Van mijn Brabantse Antwerpenaar Bert Bevers ontving ik onlangs bovenstaand clipje in Tilburgs plat.
Hij moest er om grinniken omdat hij moest denken aan dat kunstwerk bij Middelheim dat ik onmiddellijk, toen ik met hem daar naar toe fietste, van grote afstand reeds herkende. Maar dat hij altijd had gehouden voor…. bekijk eerst clipje.
Op mijn 70ste verjaardag vorig jaar werd ik aangenaam verrast met een gedicht dat hij over deze ontdekking schreef: De promotie van een tankstation 👉
Ik werd donderdagmiddag 21 januari aangenaam verrast toen de HiPP-leden Louis Radstaak en Bert Scheuter een aubade brachten met gedichten van collegadichters uit de dichterscollectieven De Omsmeders en Kopwit. Bij deze de bijdrage van Bert Bevers:
De promotie van een tankstation
Ik sloeg op weg naar een ziekenbezoek
in het hospitaal ginder regelmatig af bij
de spie van Lindendreef en Middelheimlaan,
en lette bij dat afslaan nooit echt goed op.
Volgens mij stond daar altijd alleen maar
een oud tankstation te verkommeren. Het
beeldenpark benaderde ik immer langs de
andere kant en nooit langs deze hoek, die
ik dan ook nog nooit als beeldenkijker had
bereikt. Toen ik met Hans eens naar het
Nachtegalenpark fietste herkende hij mijn
verkommerende tankstation op afstand reeds
als een creatie van John Körmeling. Van hem
had ik zelfs nog nooit gehoord. Weer iets van
Mel geleerd. Industrieel ruïnetje werd aldus
tot kunst, Artiesteningang, gepromoveerd.
Bert Bevers
