Zacht tikkend de tijd verslaan | Berichten over kunst, cultuur, de Achterhoek, de wereld en Mels eigen activiteiten ...
woensdag 16 oktober 2013
dinsdag 15 oktober 2013
In het oog van de storm
Gisteravond als Code Oranje in Zuid-Holland, Zeeland en Utrecht. Morgen overal in de boekhandel. En vandaag een tipje van de sluier op eLinea, de kersverse Nederlandse Spotify voor kranten, tijdschriften en poëzie. Dit is hoe een storm ontstaat: Sneak-preview>
Voor de liefhebbers aan deze kant van de IJssel is er een presentatie in het Poëziecentrum te Bredevoort, vanaf 14:00 u. Louis Radstaak en Hans Mellendijk begeven zich dan ook in het oog van de storm en helpen Pim te Bokkel bij de presentatie.
DRU Industriepark | De Parkdichter
Afl. 1 Rien van den Heuvel
Afl. 2 Henk Krosenbrink
Afl. 3. Margót Veldhuizen
Afl. 4. Pim te Bokkel
Afl. 5. Hans Mellendijk en Bert Scheuter
maandag 14 oktober 2013
Fotoarchief Stichting Eeuwig Erbarmen | 1985
1985 | 5e Erbarmen Festival>
1985 | De silo : Bibliotheek Varsseveld | Presentatie Plannen voor Hesselink-complex
John Buys en Theo Peppelman | TH-Delft
zondag 13 oktober 2013
zaterdag 12 oktober 2013
Door Achterhoekse ogen | Ik zag niks, want ik mos pissen
Ik zag niks, want ik mos pissen
De reis er naar toe heeft iets van een computerspel dat junior op zijn Nintendo speelt. We moeten ons op punt X melden irgendwo industrieterrein Lichtenvoorde. We dienen een 06-nummer te toetsen. Nadere instructies volgen. Ik ben met m’n naasten onderweg naar een optreden op de Zwarte Cross. Alles loopt als een goed geoliede machine. We worden opgehaald. Bij de ingang van Backstage West heb ik de eerste lachstuip, of zijn het de zenuwen?, al te pakken. Pijlen wijzen ons de juiste weg. De letters MEKKA en de prachtig daarachter geschilderde strakke blauwe lucht met schapenwolkjes, beeldrijmen met de werkelijke situatie. Een schitterende zondagmorgen, strakke hemel met enkele wolk. Backstage is de ontvangst allervriendelijkst, ik inspecteer het podium in de tipi. Alles in orde. Om de versvoeten te trainen maak ik een kleine wandeling over het terrein. De aankleding is boven alle verwachting. Het is lang geleden dat ik een festivalterrein van deze omvang heb betreden. Ik ben niet zo van de massaliteit. Na een teleurstellende ervaring in Werchter ooit heel lang geleden besloot ik grote festivalterreinen te mijden. Wat ik hier meemaak is een totaal andere ervaring. Wat een sfeer. Mijn lachspieren doen weer hun werk als ik het hoofdpodium zie. Het podium is aan weerzijden geschoord. Manshoge kettingschakels moeten verder wegwaaien van het theater voorkomen. Dit moet bedacht zijn na de onverkwikkelijke windhoos die het festival in opbouw een week daarvoor teisterde. Klasse, deze Oldenburgeske kunsttoepassing. Terug naar de theatertipi, eens kijken hoe het de dichter Pim te Bokkel vergaat. De jonge God brengt vaardig zijn werk uit de nieuwste bundel en trakteert de aanwezigen op een sample van ouder werk gelardeerd met Zwarte Cross ervaringen. Mooi werk dat wonderwel past bij de achtergrondgeluiden van Normaal, dat de festivalbezoekers wakker rockt en die de tipi binnendringen. Pims ode aan Johnny van Doorn gecombineerd met deze klanken doen me wegdromen naar het allerlaatste Popfestival van Lochem in een ver verleden. Waar Johnny de aankondigingen verzorgde. Ik weet nu wat me te wachten staat. En bereid me voor. Het eigen optreden, een half uur zacht tikkend de tijd verslaan met dialectpoëzie verloopt, naar alle tevredenheid. Het voorgenomen korte verhaal schrap ik omdat ik niet op kan tegen de stoorzender in de vorm van ander gesproken woord, elders op de theaterweide. Slechts twee gedichten gaan daardoor voor mijn gevoel de mist in. Mijn naasten ontkennen dit. Ik geef me daarna over aan het geweldige spektakel waar poëzie samensmelt met kermis, crossvermaak, theater en allerlei muziekstijlen. Een feest voor de hele familie. Het is dan ook schokkend om de volgende ochtend in deze krant te lezen dat ik onderdeel was van een beschaving die met sprongen achteruit zou zijn gegaan. Laat ik daar nu niets van gemerkt hebben. Want ik mos pissen.
Hans Mellendijk, de Gelderlander, 7 augustus 2010
vrijdag 11 oktober 2013
Fotoarchief Stichting Eeuwig Erbarmen | 1984
Hans Mellendijk
Foto: © Jan Duitshof | Hans Mellendijk, Bert Scheuter en Willem Tannemaat
1984 | SEE YOU-tours Reis naar Atlantis> Verrassingsreis d.m.v. aanwijzigen, muziek en poëzie op cassettebandje. [Heveadorp-Waalbandijk-Hollands diep-Verdronkenland van Saeftinghe]
donderdag 10 oktober 2013
woensdag 9 oktober 2013
dinsdag 8 oktober 2013
Abonneren op:
Posts (Atom)









