In Memoriam Harry Muskee (1941 - 2011)

Harry 'Cuby' Muskee is vandaag in zijn woonplaats Rolde overleden. De al tijdens zijn leven legendarische zanger van bluesgroep Cuby + Blizzards is 70 jaar geworden en stierf aan de gevolgen van kanker. Muskee stond in juni nog op het podium van het festival Groeten uit Grolloo en trad bijna vijftig jaar op in binnen- en buitenland.

Harry Muskee is op 10 juni 1941 geboren in Assen. De muziek die hij hoort op Radio Luxemburg en The Voice of America bepaalt de richting van de Drentse jongen die voor deze muziek geboren is: de blues. Later verhuist hij naar een boerderij in Grolloo en daar maakt hij met Cuby+Blizzards, met Herman Brood en Eelco Gelling in de gelederen, ondermeer de legendarische platen 'Desolation' en 'Groeten uit Grolloo'. De groep toert daarna intensief en uitputtend in binnen- en buitenland en scoort hits met klassiekers als 'Window Of My Eyes', 'Somebody Will Know Someday', 'Another Day Another Road' en 'Appleknockers Flophouse'. Nummers die nog altijd in de Top 2000 staan.


Na wat bezettingswisselingen en zelfs het uiteenvallen van de band wordt in 1995 Cuby and the Blizzards nieuw leven in geblazen. Cuby komt terug met Helmig van der Vegt op toetsen, Herman Deinum op bas, Hans Lafaille achter de drums en Erwin Java als de beste opvolger van gitarist Eelco Gelling. In deze samenstelling zijn ze vijftien jaar on the road, veel langer dan de heftige eerste periode. De weg voert langs zalen, festivals en theaters. In 2009 verschijnt de laatste, door Daniël Lohues, geproduceerde CD 'Cats Lost'. Op het met goud bekroonde album, vol typische Blizzardsblues, zingt Muskee onder meer over de verhuftering van Nederland. Naast zanger is Harry Muskee vanaf 1991 presentator en samensteller van het programma 'Harry's Blues' op Radio Drenthe. In 1983 wordt zijn muzikale betekenis vervat in de film 'De Legende', gemaakt door Willem van der Linde en Bert Jansen.


Harry Muskee krijgt in 1968 een Edison voor de debuutlp 'Desolation' en ontvangt in 2007 een Gouden Harp voor zijn hele oeuvre. In 1990 wordt hij ereburger van zijn geboortestad Assen en in 1992 krijgt hij de Culturele Prijs van de Provincie Drenthe. Bovendien wordt hij onderscheiden als Ridder in de Orde van Oranje Nassau en benoemd tot cultureel ambassadeur van de Provincie Drenthe. Op 1 juni opent Harry Muskee het C+B Museum Grolloo. Bij deze gelegenheid ontvangt hij de erepenning van de Gemeente Aa en Hunze. Op zijn zeventigste verjaardag, 10 juni, krijgt hij een gouden plaat voor 'Groeten uit Grolloo' en het eerste exemplaar van het boek 'Back Home', een selectie van zijn liedteksten met foto's van Rudy Leukfeldt. Een dag later sluit Cuby and the Blizzards het eerste Groeten uit Grolloo-festival af. Het is het laatste optreden van de roemruchte groep. Muskee had al besloten om te stoppen met intensief toeren, maar wilde nog wel een plaat maken. Harry en Daniël Lohues hadden teksten en muziek al gereed van 'Dogs Found', zoals het album zou gaan heten.

Olifantenpaadjes in het Multiversum

Lees bij de reacties VK>

Alan Gascoigne over Ray en Dave Davies

Foto: © Hans Mellendijk | v.l.n.r.: Leon Nijman | Sander van Raay | Alan Gascoigne | Mike Visser | Willem te Voortwis | Opname videoclip Cultuurzomer Achterhoek

Alan Gascoigne was van de zomer te gast in de serie Brother, Where Art Thou; Aflevering Ray en Dave Davies (The Kinks): Een 9-delige serie over historische broederparen: van aartsvijanden en levenslange rivalen tot mannen die in voor- en tegenspoed solidair met elkaar bleven. Afl. 7: Ray en Dave Davies (The Kinks) Overige gasten: Rob van Scheers, Henk Tas en Fred Sleutelaar, Samenstelling: Mathijs Deen en Laura Stek. 

Coen Brothers | The Ladykillers

Gisterenavond The Coen Brothers The Complete Collection weer eens opgepakt in onze huisbioscoop. M'n lief en ik hebben genoten van The Ladykillers. Edgar Allan Poe, Gospel, Comedy in één knooi bijelkaar. Lachen.

Trailer

Ending song

Zondagklip | De Kift | Brik

Uit de oude doos | Herfststukje

Behalve de man, die de Veentjes de mooiste plek van Europa vond, heb ik nooit een wonderlijker kerel ontmoet dan de Herfst­schommelaar. Toen ik hem vroeg wat hij nou het aller mooiste vond, tekende hij met zwierige hand zichzelf, in een schommel aan een knoestige tak van een eik, te midden van warrelen­de herfstbladeren. Nu kan ik me dat nog wel voorstellen in een olde wieven zommer, zoals afgelopen weekend. Maar in het algemeen somber ik, in de stilte voor de novemberstormen.

Eén dag voor de herfst een aanvang neemt, eindelijk die nieuwe schoenen kopen, want de oude zijn nu toch echt kapot. Op het mo­ment dat ik de winter­stap­pers aan het passen ben, plotse­ling langgerekt getoeter. Van schrik schamp ik de schoenlepel door mijn wollen sok. Een hon­derdzeventig­tal vra­cht­auto's rijden een liefdadig­heids­ritje over het Kerk­plein. De onzalige happening gaat ge­paard met het ge­luidsniveau van hon­derd maal de Rot­terdamse havens in de mist. De misthoorns doen pijn aan m'n oren. Buiten loopt het verkeer zich com­pleet vast. Met de fiets schra­ggel ik me een weg door de ver­keersknoop naar de textiel­boer en be­mach­tig, in vijf minuten een paar nieuwe sokken. Da's lekker snel. Dank­zij de laatste dag van een inge­wikkelde kor­tingsac­tie; afrekenfile bij de kassa. Na een uur in de rij nog even naar de super­markt. Te vroege brok­ken speculaas in de winkel­rekken. Thuisgekomen lig­gen ongevraagd Sinter­klaasfolders in de brie­venbus. De buurman blowt de herfstblade­ren, gemengd met zwerf­vuil de str­aat op. Ik heb wel eens zo'n dag, da'k mezölf niet lieden mag, zingt het Dren­tse Skik op de radio. Kinderen lopen met Herfst­stukjes over de stoep. Wat let mij, er een te maken.

Woorden vloeien stroperig traag uit de pen. Dan maar direct op de tekstverwerker. Het beeld­scherm deelt mee dat de wintertijd is inge­scha­keld. Help! Het apparaat toch maar eens naar een compu­tergehoorzaam­heids­cursus sturen. Mijn vingers slaan de letters op het toet­sen­bord verteerd aan.

Allemaal voortekenen dat het weer zover is. Hoogste tijd voor mijn zelf ontwikkelde herfsttherapie. Het helpt mij van de jaarlijks terugkerende gedeprimeerdheid af. Werkge­vers zullen het mij niet in dank afnemen als ik de kuur we­reldkundig maak. Uit recent onderzoek blijkt dat sombere mensen beter werk afle­veren dan levenslustige types. Maar omdat u in deze krant de tips van Diek­stra moet ontberen zal ik een klein tipje van de sluier op­lichten.

Een muziekthera­pie die zich kenmerkt door een zwelgen in neerslachtigheid. Muziek met een hoog Cave-gehalte zoals vriend Willem het noemt, vernoemd naar de droefgees­tige muziek van het Australische fenomeen Nick Ca­ve. Arno Hintjes, Jacques Brel, Tom Waits horen ook in het rijtje thuis. En blues, veel blues! In een vrolijk up-tempo, een ongerijmdheid de blues ei­gen. Nieuwe melancholieke muziek dat de gene­zings­wijze heeft ver­bete­rd is de CD "Merakels". Meeslepende weemoedige toonkunst door het trek­zakpilo­tenduo Frans en Hans.

Een robijnrode Herfstbok kan helpen om in de goede stemming te komen. Maar met mate! Want veur da'j 't wet hei'j de goedwies kapot!  En kö'j weer van veuraf an beginnen.

Gelders Dagblad 19 oktober 1996 | Hans Mellendijk

Ondertussen in Silvolde | Beeldenpragt bij nacht

Thea Zweerink | deel van installatie

Jessica Harmsen | videoprojectie

Louis Radstaak en Hans Mellendijk waren ook present met voordracht in het prachtmeubel 'de Poëzieklink plek' van Rolf Wolters tijdens de nachtelijke presentatie van Beeldenpragt bij nacht in de weide achter de tuin van Martin en Rita Pragt te Silvolde.

Door jammerlijke misverstanden waren Jack Weijkamp, Lucy Legeland en Bert Scheuter niet aanwezig maar elders. Wel een interessante ontmoeting met dichter Ù en zijn Afhaalpoëzie. Ondertussen stonden in de nacht van 10 op 11 september j.l. de beelden te schitteren in het volle maanlicht en schemerduister afgewisseld met weerlichten aan de overkant van de Oude IJssel.

Acht(baan)

Denkend aan de DRU opent seizoen met gedicht

Foto: Olaf Molenaar | Ingezonden brief de Gelderlander

Onverwachtse steun van oud-redacteur Jacob Schreuder in de Gelderlander deze week. Van Michael Rözer de redacteur van het cultureel praatprogramma Denkend aan de Dru kreeg ik het bericht dat men het culturele seizoen, zaterdag j.l. opende met een gedicht van mij. Pelgrimstap - Hans Mellendijk⇲ uit Smeedwerk.

Dichtersbankjes zijn verhuisd

Na lang wikken en wegen heb ik vanwege wanprestaties weblog.nl besloten de Dichtersbankjes te verhuizen naar een eigen stek op het wereld wijde web. Daar zullen onregelmatig maar met enige discipline nieuwe exemplaren geplaatst worden. Wekelijks zal ik trachten hier kond van doen op dit blog. Klik nu naar: Dichtersbankjes>

Ondertussen in Verona

Mijn bijdrage aan Frozen Poets, de onsterfelijke verzameling van Albert Hagenaars.

Geelzucht II | Onze Gasten

Foto's: © Bert Bevers 

Ook dit jaar zijn de gedichten die vijf dichters (Patrick Cornillie, Norbert De Beule, Sylvie Marie, Frank Pollet en Paul Rigolle) dagelijks schreven over De Ronde van Frankrijk gebundeld. 

Van Bert Bevers al eerder het bericht dat ik in de Rechtvaardiging van Geelzucht II voorkom in een leuk peloton van gastschrijvers (Bert Bevers, Piet Brak, ikzelf, Bart Plouvier, Jürgen Smit, Bennie Spekken, David Troch, Miel Vanstreels, Anton Van den Braembussche, Geert Verbeke en Willie Verhegghe) die dagelijks het blog de rubriek Onze Gasten vulden. Mooie enerverende bundel zag ik, toen ik hem van de week uit mijn brievenbus haalde. 

Nagekomen berichten | Transform | Rode jurk

Van Thea Zweerink kreeg ik een e-mail met een foto zodat ik de reeks die ik reeds eerder blogde compleet kon maken. Ik bleek de regel wel gekiekt te hebben maar niet geplaatst. Bij deze hieronder haar complete serie werken in de juiste volgorde. Thea gebruikte overigens een gedicht van Djoeki Postma wist ze me te melden.

Als de regen grijs is

En de huizen grijs

En de lucht is grijs

Wanneer bijna alles grijs is

Dan voel ik me ook grijs

En dan ……

Trek ik mijn rode jurk aan.