Zacht tikkend de tijd verslaan | Berichten over kunst, cultuur, de Achterhoek, de wereld en Mels eigen activiteiten ...
woensdag 27 januari 2021
dinsdag 26 januari 2021
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 04
Helma zag een persmoment waarbij een verpleegkundige van De Molenberg Marga Klompé in Groenlo werd gevaccineerd. Deze gebeurtenis deed haar denken aan een gedicht van Rainer Maria Rilke over draken en prinsessen.
hier zijn draken
ze kruipt elke dag door het oog van de naald
er zijn haar veel naasten ontvallen
ze staart naar Irma Sluis die vertaalt
de minister noemt de getallen
als vader haar aan het roer liet staan
zei hij haar nooit van streek te raken
blijf op koers en doe het kalm aan
als de kaart vermeldt hier zijn draken
op het plein zijn protesten opgelaaid
van vuurwerk en vlammende woorden
wie heeft er het kompas verdraaid
de naald wijst niet meer naar het noorden
ze denkt dat je in het dagelijks bestaan
draken maar beter kunt kussen
niet meteen zeven koppen afslaan
soms zitten er prinsessen tussen
in de krant staat iemand van Marga Klompé
ze krijgt een naald in haar deltaspier
een vaccin bij de GGD
voor die lieve zuster van hier
een van de schatten die elke dag
hun best doen het verschil te maken
roerend om mensen bij tegenslag
dapper en schoon te zien ontwaken
Helma Snelooper
Aubade (2)
TRUI
het was koud
hij vroeg me of hij een trui mocht lenen
ze pasten geen van alle alleen die ene
die ging er net mee door
we zetten koers naar het landgoed en
hij liep voor
hij had oog voor alles onderweg
strengelend vlechtwerk stromende sappen bomen
hij wist hoe onder de grond het landschap ooit ontstond
dat vertelde hij me allemaal in zijn eerste moedertaal
hij richtte monumentjes op in de loop van zijn verhaal
voor zijn vrouw voor zijn zoon voor zijn vrienden
voor een ieder die zijn aandacht verdiende
ik dacht hij maakt alles bijzonder hoe hij
zingt vecht huilt bidt lacht werkt en bewondert
ontroerend goed dit eeuwig erbarmen
het vermogen rijkelijk te omarmen
dat grote hart de kunst van het leven
die is Hans op het lijf geschreven
en dat al zoveel jaar zeg maar tien maal zeven
ik had hem een veel ruimere trui moeten geven
Helma Snelooper
maandag 25 januari 2021
Aubade | de film
Een Hart onder de Bretels
Hans Mellendijk bezongen ter gelegenheid van zijn zeventigste naamdag op de éen-en-twintigste van de Louwmaand in het jaar 2021
Poëzieweek 2021 | stoepkrijtpoëzie
Nu de Poëzieweek (28 januari tot en met 3 februari) ook al deels in het water lijkt te gaan vallen door de lockdown, heb ik een idee. Ik heb het idee niet zelf bedacht want ik las erover op de website van de bibliotheek van Pima County https://www.library.pima.gov/blogs/post/poetry-in-the-wild/.
Op deze website in een bericht uit 2017 staat informatie over een project van de Urban Poetry Pollinators over poëzie in het wild. Eigenlijk bedenk ik nu, me sluit dit heel goed aan bij bijvoorbeeld straatpoëzie en gedichten op vreemde plekken, ware het niet dat de poëzie in dit project van vluchtige aard is. Elizabeth Salper van de Urban Poetry Pollinators kreeg het idee omdat ze zulke mooie herinneringen had aan de tijd dat ze haar gedichten met krijt op stoepen schreef. De reacties van de mensen die haar gedichten lazen op straat waren de reden om dit project ‘Poetry in the wild’ te starten.
Er werd door de UPP bekendheid gegeven aan dit project en er was een instagrampagina waar je een foto van je gekrijtte gedicht naar toe kon sturen. Bibliotheken adopteerde dit project en onder het motto Chalk it UPP! werd dit project een succes.
Mijn idee is dan ook om dichters van Nederland op te roepen om in de Poëzieweek een gedicht naar eigen keuze (van jezelf, van een ander, een klassiek gedicht, een nieuw gedicht, kort of lang, alles mag) op een stoep of straat te krijten, hier een foto van te maken en deze aan mij te mailen (woutervanheiningen@yahoo.com). Ik zal al deze foto’s plaatsen op het Instagram account @krijtpoezie2021
Op die manier kan de Poëzieweek toch nog (meer) een actief tintje (op bescheiden schaal) krijgen.
zondag 24 januari 2021
Onland | de podcast #5
Onland, de podcastserie van regisseur en programmamaker Joost Engelberts begint als de 12-jarig Rinie Wielheesen op een koude en donkere winteravond wordt verkracht en vermoord. De moordenaar wordt niet gepakt. Deze beestachtige daad slaat diepe wonden in de kleine gemeenschap, sterker nog - zo menen velen- deze moord is het trauma van de Achterhoek.
ONLAND | 5 | zus 👉
zaterdag 23 januari 2021
vrijdag 22 januari 2021
Aubade (1)
Ik werd donderdagmiddag 21 januari aangenaam verrast toen de HiPP-leden Louis Radstaak en Bert Scheuter een aubade brachten met gedichten van collegadichters uit de dichterscollectieven De Omsmeders en Kopwit. Bij deze de bijdrage van Bert Bevers:
De promotie van een tankstation
Ik sloeg op weg naar een ziekenbezoek
in het hospitaal ginder regelmatig af bij
de spie van Lindendreef en Middelheimlaan,
en lette bij dat afslaan nooit echt goed op.
Volgens mij stond daar altijd alleen maar
een oud tankstation te verkommeren. Het
beeldenpark benaderde ik immer langs de
andere kant en nooit langs deze hoek, die
ik dan ook nog nooit als beeldenkijker had
bereikt. Toen ik met Hans eens naar het
Nachtegalenpark fietste herkende hij mijn
verkommerende tankstation op afstand reeds
als een creatie van John Körmeling. Van hem
had ik zelfs nog nooit gehoord. Weer iets van
Mel geleerd. Industrieel ruïnetje werd aldus
tot kunst, Artiesteningang, gepromoveerd.
Bert Bevers





