Na twee succesvolle Herfstsalons in eerdere jaren, organiseert galerie Espace Enny (Laag-Keppel) dit jaar een Wintersalon. Het recept is hetzelfde: een mix van vertrouwde en nieuwe kunstenaars. We hopen u terug te zien tijdens de opening op zondag 5 januari, vanaf 15:00. Dan zijn ook de kunstenaars aanwezig, om desgewenst met u in gesprek te gaan over hun werk, en om gezamenlijk te toasten op het nieuwe jaar.
Deelnemende kunstenaars
Erna Anema, Cornelia Bruinewoud, Maria Hees, Sibyl Heijnen, Jan Willem Henssen, Jeroen van Herten, Ben Oldenhof, Erik Oldenhof, Marijke van Oppen.
Activiteiten rondom de Wintersalon
Omdat het geen gewone expositie betreft, maar een salon, zijn er gedurende de looptijd diverse activiteiten. Denk aan de inmiddels beroemde zondagochtendgesprekken.
We sluiten de tentoonstelling op 9 februari 5 januari af met een feestelijke terugblik.
Drie Wintersalon-tips
Natuurlijk zijn alle kunstenaars en kunstwerken tijdens de Wintersalon bijzonder, maar we geven u vast drie tips, om de voorpret te bevorderen:
Tip 1: de Berlijnse Tekeningen van Erik Oldenhof
Erik Oldenhof kent u wellicht nog van onze eerdere tentoonstellingen, zoals Denkend aan Holland. Tijdens de Wintersalon laten we bijzonder werk van hem zien: uit de serie Berlijnse Tekeningen, gemaakt tussen 2018 en 2023, in zijn Berlijnse atelier. Hiervoor beperkte hij zich tot A3-papier, Oost-Indische inkt, penselen en inktstiften. Daarmee kon hij echter alsnog alle kanten op.
Tip 2: de morene gaten van Erna Anema
Erna Anema is een nieuw gezicht voor de galerie. Ze wordt gefascineerd door de eindeloze vormen die je in de natuur kunt aantreffen. Bij nadere inspectie geven haar kunstwerken hun inspiratiebronnen bloot: landschappen, wolken, rotsen, water en ijs, gletsjers. Daar waar kleuren onderling meer verschillen dan overeenkomen, ontstaat een grens. In Espace Enny toont ze schilderijen van morene gaten: opeenhopingen van puin die zich in de buurt van gletsjers bevinden.
Tip 3: de sobere levendigheid van Marijke van Oppen
Ook niet eerder bij Espace Enny te zien geweest: de ogenschijnlijk sobere kunstwerken van Marijke van Oppen. Als u goed kijkt, komen hun oppervlaktes echt tot leven: de oneffenheden, de prikkelende aanwezigheid van de menselijke hand, de aandacht voor details en verschillende materialen. Van Oppen gebruikt hiervoor boekomslagen en linnengoed.
Waarom de polarisatie stad/platteland op de spits drijven?
Die obsessie is nóg onzinniger als je weet dat onze neuronen
ons leiden, dat onze uitingen dus feitelijk niet eens onze éigen
ideeën, meningen en verlangens vormen. De hoogste tijd om
de illusie van het heilige individualisme, onze zalig verklaarde
individuele ‘vrije keuzes’, opnieuw te bezien en onze blik te
richten op wat we samen kunnen delen en opbouwen.
Illusies
Het individualisme als kwaal
Wij willen wel, maar kunnen
wat wezenlijk is niet aan.
Met onze wil lukt dat niet
en niet met onze verlangens,
want zij behoren ons niet toe.
Jij bent het niet die tot mij spreekt.
Ik hoor wel de aangeslagen neuronen
daar ver onder jouw golvende geluid.
Ik ben de Achterhoeker niet,
het zijn mijn neuronen die,
diep in mijn brein, onvatbaar
Achterhoeks afgeregeld zijn.
In die diepte ben jij niet mijn oppositie
en ik geen verzet tegen jouw verstand.
Niet onze tegenstelling geldt daar
maar wat onbrekelijk ons verbindt.
Het willoos menszijn baart geen angst.
Wel dat wij weetlust zouden verliezen
naar onze nieuwe neuronale status ...
... dan drijft de ik, die er niet is, de leegte aan
en krimpt ons menselijk zijn naar niets.
De primeur van Bert Scheuter zijn laatste gedicht als Dichter des Achterhoeks voor de wekelijkse rubriek DICHT in alle edities van het Achterhoek Nieuws 👉 voorgedragen in De Veldhoek na de lunchpauze van