Ondertussen op De Bleek in Doetinchem

Ik heb me gisterenavond kostelijk vermaakt bij de voorstelling The Art of Art door Circus Zanzara. Ze staan nog tot en met tweede Paasdag op De Bleek, het park aan de linkeroever van de Oude IJssel in Doetinchem. 'Komt dat zien!' om maar ff de ouderwetse vervoeging van de gebiedende wijs te gebruiken. Zanzara verdient het.

Lees ook de Gelderlander 02-04-2026: "In Amsterdam zijn we steevast uitverkocht" 👉   en mijn mini-aaifotoreportage 👉

Eerdere berichten betreffende Circus Zanzara 👉  in 'sMelssleMs' hier 👉

en Paulo Duiker en Mayka Heesels daar 👉

Ondertussen op het AST-Dichterspodium

Paolo Duiker en Mayka Heesels

Mijn i-Phoneshots van De Achterhoek Spektakel Toer | Het Beltmanpodium | Het dichterspodium in het bijzonder.

Margót Veldhuizen

Lizzy Ossevoort en Baer Traa

Kira Wuck

Sander Grootendorst en Jacqueline Edeling

Manges op 't platteland | Sloomreclamepot Sociaal autodelen

Mayka Heessels & Frans Miggelbrink & Hans Keuper

Ferdi Joly 

geen-betere-weg-dan-de-binneweg-rolprent

Door Achterhoekse Ogen | De Houtkamphal

De Houtkamphal | Hans Mellendijk | de Gelderlander, 19 mei 2007

Schuifelend over de vijftiende Huntenkunst in de Houtkamphal te Doetinchem stapelen de zoete herinneringen zich in mijn hoofd op. Aan vorig jaar toen de óndog voornamelijk langs de kunstwerken rende of op mijn schouders wenste te klimmen. Nu loopt de potwortel met moederlief op moederdag gedwee langs de stands en verzamelt middels kunstkaarten, folders, visitekaartjes, boekenleggers zijn eigen museum bijelkaar. Waarbij ons opvalt hoe zeker hij is bij de keuze van iets wat hij mooi - en iets anders weer lelijk vindt.

Dan glijden mijn gedachten af naar de vorige eeuw, naar eind december vijfennegentig, naar wat je achteraf zou kunnen zien als de opmaat voor de Achterhoek Spektakel Toer, de markthal werd door Paolo en Mayka en vele vrijwilligers omgetoverd in een feeëriek circusdecor. ’t Jaor UUTeindejaarsfestival, een oefening in millenniumviering. Of nog verder terug in de tijd, naar de titanenstrijd, november negentienzeuvenenzeuventig; Normaal aan de ene kopse kant opgesteld en Herman Brood aan de andere. Normaal in goede doen dankzij stripteasedanseres en ondanks haperende installatie. Geruchten dat Herman Brood in paniek zou zijn geraakt. Iets met naalden en spuiten. Die uitwassen van het hippiedom waren nog ver weg op de eerste Love-Inn eind jaren zestig en niet merkbaar tijdens het optreden van Cuby en de Blizards in zeventig. Die zaten toch meer aan de drank en hadden last van flikkerend lichtshowlicht. Ik was erbij. De herinneringen zullen vast nog wel even blijven, mag ik hopen. Maar met het monument zelf, fysiek gezien is het afgelopen. Vijftig jaar oud, heeft het industriële erfgoed afgedaan. De bestuurder zijn blind voor de architectonische schoonheid van het gebouw met zijn revolutionaire overspanning van houten bogen. Weg ermee. Huntenkunst lijkt zijn tentoonstellingsplek te verliezen.

Of ligt hier een oplossing voor boekenstad Bredevoort in het verschiet? Het bezoekersaantal loopt terug en ook dit culturele initiatief dreigt in de slop te geraken. De hal afbreken en aan de rand van het vestingstadje weer opbouwen? Wie had het er ook al weer over dat wij in de Achterhoek meer over elkaars gemeentegrenzen moesten kijken?

Trouwens is dat ook niet de oplossing voor de tanende belangstelling bij de kleurbepaling van de D-toren? Maak er een A-toren van! Betrek de hele Achterhoek  bij de ‘emotiemetingen’ van het interactieve kunstwerk.

Uit de oude doos | De Houtkamphal

Foto: © Toon Tomberg 

De Houtkamphal

Schuifelend over de vijftiende Huntenkunst in de Houtkamphal te Doetinchem stapelen de zoete herinneringen zich in mijn hoofd op. Aan vorig jaar toen de óndog voornamelijk langs de kunstwerken rende of op mijn schouders wenste te klimmen. Nu loopt de potwortel met moederlief op moederdag gedwee langs de stands en verzamelt middels kunstkaarten, folders, visitekaartjes, boekenleggers zijn eigen museum bijelkaar. Waarbij ons opvalt hoe zeker hij is bij de keuze van iets wat hij mooi - en iets anders weer lelijk vindt.

Dan glijden mijn gedachten af naar de vorige eeuw, naar eind december vijfennegentig, naar wat je achteraf zou kunnen zien als de opmaat voor de Achterhoek Spektakel Toer, de markthal werd door Paolo en Mayka en vele vrijwilligers omgetoverd in een feeëriek circusdecor. ’t Jaor UUTeindejaarsfestival, een oefening in millenniumviering. Of nog verder terug in de tijd, naar de titanenstrijd, november negentienzeuvenenzeuventig; Normaal aan de ene kopse kant opgesteld en Herman Brood aan de andere. Normaal in goede doen dankzij stripteasedanseres en ondanks haperende installatie. Geruchten dat Herman Brood in paniek zou zijn geraakt. Iets met naalden en spuiten. Die uitwassen van het hippiedom waren nog ver weg op de eerste Love-Inn eind jaren zestig en niet merkbaar tijdens het optreden van Cuby en de Blizards in zeventig. Die zaten toch meer aan de drank en hadden last van flikkerend lichtshowlicht. Ik was erbij. De herinneringen zullen vast nog wel even blijven, mag ik hopen. Maar met het monument zelf, fysiek gezien is het afgelopen. Vijftig jaar oud, heeft het industriële erfgoed afgedaan. De bestuurder zijn blind voor de architectonische schoonheid van het gebouw met zijn revolutionaire overspanning van houten bogen. Weg ermee. Huntenkunst lijkt zijn tentoonstellingsplek te verliezen.

Of ligt hier een oplossing voor boekenstad Bredevoort in het verschiet? Het bezoekersaantal loopt terug en ook dit culturele initiatief dreigt in de slop te geraken. De hal afbreken en aan de rand van het vestingstadje weer opbouwen? Wie had het er ook al weer over dat wij in de Achterhoek meer over elkaars gemeentegrenzen moesten kijken?

Trouwens is dat ook niet de oplossing voor de tanende belangstelling bij de kleurbepaling van de D-toren? Maak er een A-toren van! Betrek de hele Achterhoek  bij de ‘emotiemetingen’ van het interactieve kunstwerk.

Hans Mellendijk, de Gelderlander, edities Achterhoek, 19 mei 2007

Dit weekend keert Huntenkunst terug naar Ulft.