vrijdag 18 augustus 2017

Ondertussen in de wasmand

Geen Mondriaan, geen Kelly | Bert Scheuter | 1979

Ondanks dat ik me in 1979 door mijn toenmalige vriendin een Mondriaan-trui liet breien heb ik het niet zo op die merchandising rondom de succesnummers van van Gogh en nu dan De Stijl met Piet Mondriaan in het bijzonder. Het heeft meestal niets met het gedachtengoed van de respectievelijke kunststroming of kunstenaar van doen. Echter nog één uitzondering wil ik toch maken: dat is voor de set sokken van vijf die ik dinsdag j.l. kocht. Vijf verschillende patronen geënt op De Stijl en Piet Mondriaan. Nooit geen verweesde sokken meer in de wasmand. Want het is juist de bedoeling om ze telkens wisselend te dragen. Sterker van de vijf is er geen één hetzelfde.



2 voeten, 5 sokken, 10 manieren om een uniek paar sokken te dragen. Ontdek wat het leven heeft te bieden wanneer je nieuwe combinaties maakt. Elke combinatie leidt tot iets nieuws, iets goeds. Het kan niet missen.


ON socks>

Lees ook KOSTUUMDRAMA - Hans Mellendijk>

Dichters bij de IJssel herbezocht

Foto: © Hans Mellendijk | Helma Snelooper | Kunstgemaal | Bronkhorst 

Foto: © Hans Mellendijk | Jet Rotmans, ... , Louis Radstaak | Het Kunstgemaal


Foto: © Jet Rotmans | Kees Weitkamp

666


Tot voor kort kende ik het woord niet: Hexakosiioihexekonthexa-fobie: Angst voor het getal van de duivel, oftewel angst voor het getal 666. Zo bestaat er ook Chronomentrofangst: klokfobie. Meer angsten die ons kunnen lastig vallen of kwellen op Angstenfobieën.simpsite>

Lees als therapie: TIJD DIJT -Hans Mellendijk>


donderdag 17 augustus 2017

Oranjefeest

Oranjefeest | Jacobus van Looy (1855-1930) | 1890-92


IJsselbiënnale herbezocht | Zutphen - Deventer








 IJssel-Twente Kanaal





Zutphen | Fort De Pol 

Lees ook blog van Sonja Scholten op Ruimtemakers-Oost | Fort De Pol | Overleven op een afvalberg>


Terp voor een toekomst | Jeroen van Westen & Curdin Tones

Fort de Pol, bij monding Twente Kanaal voorbij industrieterrein De Mars, Zutphen | Het voormalige fort en daarna vuilnisbelt als terp, als plek voor een mogelijke nederzetting.

Mijn ingezonden gedicht geschreven voor de wedstrijd en na weigering ietwat vertimmerd tot het volgende zou er op kunnen slaan.


Mocht het water ons aan de lippen staan

In het jaar 140 jaar na J.C.

Gezicht op Hattem voert ons naar de tijd
na de zeespiegelstijging eind deze eeuw
als de wet van Joseph Beuys opnieuw telt.

IJsselvallei dan weer spiegel van Holland,
zoals Zuiderzee de Hollandse meesters
en reflecterend luchten, liet schitteren.

De vliedende zeewatervloed laat de
Domburgse zoutkristallen het werk doen.
Glinsterend het licht als nooit te voren.

Licht van Piet Mondriaan valt samen met dat van 
Voerman Jan. De verlosser Johan Cruijff, voor-
spelend en troostend: ‘Elk nadeel heb zijn voordeel.’










woensdag 16 augustus 2017

Meanwhile in the Past | IOI | Tehran | Team NL


Het beeldverslag van de Internationale Informatica Olympiade 2017. Deze werd gehouden in Teheran in Iran.


De Nederlandse deelnemers waren: Arend Mellendijk, Reijer van Harten, Rob Koprinkov en Ernest van Wijland. Begeleiding: Kim Schrijvers, Andrea Schrijvers, Koen Wolters en Marcel Vlastuin.

Lees ook: ONDERTUSSEN BIJ DE MAN UIT CHORASMIË-Hans Mellendijk>

Ondertussen in Bronkhorst

Hans Mellendijk | Persvoer (fragment) en Astronaut A4 | Dichters bij het Kunstgemaal 


IJsselbiënnale herbezocht | Bronkhorsterveer






Peter de Cupere | Zeezoutsculpturen 

Lees ook blog van Tim Strikers op Ruimtemakers-Oost | Hoe ruikt de IJssel>


Bronkhorster veer, Brummense kant  | Het extreme scenario dat de zeespiegel zodanig stijgt dat de IJsselvallei onder zeewater komt te staan. Zoet water wordt zout. Witte ijskappen worden witte zoutkappen, enz. Zout natuur wordt verbeeld in vijf vitrine’s Laboratoria voor toekomstige flora.

Mijn gedicht geschreven voor de Dichter bij de IJssel-wedstrijd en na weigering ietwat vertimmerd tot het volgende zou er op kunnen slaan.


Mocht het water ons aan de lippen staan

In het jaar 140 jaar na J.C.

Gezicht op Hattem voert ons naar de tijd
na de zeespiegelstijging eind deze eeuw
als de wet van Joseph Beuys opnieuw telt.

IJsselvallei dan weer spiegel van Holland,
zoals Zuiderzee de Hollandse meesters
en reflecterend luchten, liet schitteren.

De vliedende zeewatervloed laat de
Domburgse zoutkristallen het werk doen.
Glinsterend het licht als nooit te voren.

Licht van Piet Mondriaan valt samen met dat van 
Voerman Jan. De verlosser Johan Cruijff, voor-
spelend en troostend: ‘Elk nadeel heb zijn voordeel.’

dinsdag 15 augustus 2017

Lumen

Foto: © Boki Luski

Oud klasgenoot Ineke Berentschot stuurde me een link naar haar leeservaringen bij het lezen van mijn dichtbundeltje LUMEN. Lees hier meer:

leeservaringen

Lumen, Hans Mellendijkgedichtbundeltien

 

HBS

Hans en ik zaten samen op de HBS in Aalten. Zoals dat dan gaat, verlies je elkaar uit het oog. Tot ik in het Achterhoeks begon te dichten en Hans her-ontdekte.
Hij ging na de HBS naar de kunstacademie in Enschede, woonde in Amsterdam en keerde toen terug naar Varsseveld;  woont nu in de straat waar vroeger schoenwinkel Baan was, waar Alie Heezen woonde en volgens mij ook Henk Hoftijzer nou ja enzovoort. Hans kwam van het gehucht Sinderen, ik kwam van het gehucht Heelweg; Varsseveld was DE plaats waar je je kleren en je schoenen en je cadeautjes kocht, waar elke vrijdagavond markt was en in het najaar een grote dagmarkt waar we dan in de pauze van school voor een dubbeltje snoep mochten kopen. Varsseveld had een Hervormde Wilhelminaschool, een Christelijk Nationale school en nog een Openbare school. Hans zat op de Wilhelmina school; ik op de Christelijk Nationale. Maar op de HBS belandden we dan toch bij elkaar in de klas. 
Voor mijn Achterhoekse gedichten wilde ik een klankbord en dat was dus een goede gelegenheid om weer kennis te maken met Hans Mellendijk. Hij heeft me ingewijd in de ondoorgrondelijke waarheden van de SONT en de WALD spelling. Ja. Een prachtige nieuwe kennismaking. Ik noem Hans de linkse cultuurpaus van de Achterhoek, op gevaar af dat anderen zich gepasseerd voelen maar die ken ik niet, dus daar zit ik niet mee. Hans doet van alles en hij dicht ook.

 

Lumen

De bundel bevat gedichten die ik prachtig vind en gedichten waar ik helemaal niks mee heb. Talige gedichten zoals de 'Zienderogen' reeks zijn niet aan mij besteed. Het Instituut voor Praktische Poëzie dat (die) er soms met de haren bijgesleept wordt, kan mij ook niet bekoren. Maar verder geen geneul. Prachtige gedichten die de verbaasde verwonderde blik van - tja - een soortement 'anderskijkende' verwoorden. Het begint al gelijk met het bijna wiskundige lx. Van deze poëzie houd ik.scheeftien
onderweg naar een aanknopingspunt
teveel in de men zitten
kouw en aardt het wit
geëindigd op een helderheidsgraad

okay, nog 1 neul opmerking: laat je jouw volgende bundel in een groter lettertype drukken? We zijn geen twintig meer Hans.

In de schaduw van de stilte moet iets met de hervormd opgevoede Hans te maken hebben. Spiegel. Schaduw van de stilte. En wat je allemaal ziet. Water wordt wijn, brood breekt oneindig, blinden zien, doven horen spreken, roergangers gaan over meren, vrede geeft kansen in een hotelbed, is er teloorgang in eigen ontplooien (geeft niet Hans, zolang je deze gedichten maakt), is er alweer een nacht voorbij, gulpen stromen gulzig uit rotsen, flakkeren vurige tongen, zag ik daar de pinksterbloemen. Zag ik een keer. Zag ik al meer. Raadselachtig gedicht. Ontregelend. Mooi zo.

Op bladzijde 7, gedicht over Documenta 8,  zomer 1987 over het wonder van de doka, het ontwikkelen van een filmrolletje. Oorsprong van de wereld als je dan het beeld ziet. Niet alleen van het kunstwerk van Niek Kemps, maar ook: Zonnestelsels geven zich bloot, zoals de foto toen van jou genomen. In mijn album in stiekem hoekje naar binnen gekeerd. Niet voor andermansogen gezworen, gluurders geweerd. Toen mijn muze, door het niet te doen. Prettig aardse Hans daar ook in Kassel, kunst gaat natuurlijk boven alles, maar niet heus. 

Van talige gedichten houd ik niet. Symmetriedwang levert een prachtig gedicht op waarin we tevens een inkijk krijgen in het dagritme van onze dichter. Tijd dijt. Om 7:07 begint de dag, om 10:01 is er koffie, om 16:16 blijkbaar soep en na grimlachtijd, staande tijd, verticaliteit is er om 21:15 (op de bank?) liggende tijd, horizontaliteit. Hoe dan ook, de tijd dijt via 23:23 en 23:32 en 24:24 en 24:42 (gaat deze dichter nog een keer naar bed?), ja, want om 3:33 in de nacht schrikt hij wakker. Schoonheid van cijfermateriaal, I agree. Mooi.

Grafeen bindt Hans en mij, hij had een gedicht gemaakt over de Nobelprijs aan Geim en Novoselov. Ik had de - zeg maar rustig derde Nobelprijswinnaar die hier eigenlijk bij hoorde, Katsnelson, mogen interviewen over de bron signeren25van zijn wetenschap, geloof en dichterschap - en toen de Nobelprijs bekend werd las ik in een krant dat de hele universiteit Nijmegen op gebak werd getrakteerd en ik als Nijmeegse en als voormalig bakker dacht: welke bakker krijgt dit hoe voor elkaar om de hele universiteit van een gebakje te voorzien? - enfin. Prachtig gedicht over potlood en plakband en hoe je tenslotte de essentie overhoudt, ondeelbaar, keihard, grafeen. Hans wil ook wel zo klip en klaar dichten. Gelukt op bladzijde 16. 

Vormzand, zolderkolder en kelderhelder sla ik weer over om uit te komen bij het prachtige Sputnik. De huidige jeugd snapt hier natuurlijk niks van, maar vroeger hadden wij alleen maar ranja op zondag. Maar ineens op een verjaardag bij Ineke Groeneveld, import in Varsseveld, kregen we spoetnik, limonadegazeuse met koffiemelk. Plusminus 1963 moet dat geweest zijn. Oef. Volgens de dichter ging er ook een eetlepel suiker bij. 

De bewogen tekeningen, laatste gedicht op bladzijde 28. Ja, dat zag ik bij de Kunstwandelroute 2016, Hummelo als gedicht bij de installatie van Thea Zweerink. Ik was daar met Narda en Jaap. Narda koos hen als nummer 1, ik koos destijds de felle doeken die tussen de bomen hingen met de Japanse tekens. 

lopen in aarzelende tred
steun voorzichtig op rechtervoet
de draai

sluit aan
dansend door het bos lopen en
rennend langs de hoge bomen
alles

golft voel
de rilling door beweging
voel de trilling van het bos

energie
oerknal

 

Lumen, de titel

Lumen is een maat voor de totale hoeveelheid zichtbaar licht die een lichtbron in alle richtingen uitstraalt. Het symbool is lm. 
Lumen is ook het woord voor een deel - drie delen -  van een spoelkatheter.
L
umen zou ook zomaar een Achterhoeks woord kunnen zijn, luuu men, luimen, (achterdochtig) kijken, loeren?
Lumen en lux, twee eenheidsmaten voor licht. Het ene wat uit de lichtbron komt. Het andere wat op een bepaalde plek valt. Ja, dat zal de betekenis van de titel zijn. Lm en Lx. Klopt gelijk het eerste gedicht. Lumen, lux en candela als poezie op internet. Kijk (:) , in dit verband had Hans een vooruitziende blik met het signeren van mijn exemplaar van zijn boek.