil: 
eure spoors van leaven op eur eerste land. 

Ik kieke dale - i-j doet wat a’j zuukt - 
bunt ze daor warkelek? In ‘t gruus en stof 
dat eeuwenlang de eeuwen al versluiert? 
Ik laot de keurntjes deur de hände gaon 
en wet inens: deels hebt ze hier deur ‘ekuiert. 

Ik kieke naor baoven - zonder vertrouwen - 
een hemel gaf ‘t nog niet in eurluu tied. 
Een spraon jeg een spränksken lech vort: 
zie zaggen de loch anders ‘t zelfde as ik. 
Miene ógen allene schiet hulp’loos tekort. 

Teikens staot aoveral, maor tussen de regels.
 ‘t Verhaal van dit huus least as een gedicht: 
met oorne en ogen, met een gevuulegen hand, 
met een warm harte, met heel miene zeele, 
leaz’ ik ‘t verhaal van dat volk in de wand. 

uit de cyclus Olde Muurn 
12 - 14 juli 2006 

Bert Scheuter

HooTchieKoe herbeluisterd | Dichterskoets | Bert Scheuter

Bert Scheuter | Sixties | Flowerpower | 13 mei 2018

maandag 14 mei 2018

Ondertussen in de krant

de Gelderlander | 14 mei 2018




Normaal en het standbeeld, mooi en scherp samengevat door Erik Hagelstein in 'Hagelstenen'

Gisteren drie artikelen op dezelfde pagina, waar ik op één of andere manier bij betrokken ben- of ben geweest in een ver verleden. HooTchieKoe-festival, Poëzieklinkplek en Normaal. 

HooTchieKoe herbeluisterd | Dichterskoets | Helma Snelooper

Dichterskoets | Helma Snelooper | Ik heb dorst

Ik heb dorst

er is water
er is water in overvloed
vader komt uit de tuin
hij brengt ons handenvol bramen
het sap druipt tussen zijn vingers door
een bloedrood spoor

ter hoogte van Kreta redt men een vrouw uit Eritrea van een zinkend schip
haar water breekt, zij schenkt het leven aan een kind
dat zij Gelila noemt: ' van de zee'

als het moet slaan we het water uit de rots
zelfs een steen is tot schreiens toe te roeren
je kunt bokalen vullen met de tranen van de aarde
er is water
er is water in overvloed

Helma Snelooper  

HooTchieKoe herbeluisterd | Dichterskoets | Helma Snelooper



Opvouwbaar bos

ik draag een opvouwbaar bos
in mijn broekzak
en soms als ik schrik
van een blik
of geluid
klap ik het uit

in een mum van tijd
spruit alles op
de prachtigste woorden
worden geladen
erbarmen, genade
ze duizelen
door de bladeren

ik rust met mijn buik
op moeder aarde
ze ruikt naar roest
net als toen ze me baarde

ze lispelt
kind
je mag altijd blijven

dan fluit het kruid
de wind begint
te draaien
een specht bescheurt zich
tussen de struiken
ik hoor hem schateren
of is het huilen?
ik was mij met klaterend
hemelwater
dep butsen en builen

baan mij een weg naar buiten
klap het bos weer in

niet te beschrijven


Helma Snelooper



foto: © Bert Scheuter

Opening CultuurZomer Achterhoek 2018

Juliëtte Hofman, Peter van de Wardt en Liesbeth Schepers

v.l.n.r.: Marco van der Aar, Joost de Gier, Peter van de Wardt en Liesbeth Schepers.

Gisteren opende wethouder Peter van de Wardt van gemeente Oude IJsselstreek namens de deelnemende zeven gemeenten met schone woorden de CultuurZomer Achterhoek. Na een korte toelichting van Juliëtte Hofman en de presentatie van de CultuurZomergids 2018 door Liesbeth Schepers vertelden de organisatoren Marco van der Aar en Joost De Gier een en ander over de opzet van het 'vroleukste' festival, ook over de bijdrage van de dichters die inspeeelden op het thema Achterhoek 350 jaar. Daarna zette de huisband Old Ni-js in met Ojadasawa, o nae toch 'n ander deuntje eh Deerntje van de modesjo.



v.l.n.r.: Marco van der Aar, André Manuel, Jan Kolkman, Ferdi Joly en Willem ter Horst. 


zondag 13 mei 2018

HooTchieKoe herbezocht en herbeluisterd


Paul van Druten en Theo Kock

Mocht U wat gemist hebben Paul van Druten neemt bijna alles op. Zie hier op zijn You Tube kanaal verslag van een en ander op het HooTchieKoe-festival>


Zie ook bericht in de Gelderlander> 


Ondertussen bij de Dichterskoets van HiPP

Gertjan declameert AAN VAN DER LUBBE

En plots stond hij daar voor de Dichterskoets van HiPP,  kameraad Gertjan Tuenter, hobbyboer op Sinderen en uitvinder van de stankovaal. Naar aanleiding van wat politieke zaken declameerde hij het belangrijkste fragment uit het hekeldicht dat Willem Elsschot in 1934 schreef Aan Van der Lubbe. In De parelduiker -met dank aan Google- las ik in de columnserie Peillood een beschouwing over de zaak Marinus van der Lubbe door H.J.H.Hofland | lees hier verder>

AAN VAN DER LUBBE

Jongen, met je wankel hoofd
aan den beul vooruit beloofd,
toen je daar je lot verbeidde
stond ik wenend aan je zijde.

De operette duurde lang:
van het wraakhof naar ’t gevang,
van ’t gevang weer naar het hof
in de boeien van den mof.

Veertig haarden dorst je ontsteken,
duizend haarden zou men wreken,
maar je beulen stonden paf
toen je zweeg tot in je graf.

Dokters, rechters, procureuren,
allen zijn je komen keuren,
allen vonden je perfect,
en toen heeft men je genekt.

’t Had de Koningin behaagd
dat je gratie werd gevraagd,
maar voor zulk een viezen jongen
wordt meestal niet aangedrongen.

Lang heeft men geprakkezeerd
wat een mens het meest onteert,
hangen, branden, vierendelen
of gewoon als varken kelen.

Toen heeft men het mes gekozen
om je toch eens te doen blozen,
want zo’n gala met wat bloed
doet een hakenkruizer goed.

Jongenlief, zoals je ziet.
Leiden krijgt je resten niet
Hitler laat zich niets ontrukken
want hij houdt van die twee stukken.

Holland vraagt nu onverdroten
of je niets werd ingespoten,
maar die vuige, laffe moord
vindt het minder ongehoord.

Laat het stikken in zijn centen,
in zijn kaas en in zijn krenten,
in zijn helden, als daar zijn:
Tromp, De Ruyter en Piet Hein.

Moog je geest in Leipzig spoken
tot die gruwel wordt gewroken,
tot je beulen, groot en klein,
door den Rus vernietigd zijn.

Willem Elsschot

Ondertussen bij HooTchieKoe

Hans Mellendijk en Maarten Buser

Margót Veldhuizen en Helma Snelooper




Hans Mellendijk en Louis Radstaak


Zondagclip | Mr. Bojangles | Neil Diamond


zaterdag 12 mei 2018

Ondertussen in Ulft in ICER bij BREEKijzer

Emeke Buitelaar | DEEP IN THE OCEAN


De Expositiewerkgroep van Kunstenaarscollectief BREEKijzer presenteert in de Giethal van ICER op hetDRU-Industriepark: Salon des Arts 2018 | de jaarlijkse groepsexpositie 

SALON DES ARTS 2018 
Dit jaar laat een vijftiental leden werk zien.

Waar: In de ‘Giethal’ van ICER Innovatiecentrum, Hutteweg 32, Ulft, +31 (0) 315-820 280.
Wanneer: op de reguliere openingstijden van zaterdag 12 mei t/m zondag 1 juli 2018; dinsdag t/m vrijdag 10:00-17:00 uur | zaterdag en zondag 13:00-17:00 uur. Entree: gratis als alleen de expositie van BREEKijzerbezocht wordt: aanmelden bij de balie.
Informatie over de expositiegroep van BREEKijzer: Hans Sennema: (06) 10 10 31 03 info@sennemakunst.nlof  Dinie Wikkerink(0543) 451 842dinie.wikkerink@hccnet.nl

Het idee voor de oprichting van een beleef- en kennisplek als ICER is ontstaan vanuit de provinciale en lokale overheid, industriële bedrijven, onderwijsinstellingen, kunstenaarscollectief BREEKijzer en het Nederlands IJzermuseum samen. ICER verwijst dan ook naar de vier belangrijke partijen die ICER hebben samengebracht; industrie, cultuur, educatie, recreatie. Tegelijkertijd verwijst ICER ook naar 'iezer', dat ijzer betekent in de streektaal van de Achterhoek. ICER is ook uit te spreken voor de internationale gasten.

Luci Aversteeg van het gelijknamige goudsmid atelier in Bredevoort is de optelsom van inspiratie en vakmanschap. De naam Luci Aversteeg Design staat voor eenvoud en draagbaarheid waarbij herkenbaar- en tijdloosheid hand in hand gaan. De afgelopen jaren ontwerpt en creëert Luci Aversteeg steeds vaker sieraden die gepaard gaan met onconventionele materialen, welke ze combineert met goud, zilver, palladium en edelstaal. De laatste brief, de laatste kus en de stamboomtakjes zijn projecten waarin emotie een belangrijke rol speelt. In een speciale vitrine laat Lucy haar werk zien.

Emeke Buitelaar
In een robuuste stijl laat Emeke de symboliek dansen: een waterschildpad die vrouw draagt en omringd wordt door twee raven, en dat in een kleurrijk palet. Het laat je meedrijven met de stroom op je eigen snelheid in je eigen tijd. De raaf is een boodschapper van de leegte en helpt zoeken naar antwoorden. De schildpad staat voor de aarde met haar cyclus van geven en nemen. In een ander olieverf is De kracht van ontmoeting het onderwerp. De ontmoeting met een paard kan je eigen vrijheid en macht laten ontdekken.

Léon Marie Dekker brengt in Medicine Cabinet een verzameling van individueel gemaakte objecten samen. De -veelal- fles-objecten krijgen letterlijk een theatraal decor aangemeten. Ze figureren als het ware in een drie dimensionaal stilleven. Het werk refereert enerzijds aan een medicijnkastje en anderzijds aan een theater. De kastdelen zijn aan de achterkant met elkaar verbonden met zogenaamde ‘fitsen en krommers’ (scharnieren die met kromme spijkers bij elkaar gehouden worden). Het rariteitenkabinet bevat een collectie objecten, die verwijzen naar mysterie, verbeelding en verwondering. 

Gerri Grijsen | Mantelzorg

Gerri Grijsen uit Winterswijk maakt hoofdzakelijk bronzen beelden, met af en toe een uitstapje naar een ander materiaal.Van klein formaat tot monumentaal, geen exacte afbeelding naar de werkelijkheid. Niet te veel detail, het moet een beetje wringen en kwetsbaar maar sterk zijn.
Emotie, lichaamstaal en beweging spelen een belangrijke rol. Kortom beelden met gevoel.

Dilly Helmink De schilderijen van Dilly ontstaan vanuit een gedachte of herinnering.
Al schilderend onderzoekt ze wat kleuren en vormen doen om haar beleving zo goed mogelijk tot uiting te brengen. Laag over laag laat ze een beeld ontstaan waarin de kleuren en vormen voor een bewegende, spannende en ruimtelijke compositie zorgdragen. Dit werkproces gaat net zo lang door totdat ze het juiste evenwicht heeft gevonden.

Rido Jansen toont twee schilderijen met een vrouw- en een kinderfiguur die tot nadenken stemmen...

Teeyoo uit Bredevoort laat weten: “Soms heb ik zin om ergens anders te zijn. Doek, verf en landschap. Gewoon lekker schilderen. O, heerlijk Arcadië! “

Tatum Kempers krijgt de Nachtwachtplek op de expositie. Het veertien meter lange werk de serie Glimmer zal in de Giethal de rechterwand boven het FabLab sieren.
Tatum maakt beeldend werk waarbij ze gebruikt maakt van verschillende fotografische technieken. Het werk dat tentoongesteld wordt in Salon des Arts, zijn zelfportretten waarbij ze met licht schildert( lightpainting) en lange sluitertijden gebruikt. Tatum creëert een nieuw beeld dat verder gaat dan een standaard portret. Hiermee beeldt ze haar gevoelens, gedachten en gebeurtenissen in haar leven uit. Naast fotografisch werk maakt ze videoclips voor bands en kunstinstallaties bestaande uit video, fotografie, schilderen, animatie en performance. 

Monique Klaassen wil het persoonlijke in het universele en het universele in het persoonlijke laten zien. 

Hans Mellendijk en Bert Scheuter brengen Werk in uitvoering. In het kader van de Achterhoek 350 reeks werken ze samen aan de vormgeving en redactie van een drietal boeken dat het komende jaar bij Uitgeverij Fagus zal verschijnen. Na Pinksteren op Salon des Arts in ieder geval ook een map met enkele illustraties die Bert maakte bij De Achterhoekse verzen van Pim te Bokkel en Hans laat daaruit enkele in het Nedersaksische vertaalde gedichten van Pim lezen. Ondertussen laten ze recent dicht- en beeldend werk zien. Hans i.s.m. beeldend kunstenaar/fotograaf Marijke Schellekens.

Anja Sennema toont drie modeltekeningen. Ze citeert uit Adonis van C.O. Jellema een ‘statement’ over het werk:“…. hoeveel er mooier leeft dan ik, als lichaam, als een ogenblik ….”.

Hans Sennema verkent de grens tussen realisme en geabstraheerde werkelijkheid. Hans laat recente houtsneden zien die het kenmerk Tuindragen. Soms is de voorstelling duidelijk te herkennen, terwijl op andere afdrukken het eerder een spel is van kleur en vorm. Veelal is er sprake van een veelvoud van kleuren en/of kleurtonen. Dat er telkens meerdere kleuren over elkaar worden afgedrukt om zo tot het gewenste resultaat te komen. De compositie is immer terug te voeren tot de ‘gulden snede’.

Astrid Vredegoor poogt de schoonheid van beweging verstild weer te geven; de vrouw in al haar glorie, felle dynamiek dat geabsorbeerd wordt door het linnen.

Dinie Wikkerink | Hamburg, 5 mei 2015


Dinie Wikkerink de Bredevoortse tovenares van het licht laat twee wat oudere serie’s zien. Sinds 1993 werkt Dinie aan het thema licht en als geen ander heeft ze daarbinnen een eigen stijl en herkenbaar handschrift ontwikkeld. De eerste serie is gemaakt in Hamburg, op 5 mei 2015, tijdens een wolkbreuk. De tweede serie bestaat uit stillevens gemaakt in de huiselijke omgeving in de periode 2011-2013.