Zacht tikkend de tijd verslaan | Berichten over kunst, cultuur, de Achterhoek, de wereld en Mels eigen activiteiten ...
maandag 2 november 2020
zondag 1 november 2020
Dichtersbankje | Poet's Bench | Louise Glück
Het grote voordeel
is geen verstand
te hebben. Gevoelens:
oh, die heb ik; zij
regeren mij. Ik heb
een Heer in de hemel
die de zon heet, en ik open
voor hem, laat hem zien
het vuur van mijn eigen hart, vuur
zoals zijn aanwezigheid.
Wat anders zou zo’n glorie kunnen zijn
dan een hart? Oh mijn vrienden en kameraden,
waren jullie ooit zoals ik, lang geleden,
voordat jullie mensen waren? Stonden jullie
jezelf toe
een keer te openen, om daarna nooit
meer open te gaan? Want in werkelijkheid
spreek ik nu
zoals jullie dat doen. Ik spreek
omdat ik ben kapot getrapt.
Louise Glück
The Red Poppy
The great thing
is not having
a mind. Feelings:
oh, I have those; they
govern me. I have
a lord in heaven
called the sun, and open
for him, showing him
the fire of my own heart, fire
like his presence.
What could such glory be
if not a heart? Oh my brothers and sisters,
were you like me once, long ago,
before you were human? Did you
permit yourselves
to open once, who would never
open again? Because in truth
I am speaking now
the way you do. I speak
because I am shattered.
Louise Glück
Mel's music mosaic
Brand New Day Into The Mystic
We were borne before the wind
Also younger than the sun
Ere the bonnie boat was won
As we sailed into the mystic
Hark, now hear the sailors cry
Smell the sea and feel the sky
Let your soul and spirit fly into the mystic
And when that foghorn blows
I will be coming home
And when the foghorn blows
I want to hear it
I don't have to fear it and I want to rock your gypsy soul
Just like way back in the days of old
And magnificently we will flow into the mystic
When that fog horn blows
You know I will be coming home
And when that fog horn whistle blows
I got to hear it
I don't have to fear it and I want to rock your gypsy soul
Just like way back in the days of old
And together we will flow into the mystic
Come on, girl
Too late to stop now
zaterdag 31 oktober 2020
Plan Radix 10 jaar!
Nou ja zeg. Plan Radix bestaat alweer 10 jaar! Dus dit is een jubileumnummer. En daarmee een mooie gelegenheid om de tien jaar oude, nogal snoeverige pretentie aan te pakken dat “Plan Radix worteling beoogt van hedendaagse kunst door kunstzinnig landschapsonderzoek vanuit de Achterhoek“. Dat heeft tot nu toe weinig meetbaars opgeleverd, maar toch nog wel elf, met deze erbij twaalf, geïllustreerde beschouwingen over de relatie tussen mens, kunst en landschap. Daaruit is voor dit nummer een verzameling wortelende plaatjes geplukt ter illustratie van de beeldtaal die in de loop der tijd uit het kunstzinnig landschapsonderzoek van Radix voortkwam. Dit bestaande materiaal is aangevuld met een serie symbolen voor op de tekstpagina’s, geïnspireerd op en door het werk van Hilma af Klint. Daarnaast doet Plan Radix bij dezen een poging tot de beloofde esthetische theorievorming. Twee zwaar bejaarde maar nog steeds relevante proefschriften dienen daarvoor als basis, het eerste van Carl Gustav Jung uit 1902 en het tweede van Wilhelm Worringer uit 1906. In dat laatste jaar begon Hilma af Klint ook aan haar esoterische Schilderijen voor de Tempel. In de recente kunstgeschiedenis geldt die serie inmiddels als het begin van de moderne abstractie, waarvoor Worringer met zijn proefschrift toevallig tegelijkertijd en onbedoeld een theoretische basis schreef. Een en ander wordt in dit nummer aan elkaar geknutseld en geperverteerd tot een eigen theorie en afgerond met een heuse, schematische voorstelling van zaken. Om het feest compleet te maken is als toegift een allegorische bonusplaat toegevoegd, waarop in de schoolplaattraditie van Jetses en Koekkoek de diverse elementen aanschouwelijk en stichtend bij elkaar komen. Dank voor uw milde geduld. En de vele gasten bedankt voor hun daadkrachtige belangstelling! PvdL
Lees en aanschouw hier meer⇲
Ondertussen in Aalten
Het Achterhoeks Kunstcafé sluit haar deuren!
Het zal u niet verbazen dat door de huidige RIVM-maatregelen het organiseren van de kunstavonden in de bovenzaal van Café Schiller niet mogelijk is. Lees hier meer⇲
vrijdag 30 oktober 2020
Denktanks | Schaamkunst
In Achterhoeks Nieuws editie Aalten Vooruit stond in week 44 een weloverwogen commentaar in Randbericht van Bernhard Harfsterkamp betreffende Silo-Art.
Lees hier Schaamgroen⇲
Achterhoek Toerisme vaart er ondertussen wel bij zie hier de berichten in de nieuwsbrief⇲
Meer Denktanks op 'sMelssleMs' hier⇲
Ondertussen in Bredevoort
donderdag 29 oktober 2020
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 44
woensdag 28 oktober 2020
Dichtersbankje | Hans Mellendijk
dinsdag 27 oktober 2020
maandag 26 oktober 2020
Terug in de tijd | De Enschedese School | De Laatste Post
Als de dag van gisteren herinner ik me de reuk van de laatste post die ik ontving van De Enschedese School. Een archiefdoos met daarin een verse makreel; het tijdschrift voor lezing al als verpakking voor de vis. DE LAATSTE POST | Enschedese School⇲
Meer Enschedese School op 'sMelssleMs'⇲
Verassing
Menig vriendin verliet, na een poging mij te verrassen met een schone vaat, met een zenuwinzinking mijn keuken. ‘Het Artiesten Ontbijtservies’ was de oorzaak. Een dejeuneetje waarvan het bord oogt als een schilderspalet en het kopje gebruikt lijkt om verfkwasten in uit te spoelen. En geen enkel schoonmaakmiddel dat soelaas bood. De verfspetters zijn slijtvast aangebracht. Kunstzinnige ‘ongein’, uitgegeven door De Enschedese School. Het begon met en zeefdruk, die op gezette tijden teruggestuurd kon worden. De abonnee kreeg het dan veranderd retour. Moderne kunst per PTT. Uiteindelijk kreeg ik het als placemat terug. De prent was versneden in tig kleine vierkantjes en in een geplastificeerd kleurrijk mozaïek gewijzigd. Een bloemstilleven was het resultaat dat tot eind vorig jaar in het trapportaal mooi hing te wezen.
Elf jaren met de meest verrassende kunstproducten volgden. Te veel om hier op te noemen. Eén van mijn gunstelingen dient wel genoemd te worden: ‘Oh gevleugelde verfkwast’, een mobiel geconstrueerd uit schilder- en tekenmaterialen. Een vogel, de kwast als romp en twee vlerken als vleugels. Het kan bewogen worden middels gekruiste tekenpotloden, als bij een marionet. Negen jaar geleden stokten de uitgaven van het collectief. Inhoudelijke en pecuniaire problemen dreven de verzameling éénlingen uit elkaar.
Mijn verrassingenverslaving werd na een vijfjarige rouwperiode, bevredigd door het tijdschrift ‘De Zingende Zaag’. Zo zie je maar weer, Er is leven na de dood! Nu geen wonder meer, sinds Freek de Jonge kans zag een nummer van Bob Dylan te recyclen tot een Nederlandstalige nummer 1 hit. Een bordspel dat zigzaggend gedichten oplevert deed mij besluiten me te abonneren. Poëzie als kinderspel. Zeer geschikt voor de donkerende winteravonden. De laatste editie, het zomernummer, heeft een hoog Achterhoek gehalte. De poëet H.H. ter Balkt geraakt in de buurt van Zutphen in de Biesterbane.
Dichter Louis Ferron brengt een ode aan het peerdenvolk, in het gedicht ‘Zelhem 1996, met de regels:"Je draagt bij dit alles rubberen laarzen, maar klompen mogen ook: fijn bepenseeld met de stalkleuren." En met het prachtige slot: "Zet me over de Baakse Beek, naar waar het geurt naar stro en mest en waar het hinniken de taal der mensen is."Begin december vorig jaar lag er een verrassende uitnodiging op mijn deurmat. Vanwege het twintigjarig jubileum werd ik verzocht mijn collectie Enschedese School voor een jaartje in bruikleen te geven voor een afscheidstentoonstelling in zowel het Amsterdamse Stedelijke als in het Enschedese Rijksmuseum Twenthe. Een lege kerstpakketdoos en ander verpakkingsmateriaal zette ik in voor dit logistieke verzoek. Witte rechthoeken verschenen er aan de wanden van mijn huis. In januari volgde een deprimerende uitnodiging: ‘Zelfmoord op eigen verjaardag’. Onlangs zag ik, op de expeditie in Enschede, nogmaals ‘Het Schilderij’, een andere favoriet. Het gezeefdrukt tuinschapje, waarop handmatig witte lakens zijn geschilderd, lag in veelvoud uitgestald in de magazijnstelling. Vergelijkenderwijs herkende ik mijn exemplaar vanwege het gepatineerde karakter van de lakens. De nicotine heeft zijn verwoestende werk op de serene schoonheid gedaan. Toch maar eens stoppen met roken? Minstens minderen, voordat de verassing vroegtijdig intreedt.
| 8 november 1997
| Hans Mellendijk Het Daghet | uitgeverij Fagus⇲ |
Ondertussen langs en op de Oude IJssel
zondag 25 oktober 2020
Mels music mosaic extra | in herinnering Jerry Jeff Walker
Jerry Jeff Walker | Live op Farm Aid | 1986
In worn out shoes
Silver hair, a ragged shirt and baggy pants
The old soft shoe
He jumped so high
Then he'd lightly touched down
Mr Bojangles
Mr Bojangles
Dance
Down and out
He looked to me to be the eyes of age
As he spoke right out
He talked of life
He lightly slapped his leg instead
Across the cell
He grabbed his pants for a better stance
He jumped so high
He clicked his heels
He let go a laugh
Shook back his clothes all around
Mr Bojangles
Mr Bojangles
Dance
Throughout the south
We spoke in tears of fifteen years
How his dog and him
They travelled about
He up and died
After twenty years he still grieves
For drinks and tips
But most the time I spend behind these county bars
Cause I drinks a bit
I heard someone ask please
Mr Bojangles
Mr Bojangles
Dance
Mr Bojangles
Mr Bojangles








