maandag 5 mei 2014

Piraterij


Vandaag werd het kunstwerk onthuld. Vooraf gegaan door een Bevrijdingsbrunch. Ondanks een negatief advies van de Kunstcommissie Oude IJsselstreek zette de wethouder van cultuur door en liet een replica vervaardigen van de Love-sculpture. Het Liefdeskunstwerk is gebaseerd op een ontwerp uit 1964 van de Amerikaanse kunstenaar Robert Indiana. Als eerste exemplaar in Nederland, maakt dit beeld op het DRU Industriepark, vanaf nu onderdeel uit van een wereldwijde keten van Love-sculpturen. Het beeld en de letters zijn tot verrassing van de kunstenaar uitgegroeid tot een wereldwijd symbool van de liefde. De kracht van het beeld schuilt in de keuze van de letters, de stapeling van de ‘LO’ op de ‘VE’, de kleurencombinatie (rood/blauw) en de kanteling van de letter ‘O’, die het kunstwerk een frivole uitstraling geeft. In plaats van onhandig en plomp straalt het nu zelfbewustzijn en zelfs humor uit….. Zoals de liefde is.


De onthulling van het kunstwerk tijdens de Bevrijdingsbrunch vormt tevens een symbolische afsluiting van de beleidsperiode “Met vuur voor Cultuur”, waar het gaat om “kunst in de openbare ruimte”. Aldus de uitnodiging die namens de kunstcommissie verstuurd zou zijn. En laat die nu van niets af weten. Hoe ik dat weet? Ik ben zelf lid van deze commissie. En sta verbaasd toe te kijken naar deze piraterij. Wellicht de laatste stunt van de 'voortvarende' demissionair wethouder van cultuur. 




Klinkplek Enghuizen | HiPP










Het was er weer druk op de klinkplek gisterenmiddag. Mooie zang en muziek van Jet Schrauwen met haar oom Peter afgewisseld met poëzie van HiPP (Louis Radstaak, Bert Scheuter en Hans Mellendijk)

zaterdag 3 mei 2014

Door Achterhoekse Ogen | Denkend aan de DRU





Denkend aan de Dru | Hans Mellendijk, de Gelderlander, 19 december 2009

Met uitzicht op een kabbelende Oude IJssel verzamelt een gemêleerd gezelschap zich in de bibliotheek van de Drufabriek. Men neemt plaats op de tribunegewijs opgestelde banken en stoelen. De eerste editie van Denkend aan de Dru offline. Een tastbare versie van de reeks die na de opening van de cultuurfabriek floreert op de weblog Drufabriek, dankzij de dierbare verhalen over het roemrijke Dru-verleden. Een orale geschiedenisblog die ik eigenlijk nog nooit eerder in een dergelijk korte tijd heb zien ontstaan. Erfgoed gedragen door het volk. Het kan. Na de officieuze officiële handeling door de toch aanwezige wethouder, presenteert columncollega Frans samen met Michel vlot de onderdelen aan elkaar. Met op de juiste momenten een klinkslag of mooie foto geprojecteerd. Een kunsthistorische verhandelingen over de betekenis van Toorop voor de Dru, persoonlijke verhalen van oude medewerkers, een discussie, … dan een primeur. Een filmpje gemaakt door Frans’ vader uit ‘63. Toen nog prinses Beatrix bleek een vooruitziende blik te hebben. Ze bracht een bezoek aan de huidige gemeente Oude IJsselstreek. We zien beelden van Varsseveld, Terborg en het bezoek aan de verboden stad in Ulft, het Drubrieksterrein, waarop we ons nu ook bevinden. Prachtig beeldrijm. Frans weet Hans Goudswaard, toen nog een jonge klerk, staatsgeheimen te ontfutselen. Smeuïg vertelt de ex-directeur over de plaatsing der toiletten die om de twintig minuten afstand her en der verstopt waren in de  rondleiding over het immense terrein. Hé, wie zie ik daar dan. Maar dat ben ikzelf. Als 12-jarig jongetje met vlaggetje zwaaiend naar de in donkerblauw robe met witte stippen geklede prinses met wit hoedje. De zaal lacht. De bijeenkomst heeft een formule gevonden die naar meer smaakt en niet alleen interessant voor alleen maar Ulftenaren. Mocht men zich bij een onderdeel vervelen. Niks aan de hand. Het uitzicht op de Oude IJssel met het fietspad en aan de horizon de dorpen Bontebrug en Silvolde geeft voldoende visueel vertier.

Even schaften. Hé, wie zit daar dan? Is dat niet Thomas Rosenboom? Na de lunch laat ik me meestromen naar de volgende activiteit. In de popzaal. Aanstormend literair talent, aan het woord, gelardeerd met gevorderde scribenten. Hé, wie zwemt daar over een kolkende Rijn? Moby Dick. “Een uitbraak van dierenliefde” concurreert als zinsnede met die ik eerdaags las in Doetinchem. Bij de Tragisch realisten: “Het einde van de wereld is zó verleden tijd”.

Dit heb ik bij mijzelven overdacht. Zo maar op 'n verloren zondagmiddag. Domweg gelukkig op de Drufabriek.

Dan word ik plotsklaps brutaal in m’n gepeins gestoord. Een camera richt zich op mij. De lokale tv-piraat vraagt me wat de Achterhoek zonder poëzie zou missen? Klap ik dicht door dit oogklepdenken? Nu opeens weet ik het antwoord: “Poëzie verslaat zacht tikkend de tijd, de wereld, het heelal!”




Klinkplek Enghuizen | 4 mei | HiPP | Louis Radstaak, Hans Mellendijk en Bert Scheuter

Morgen tussen 15:30 en 17:00 uur: HiPP [Het instituut Praktische Poëzie]Louis RadstaakBert Scheuter en Hans Mellendijk dichters en muzikanten Jet Schrauwen [zang, gitaar (student muziekschool)] en Peter Schrauwen [gitaar]

Zie meer hier>


Napoleon voor Dummies

Diafragmeren

donderdag 1 mei 2014

Enghuizen herbezocht


Sieraad is de korte maar toepasselijke titel op het werk van Jan Opdam, op de plek waar de hemel zich elk jaar opent in het donkere woud van Enghuizen. Niet meer, niet minder. Negen opgeblazen driehoekdelen vormen het kleinood. 

Zie meer hier>

dinsdag 29 april 2014

Enghuizen herbezocht


Dries Olthof en Gebke Westra herhalend op het thema Zwerm. Zie ook vorige editie> Opdezelfde plek als vorig jaar maar dan anders. Weer zeer geslaagd. 
Helma Snelooper schreef er een gedicht bij.


DE ZWERM | Helma Snelooper
[gedicht bij het kunstwerk van Dries Olthof en Gebke Westra]

staalblauwe lucht
een vreugdekreet
in volle vaart
aaneengesmeed
zwenken we samen
zonder elkaar te raken
we geven ruimte
om aan te haken
bewaken elkaars bestaan

zo door de vorm bewogen
door de vlucht gevlogen
waaieren we uiteen
en dan draaien, jongleren,
scheren we
in gestroomlijnde ijver
vlak over de vijver
stijgen loodrecht bovenaards
onbezonnen hemelwaarts

Zie meer hier>