dinsdag 4 april 2023
maandag 3 april 2023
zondag 2 april 2023
zaterdag 1 april 2023
Ondertussen op het landgoed Enghuizen
ALLES STROOMT | Hans Mellendijk | 22e Kunstwandelroute Hummelo | 2023
Negen klompjes met een zeiltje drijven op de beek aan een lijn. Op de zeiltjes letters die samen het devies ‘panta rhei’ vormen: alles stroomt. De stelling van de oud-Griekse wijsgeer Heraklitos. Alles is voortdurend in transitie. Je stapt nooit in dezelfde rivier, omdat het water van de rivier altijd stroomt en dus nooit hetzelfde is. Klomp wordt bootje, woeste grond wordt boerenland en landgoed, het goed een wandelpark, het park een kunstwandelroute.
vrijdag 31 maart 2023
donderdag 30 maart 2023
woensdag 29 maart 2023
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 13
Er zijn verschijnselen in de natuur waar de dichter blij mee is. De zeearend, de kraanvogel en de wolf gaan hun natuurlijke weg in onze regio. Maar in de minder opvallende natuur, de wereld van insecten en zogenaamde onkruiden gaat het helemaal niet goed, daar nemen de soorten dagelijks af en dat is een soort woestijnvorming voor de biodiversiteit.
De natuur is wel weer beter
Hoera, de natuur is weer gezond,
overal zijn ooievaars te zien en reigers,
zelfs de zilveren vliegen weer in ‘t rond.
Hoera, ik zie in ‘t veen de kranen broeden
en de oehoe zit in ‘t steen wat verderop
en kijk, daar speurt voorwaar een arendskop.
Hoera, de natuur raast door ons bos,
en als het ons eens wat te ruig wordt,
laten wij de maaimachines los.
Hoera, de natuur is stukken beter,
de otter wordt weer overreden,
de bever wederom bestreden.
Hoera, er is meer dan genoeg natuur
wij genieten dagelijks heel bekwaam
ook weer van brandnetel en braam.
Hoera, voor wie het Engels raaigras eert,
dat boterberg en melkplas genereert
en grutto en kievit alvast absorbeert.
Hoera, de natuur is weer in topconditie,
geen problemen meer, wij mogen weer
met uitlaatgas en stikstofdepositie.
dinsdag 28 maart 2023
Ondertussen op het landgoed Enghuizen
Foto: Bert Scheuter | het ontwarren van de leidraad.
Zaterdag j.l. was het dan zover. De tewaterlating van de negen klompen met een zeiltje. Mijn kunstproject "Alles stroomt' op plek 17 in de 22ste KUNSTwandelroute Hummelo 👉
Negen klompjes met een zeiltje drijven op de beek aan een lijn. Op de zeiltjes letters die samen het devies ‘panta rhei’ vormen: alles stroomt. De stelling van de oud-Griekse wijsgeer Heraklitos 👉. Alles is voortdurend in transitie. Je stapt nooit in dezelfde rivier, omdat het water van de rivier altijd stroomt en dus nooit hetzelfde is. Klomp wordt bootje, woeste grond wordt boerenland en landgoed, het goed een wandelpark, het park een kunstwandelroute.
De klompen op de scheepshelling
Foto's: Hans Mellendijk
Foto's: Willem Tannemaat
Zie hier meer foto's gemaakt bij de tewaterlating 👉
maandag 27 maart 2023
In herinnering Wim de Bie
Vanmiddag verscheen via Messenger de droevige tijding op mijn beeldscherm. Feitelijk kan ik het nieuws nog niet bevatten. Maar manges toch: Wim de Bie is vandaag uit de tijd gegleden 👉
"De Bie weet te melden dat het kiekje gemaakt is tijdens een vakantie in de jaren vijftig in de Achterhoek. Varsseveld om precies te zijn. Hij weet echter niet meer waar de boerderij heeft gestaan en wie er op de foto staan, wel dat het hier een jachtopziener betrof en dat men er een onverstaanbaar dialect sprak. Het maakte mij ook nieuwsgierig en stuur het relaas door naar een select gezelschap waarvan ik denk dat ze het zouden kunnen weten."
zondag 26 maart 2023
melsmuziekmozaïek | neo-liberalen
zaterdag 25 maart 2023
Dichtersbankje | Miguele Hernández
Foto: Niek Hermans | Santa Pola | Spanje
uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Hannie Eikenaar: Miguel Hernández 👉
1
A ti sola, en cumplimiento de una promesa
que habrás olvidado como si fuera tuya.
Un carnívoro cuchillo
de ala dulce y homicida
sostiene un vuelo y un brillo
alrededor de mi vida.
Rayo de metal crispado
fulgentemente caído,
picotea mi costado
y hace en él un triste nido
Mi sien, florido balcón
de mis edades tempranas,
negra está, y mi corazón,
y mi corazón con canas.
Tal es la mala virtud
del rayo que me rodea,
que voy a mi juventud
como la luna a la aldea.
Recojo con las pestañas
sal del alma y sal del ojo
y flores de telarañas
de mis tristezas recojo.
¿Adónde iré que no vaya
me perdicíón a buscar?
Tu destino es de la playa
y mi vocación del mar.
Descansar de esta labor
de huracán, amor o infierno
no es posible, y el dolor
me hará a mi pesar eterno.
Pero al fin podré vencerte,
ave y rayo secular,
corazón, que de la muerte
nadie ha de hacerme dudar.
Sigue, pues, sigue, chucillo,
volando, hiriendo. Algún día
se pondrá el tiempo amarillo
sobre mi fotografía.
1
Alleen voor jou, een belofte vervullend
die je zal vergeten zijn, alsof het de jouwe was.
Een vleesetend mes
met een zachte, moorddadige vleugel
cirkelt in fonkelende vlucht
rond om mijn leven.
De grillige metaalflits
die oogverblindend neersloeg
pikt in mijn flank
en maakt er een droevig nest.
Mijn slaap, bloeiend balkon
van mijn jeugdjaren,
is zwart en mijn hart,
mijn hart is vergrijsd .
De bliksemschicht die mij omringt
is zo boosaardig,
dat ik naar mijn jeugd ga,
zoals de maan naar het dorp.
Met mijn wimpers sprokkel ik
het zout van mijn oog en van mijn ziel
en van mijn droefheid
pluk ik spinragbloemen.
Waarheen zal ik gaan, opdat ik
mijn ondergang niet tegemoet ga?
Jouw lot is van het strand
en mijn roeping van de zee.
Van dit stormachtig labeur,
lief de of leed, kom ik niet tot rust
en ook al wil ik het niet,
het leed zal mij vereeuwigen .
Maar tenslotte zal ik je kunnen overwinnen,
vogel en seculaire schicht,
hart, want wat de dood betreft
brengt niemand mij tot twijfel.
Ga dus maar door, mes, ga maar door,
vliegend en verwondend. Ooit
komt de dag, dat boven mijn foto
de tijd vergeelt.
2
¿No cesará este rayo que me habita
el corazón de exasperadas fieras
y de fraguas coléricas y herreras
donde el metal más fresco se marchita?
¿No cesará esta terca estalactita
de cultivar sus duras cabelleras
como espadas y rígidas hogueras
hacia mi corazón que muge y grita?
Este rayo no cesa ni se agota:
de mí mismo tomó su procedencia
y ejercita en mí mismo sus furores.
Esta obstinada piedra de mí brota
y sobre ml dirige la insistencia
de sus lluviosos rayos destructores.
Zal die bliksem die mijn hart bewoont
met getergde roofdieren, ziedende
smederijen en aanbeelden, waar zelfs het
nieuwste metaal verwelkt nooit bedaren?
Zal die koppige stalactiet haar harde haardos
van zwaarden en onbedwingbare vuren
steeds dichter doen groeien
naar mijn hart dat schreeuwt en brult?
Die bliksem die bedaard noch uitgeput raakt,
is aan mezelf ontstaan en in mezelf
ontketent hij zijn razernij.
Die eigenzinnige steen van mij kiemt
en blijft hardnekkig zijn vernietigende
buiige bliksems op mij richten.
meer bankjes hier 👉
Abonneren op:
Posts (Atom)