Pinksteren is voor de dichter altijd een feest van hoop en verwachting. Na de winter viert hij, liefst met anderen, de verlichting van een nieuwe tijd. De laatste dagen werd de aanloop naar Pinksteren verstoord door het reactionaire tromgeroffel van de Dikke Ikkes uit Den Haag. Gelukkig is er volgend jaar weer een Pinksteren, heel goed mogelijk dat de muziek dan alweer lichter klinkt.
Pinksteren
Geloof het verhaal of niet,
het beeld is wonderschoon:
de neerdalende heilige geest
zich uitstortend over mensen
die het nieuwe licht zien,
bij elkaar en bij zichzelf:
vuurtongen vol verwachtig
dansend boven hun hoofden.
Geloof het verhaal of niet,
Pinksteren is vol van hoop.
Want zij spraken met elkaar
nieuwsgierig en zonder angst
in alle talen van de wereld.
Zij spraken geheel grenzeloos
en overwonnen hun xenofobie.
Laten wij volgend jaar afspreken,
in een verlicht nieuw Nederland.
Laten wij samen alles geven,
Pinksteren vieren, het feest
van de geest, de universele geest,
waarlijk vrij: in verbondenheid,
voorheen - en voor wie wil
voor altijd - de heilige geest.
