Expositiewerkgroep
van Kunstenaarscollectief BREEKijzer presenteert in
de Giethal van ICER op het DRU-Industriepark: BAZENHOK 2.0 | thema- en groepsexpositie
Het
thema van de expositie is Bazenhok 2.0.
In 2013 werd het project ‘Het Bazenhok’ opgestart. Leden van BREEKijzer zouden tijdens de
verbouwing van de Afbramerij in het Bazenhok plaats nemen om vandaar uit een
beeldend verslag te maken van die verbouwing.
We hadden grootse plannen om samen met de toenmalige
directeur te proberen aan fondsenwerving te gaan doen. Maar helaas het liep
allemaal anders. De directeur vertrok en wij mochten tijdens de verbouw geen
gebruik maken van het Bazenhok. Toen hebben we een bouwkeet ter beschikking
gekregen van de aannemer. Vanuit die keet, door Bert Taken beschilderd, hebben
dertien leden ‘beeldend verslag’ uitgebracht van de gebeurtenissen in en rondom
de Afbramerij, een ieder op eigen wijze.
Vier jaar later is het huidige Bazenhok opnieuw het
startpunt. Leden lieten zich inspireren door alles wat je op he terrein van de
DRU Industriepark kan tegen komen. Dat kan zijn de architectuur, de mensen, de
festivals die daar plaats vinden, de Oude IJssel, het contrast oud-nieuw, de
producten die daar vervaardigd zijn, de innovatie, kortom alles op en rondom het
terrein in Ulft.
Waar:
In de ‘Giethal’ van ICER
Innovatiecentrum, Hutteweg 32, Ulft, +31 (0) 315-820 280.
Wanneer:
op de reguliere openingstijden van zaterdag 11 november 2017 t/m zondag 7
januari 2018; dinsdag t/m vrijdag 10:00-17:00 uur | zaterdag en zondag
13:00-17:00 uur. Overige tijdstippen en op maandag: alleen geopend op afspraak.
Entree:
gratis
Deelnemende
kunstenaars
Dominique Ampe | Dominique Ampe tekent de tijd in kromme lijnen die hun weg zoeken,
hij schildert de ruimte in een steeds herhaalde onvoldaanheid, hij noteert de
sporen die een beweging heeft gekrast in een onzichtbare wolk. Hij
herhaalt zijn bezwerende formule met telkens licht gewijzigde middelen om het
etherische waarmee hij dialogeert te verschalken. Elementen van het
kunstenaarsbestaan, zowel materiële als geestelijke, ontmoeten elkaar in een
trance die beurtelings beheerst is en mateloos, in flitsen van luminositeit die
door vlagen van dichtbevolkte schaduwen worden gevolgd. Wie kijkt naar
werk van Dominique Ampe wordt de lagen van het bestaan gewaar, treedt binnen in
een trompe-l’oeil en treft er zijn eigen schaduw aan. De ogenschijnlijke
lege ruimte is bewoond, want de dragers zijn luchtige wezens die beurtelings
doel en middel zijn, tastbare realiteit die in de wanden wegglijdt als men nadert
Amit Bar | Zijn
bodypaintings worden gemaakt op een wijze die zelden wordt toegepast. De
beschildering is namelijk geen vervanging voor kleding of verlenging van het
decor. Door het toepassen van kleur en vorm vanuit zijn fantasie, krijgt het
lichaam een extra dimensie. Vanzelfsprekend hebben ook de modellen een zeer
belangrijke inbreng bij het slagen van zo'n kunstwerk. Tijdens het beschilderen
moeten zij erg stil en geduldig zijn, alhoewel dat soms vele uren kan duren.
Vervolgens moeten ze nog energie overhouden om de elegantie en stijl uit te
stralen, die tijdens het poseren voor de foto’s vereist zijn. Het beschilderen
van het lichaam is op zich al een kunstuiting. Maar, als deze beschildering
niet goed vastgelegd wordt op de gevoelige plaat, blijft van de grote
inspanning niets over. Aan fotografie de taak om bovengenoemde extra dimensie
die de verf aan het lichaam geeft, te benadrukken. Sinds vijf jaar filmt hij
zijn projecten ook, zodat een bewegend element aan het eindresultaat toegevoegd
is.
Hans Mellendijk | De
parkdichter van het DRU Industriepark en lid van BREEkijzer, maar van
Dichterscollectief De Omsmeders en Het instituut Praktische Poëzie. Hij koos een
gedicht, uit zijn brede collectie, met innovatie als onderwerp.
Monnie Paashuis | Op de bouwplaats aangekomen trof haar de eigen verlorenheid in de enorme
hal met veel beton, staal en een enkele bouwvakker die tijdens de vakantie in
de moordende hitte door moet werken. Foto's maken dan maar, in een poging tot
houvast. "Thuisgekomen zie ik dat ik op zoek ben gegaan naar het zachte, het
organische in kleur en beweging. Voor wie het ziet liggen talloze onbedoelde
kunstwerken klaar, meest op de vloer. Op mijn atelier inspireren de foto's me
tot eigen beelden."
Bert Scheuter | Bert verklaart zijn positie ten opzichte van het materiaal ijzer met een gedicht.
Anja Sennema | Anja Sennema vroeg zich af: “.......... hoe hier een beeld
bedacht dat recht doet aan de krachtwaarmee de hamer eens op 't ijzer
werd gedreven........”
Hans Sennema | Pallas Athene (bij
de Romeinen Minerva) is de godin van de wijsheid, kunsten en oorlog. En als
zodanig ook de beschermvrouwe van de beeldende kunst. Zij wordt in volle
wapenrusting uit het hoofd van Zeus geboren. Dit komt door Hephaistos
(Vulcanus) die met een dubbele bijl de schedel van zijn vader Zeus splijt omdat
deze gekweld wordt door vreselijke hoofdpijn. De krombenige Hephaistos, de god
van het vuur, is dus verantwoordelijk voor de geboorte van de kunsten. Op deze
plek vallen de dingen op hun plaats; ijzer en kunst.
Karen van Dooren | Haar schilderij 'Bazenhok' gaat over de mensen die daar verbleven,
deel van de omgeving Dru, regio Ulft. Bazen gaan hun leven lang elke dag naar
hun werk, zoals de koeien de hele dag grazen. Tevreden, soms nieuwsgierig, vaste
routines, vaste plekken, onderdeel van het systeem.'
Marij van
Hameren | Tijdens de verbouwing van de Afbramerij tekende Marij in de ter
beschikking gestelde bouwkeet, direct naast de bouwplaats. Vandaaruit zag ze
enkele weken na elkaar de dakdekkers aan het werk op en rond het dak. Dit werd
al registrerend genoteerd en resulteerde in meterslange tekeningen met
Oost-Indische inkt op papier. De arbeiders zijn in beweging, de actie is deels
te volgen via de tekeningen. Naast de lange tekeningen maakte ze kleinere
tekeningen met Oost-Indische inkt en gekleurd potlood op papier. Men ziet
hierop de vorderingen van de verbouwing in fragmenten van herkenbaar materiaal,
mens en actie, soms is een (deel van de) naam van het meewerkende bedrijf in
beeld. De tekening is direct ter plekke zonder “schetsen” ontstaan. Ze mocht
het bouwterrein op, mits voorzien van beschermende helm en laarzen. De
tekeningen konden zo dichtbij het onderwerp gemaakt worden.
Ton van Vliet | Ton over het werk: "De DRU in Ulft. Eens
werden hier kolossale hoeveelheden ijzer gesmolten voor potten en pannen, voor
kachels en badkuipen. Nu brandt hier het vuur van wonen & werken, van kunst
& cultuur, van innovatie & geschiedenis. Industrieel erfgoed vol leven.
In
2013 gaf de Gemeente Oude IJsselstreek mij de opdracht een foto te maken van
het DRU-Industriepark. Het moest een kunstzinnig beeld worden dat de sfeer en
de activiteiten op het park uitstraalt.Maar ja, geen enkele foto zal ooit
voldoen. Want je kunt altijd maar één onderdeel van het veelomvattende DRU-terrein
tegelijk fotograferen, en daarmee sluit je de rest uit. Daarom koos ik voor een
fotomontage waarin nagenoeg alle onderdelen van het park zijn verwerkt. Ik heb
gespeeld met het perspectief. Het moest op het eerste gezicht ‘echt’ lijken.
Bij nadere beschouwing zie je dat er niets van klopt. Maar de fotomontage roept
wél de sfeer en de dynamiek van het DRU-Industriepark op."
Frans Venhorst |Frans maakte voor het Bazenhokproject
foto’s. Ook liet hij -
voordat ze de betonnenvloer gingen storten, in de schaft snel
zijn DNA achter. In een potje (tekeningetje, sperma, haren, vingerafdruk, enz)
in het zand onder de betonijzer verstopt. Op een geheime plek.
Rudolf-Jan Baanders | Rudolf-Jan
schilderde het DRU industriepark in volle bloei.
Thea Zweerink | Thea schilderde
in 2010 arbeiders van de DRU
van heel lang geleden. "Tijdens de verbouwing van de afbramerij (nu ICER)
schilderde ik arbeiders van nu, namelijk de bouwvakkers. Collega Breekijzerlid
Ton van Vliet maakte foto’s en stuurde die naar mij, deze vormden voor mij het
uitgangspunt voor een tweede reeks
arbeiders." In de installatie Labour van 12 schilderijen heeft ze het verleden
en het heden verbonden .
