Foto: © Toon Tomberg
De Houtkamphal
Schuifelend over de
vijftiende Huntenkunst in de Houtkamphal te Doetinchem stapelen de zoete herinneringen
zich in mijn hoofd op. Aan vorig jaar toen de óndog voornamelijk langs de
kunstwerken rende of op mijn schouders wenste te klimmen. Nu loopt de potwortel
met moederlief op moederdag gedwee langs de stands en verzamelt middels
kunstkaarten, folders, visitekaartjes, boekenleggers zijn eigen museum
bijelkaar. Waarbij ons opvalt hoe zeker hij is bij de keuze van iets wat hij
mooi - en iets anders weer lelijk vindt.
Dan glijden mijn
gedachten af naar de vorige eeuw, naar eind december vijfennegentig, naar wat
je achteraf zou kunnen zien als de opmaat voor de Achterhoek Spektakel Toer, de
markthal werd door Paolo en Mayka en vele vrijwilligers omgetoverd in een
feeëriek circusdecor. ’t Jaor UUTeindejaarsfestival,
een oefening in millenniumviering. Of nog verder terug in de tijd, naar de
titanenstrijd, november negentienzeuvenenzeuventig; Normaal aan de ene kopse kant
opgesteld en Herman Brood aan de andere. Normaal in goede doen dankzij
stripteasedanseres en ondanks haperende installatie. Geruchten dat Herman Brood
in paniek zou zijn geraakt. Iets met naalden en spuiten. Die uitwassen van het
hippiedom waren nog ver weg op de eerste Love-Inn eind jaren zestig en niet
merkbaar tijdens het optreden van Cuby en de Blizards in zeventig. Die zaten
toch meer aan de drank en hadden last van flikkerend lichtshowlicht. Ik was
erbij. De herinneringen zullen vast nog wel even blijven, mag ik hopen. Maar met het monument zelf, fysiek gezien is het
afgelopen. Vijftig jaar oud, heeft het industriële erfgoed afgedaan. De
bestuurder zijn blind voor de architectonische schoonheid van het gebouw met
zijn revolutionaire overspanning van houten bogen. Weg ermee. Huntenkunst lijkt
zijn tentoonstellingsplek te verliezen.
Of ligt hier een
oplossing voor boekenstad Bredevoort in het verschiet? Het bezoekersaantal
loopt terug en ook dit culturele initiatief dreigt in de slop te geraken. De
hal afbreken en aan de rand van het vestingstadje weer opbouwen? Wie had het er
ook al weer over dat wij in de Achterhoek meer over elkaars gemeentegrenzen
moesten kijken?
Trouwens is dat ook
niet de oplossing voor de tanende belangstelling bij de kleurbepaling van de
D-toren? Maak er een A-toren van! Betrek de hele Achterhoek bij de ‘emotiemetingen’ van het
interactieve kunstwerk.
