Ton van Vliet | Ton over het werk: "De DRU in Ulft. Eens werden hier kolossale hoeveelheden ijzer gesmolten voor potten en pannen, voor kachels en badkuipen. Nu brandt hier het vuur van wonen & werken, van kunst & cultuur, van innovatie & geschiedenis. Industrieel erfgoed vol leven.
In 2013 gaf de Gemeente Oude IJsselstreek mij de opdracht een foto te maken van het DRU-Industriepark. Het moest een kunstzinnig beeld worden dat de sfeer en de activiteiten op het park uitstraalt.Maar ja, geen enkele foto zal ooit voldoen. Want je kunt altijd maar één onderdeel van het veelomvattende DRU-terrein tegelijk fotograferen, en daarmee sluit je de rest uit. Daarom koos ik voor een fotomontage waarin nagenoeg alle onderdelen van het park zijn verwerkt. Ik heb gespeeld met het perspectief. Het moest op het eerste gezicht ‘echt’ lijken. Bij nadere beschouwing zie je dat er niets van klopt. Maar de fotomontage roept wél de sfeer en de dynamiek van het DRU-Industriepark op."
Waar: In de ‘Giethal’ van ICER Innovatiecentrum, Hutteweg 32, Ulft, +31 (0) 315-820 280.
Wanneer: op de reguliere openingstijden van zaterdag 11 november 2017 t/m zondag 7 januari 2018; dinsdag t/m vrijdag 10:00-17:00 uur | zaterdag en zondag 13:00-17:00 uur. Overige tijdstippen en op maandag: alleen geopend op afspraak.
In een uitverkocht Kreek te Oosterbeek werd het laatste nummer (in de vorm van een heuse verzamelbundel: dichters bij ppgl) gedoopt. Een bijzonder boek, trots dat ik daar in sta en nog wel met een openingsgedicht. Maar dat is toeval.
Louis Radstaak | Sjamaan
Louis Radstaak | Café Radstaak
Niek Hietbrink | Schatgraver
P.J. Vermaat - Marije Rosing - Herman Erinkveld
Alle dichters danken de redactie en uitgeverij. Het waren geweldige jaren, op naar een nieuw begin. En lezers koop de bundel!
Lied op het boek/album Je denkt dat het komt (november 2017; Uitgeverij Passage/ Excelsior Recordings)
Tekst* en compositie: Meindert Talma.
*Tekst is gebaseerd op het Blauwe Fedde interview in 1997 van Nyk de Vries en Meindert Talma met Medium Johan.
Muziek (Micro Korg, Korg Triton, Mellotron-strings) en zang werden door Meindert Talma opgenomen in de Griene Studio te Zuidhorn op 19 september 2017.
Gemixed door Johan Kooi.
Foto's gemaakt door o.a. Nyk de Vries.
SONGTEKST
Hy is heldersjend, helderhearrend, helderfielend.
Hy is in kaartlizzer en paranormaal genêzer.
Hy is sechtsjin en echt wat oars as oars.
Guon’t sizze: ‘Hy nimt de minsken by de noas.’
Medium Johan, medium Johan.
Buorfrou seit: ‘Der is by him in stekje los.
Tsjoenders ha we net nedich yn Stroobos.’
Mar de measten binne bliid mei wat er docht.
Hy sjocht dingen dy’t in oar net sjocht.
Medium Johan, medium Johan.
As er in doarpsbewenner
fan syn of har pine ferlost,
is dat wer in moai lyts wûnder,
in moai lyts wûnder yn Stroobos.
Medium Johan, medium Johan.
Hy wennet tegearre mei syn mem,
in folslanke frou mei lang hier.
Hy hat ek in gids, syn namme is Karim.
Hy kent Karim sûnt syn sechsde jier.
Medium Johan, medium Johan.
At syn âlders wer ris rúzje hiene,
flechte er nei syn keamer en dan kaam Karim.
Hy hold hiele petearen mei dizze wite gedaante,
hy fielt him noflik by him.
Medium Johan, medium Johan.
As beuker seach er al ferstoarne minsken.
Earst hie er dat hielendal net troch.
Want se seagen der krekt sa út
as de libbene minsken dy’t hy tsjin kaam yn it doarp.
Medium Johan, medium Johan.
‘It is hjir soms krekt in disko,’ seit syn mem.
‘Allegear jongfolk dy’t wat fan him wolle:
“Johan, ik moat dy wat freegje!”
En dy jonge hat al safolle oan ‘e holle.’
Medium Johan, medium Johan.
‘Ik sels haw it ek.
Mar ik hâld my mar wat rêstich op ‘e achtergrûn.
Us mem hie it en myn suster dy hat it ek,
dat wy stean der hielendal net frjemd tsjinoer.
Medium Johan, medium Johan.
Us mem hat der noait wat mei dwaan kind.
Oars wie se fuortynienen nei Frjentser ta brocht.
Dus, dat myn soan it no ek hat,
bin ik bliid om en hie’k ek wol tocht.’
NEDERLANDSE VERTALING
Hij is helderziend, helderhorend, heldervoelend. Hij is een kaartlegger en paranormaal genezer. Hij is zestien en echt wat anders als anders. Sommigen zeggen: ‘Hij neemt de mensen bij de neus.’ Buurvrouw zegt: ‘Er zit bij hem een steekje los. Tovenaars hebben we niet nodig in Stroobos.’ Maar de meesten zijn blij met wat hij doet. Hij ziet dingen die een ander niet ziet. Als hij een dorpsbewoner van zijn of haar pijn verlost is dat weer een mooi klein wonder, een mooi klein wonder in Stroobos. Hij woont samen met zijn moeder, een volslanke vrouw met lang haar. Hij heeft ook een gids, zijn naam is Karim. Hij kent Karim sinds zijn zesde jaar. Als zijn ouders weer eens ruzie hadden, vluchtte hij naar zijn kamer en dan kwam Karim. Hij hield hele gesprekken met deze witte gedaante, hij voelt zich op zijn gemak bij hem. Als kleuter zag hij al gestorven mensen. Eerst had hij dat helemaal niet door. Want ze zagen er net zo uit als de levende mensen die hij tegenkwam in Stroobos. ‘Het is hier soms net een disco,’ zegt zijn moeder. ‘Allemaal jongvolk die wat van hem willen: “Johan, ik moet je wat vragen!” En die jongen heeft al zoveel aan zijn hoofd.’ ‘Ik zelf heb het ook. Maar ik houd mij maar wat rustig op de achtergrond. Mijn moeder had het en haar zuster ook, dus, wij staan er helemaal niet vreemd tegenover. Mijn moeder heeft er nooit wat mee kunnen doen. Anders was ze meteen naar Franeker gebracht. Dus, dat mijn zoon het nu ook heeft, ben ik blij om en had ik ook wel gedacht.’
Ondertussen in Surhuisterveen
De brandende brandende ambitie om vooruit te komen in de popmuziek, een ingewikkeld liefdesleven en avonturen in de muziekwereld. Lejo Siepe sprak met de schrijver-zanger-componist Meindert Talma over leven in Surhuisterveen, Jack Kerouac en leven in Groningen.
