dinsdag 2 april 2024

DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 14

 


Als deze dichter gemis een kleur moest geven, zou dat de combinatie van een zonsopgang zijn. Oranje-paars met een vleug van roze erdoor. Gemis is dan ook iets wat elke dag aanwezig is, soms alleen wat sterker dan anders. Toch voelt missen niet altijd als missen. Gelukkig maar, want aangezien deze dichter enkele maanden in het buitenland verblijft, zou het snel een trieste bedoening worden met al dat gemis. 

Mozaïek

Ik heb zelden last van heimwee
Omgeving en spullen kunnen me gestolen worden
En ook mensen mis ik eigenlijk niet
Het is een gevoel waar ik niet echt bekend mee ben
Waarom weet ik niet
Ik probeer echter niet te beweren dat ik daarom niet hou van
Afwezigheid is bijna als aanwezigheid
Zonder fysieke verschijning, ik zie jou toch

Er zijn dan kleine dingen 
Doen me denken aan wat er hier niet is
Wie er hier niet is
Als ik een gele narcis zie
Of een pak chocolade koekjes of een rode trui
Een automerk waar jij van houdt
Jouw koffiezetapparaat in een ander huis
Soms is het een geurtje, in een vlaag voorbij
En soms jouw glimlach op een ander hoofd

Mis ik dan? Mis ik dan?
Ik denk het niet, ik voel niet oranje-paars
Ik loop over van tevredenheid
De wetenschap dat wie nu niet hier is, mij een beetje heeft veranderd
Dat ik de wereld nooit door dezelfde ogen kan zien
Dat ik samenhang van iedereen die ik liefheb
Dat mijn vrienden en familie hier zijn
Ook al zijn ze soms ver weg
Dat ik nooit alleen ben
Omdat ik de gele narcissen ook hier zie bloeien

woensdag 27 maart 2024

30 jaar Beste Achterhoekers

 




Beste Frans

Het zal vijftig jaar geleden zijn dat ik voor het eerst met hem kennis maakte. Ik kwam te werken in Terborg. Vanuit Varsseveld wenste men me veel sterkte voor dit zendingswerk. De animositeit tussen de twee plaatsen was groot. Ik kreeg te maken met de Kindervakantiekampen. Frans was daar een van de enthousiaste vrijwilligers die de rode draad verzorgde, dat avontuurlijk door de hele week geweven werd. Reden om hem ook uit te nodigen voor het Erbarmen Festival.  Onder de namen Jeugdvreugd, Man of Man trad hij er op en later ook jaren solo in ‘nDrom. 

Hij werd in de Kwaksmölle mijn collega en ook als columnist bij de krant. Frans ontwikkelde zich daarna als presentator die zwaarwichtige onderwerpen licht weet te maken. 

Met zijn ‘Beste Achterhoekers’ inmiddels dertig jaar de observator van de Achterhoeker. 
Al herken ik me niet altijd in zijn generalisaties, gelukkig zijn er dan weer scherpere opinies die me wakker houden.

Frans bij deze gefeliciteerd en mocht je over twintig jaar de vijftig jaar vol maken, en dat dan de burgemeester besluit om een straat naar je te vernoemen, dan blijkt jouw naam ook nog duurzaam. De toevoegsel ‘straat’ is immers niet nodig: Frans Miggelbrink volstaat, want net als bij mij,  in de achternaam Mellendijk is de straat er al in verborgen.