Zacht tikkend de tijd verslaan | Berichten over kunst, cultuur, de Achterhoek, de wereld en Mels eigen activiteiten ...
woensdag 3 augustus 2022
dinsdag 2 augustus 2022
Manges in Roet
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 31
De dichter verheugt zich op augustus met her en der de volksfeesten en kermissen in het vooruitzicht.
De voorpret is het halve werk
De straat versieren
en het volksfeest verheffen.
We kunnen niet wachten.
Dahlia’s plakken
in allegorisch ritme.
Ze kan niet wachten.
De vriendenschaar een
boks na die twee jaar rusten.
Ze kunnen niet wachten.
Richten op de romp
van de vogel, koningsschot.
Hij kan niet wachten.
De eerste draaien
op dansveld van ’t Hofshuus.
Ik kan niet wachten.
Of spant de angst voor
besmetting toch nog de kroon?
Ik mag het niet hopen.
maandag 1 augustus 2022
Ondertussen in Bredevoort
Wendy Ketelaar-Nijhof, zang en gitaar Sander Ketelaar, zang, gitaar en mondharmonica Martijn Ketelaar, zang, mandoline en elektrische gitaar Dick Scharn, zang en contrabas Erwin Stukker, pedal steel en contrabas Marc van Doornik, drums Live music filmed by Paul van Druten with Canon Legria Mini X Pocket Camcorder Contact: youtube@paulvandruten.nl
Het zomerconcert op 't Zand te Bredevoort, gisterenmiddag, bracht me al aardig in vakantiestemming.
De Zomer van Jeanne
Vorige week bezocht ik twee exposities van de vier tentoonstelling over het werk van Jeanne Bieruma Oosting 👉. Zeer de moeite waard. In Zutphen en Almen. Hier meer 👉
zondag 31 juli 2022
zaterdag 30 juli 2022
Dichtersbankje | De Botaniek
De bankjeszetter is een wijle weg, op vakantie. Maar genoeg te lezen op deze bank.
vrijdag 29 juli 2022
donderdag 28 juli 2022
woensdag 27 juli 2022
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 30
Vijf jaar geleden kreeg Eva de titel ‘Dichter des Achterhoeks’ toebedeeld, deze week legt ze die eer dankbaar en vrijwillig neer.
Zwaai uiterwaarden
Zie de zwaai uiterwaarden,
ze zwaaien je uit,
met armen van wind
en stenen als huid.
Een inhammenmond roept:
“Kom hier, het is goed!
Er ligt nog een schrijven
dat jij denken moet.
Pak het pad bij de trap,
neem je zienswijze mee
en vind in mijn slikgrond
dit vers idee.
Drup je tranen op mij
- geen geul die het ziet -
en de klei aan mijn randen
veroordeelt je niet,
want wij weten allang
dat je dichter zal blijven
ook als je verder
verzuimt nog te rijmen
op wat je brein niet wil weten
maar het hart je verplicht;
zelfs als er geen inkt is
wordt het weer licht.
Dus drijf op het zoet
van ons IJsselgewicht,
vind in laagwater
kabbelend zicht,
schrijf in de luwte
dit laatste gedicht
op de fijne lijnen
van je eigen gezicht.”






