woensdag 20 januari 2021
dinsdag 19 januari 2021
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 03
Momentopname
Uit de snoepzak letters die zich spelend vormen
in zinnen van snoepgoed, suikerzoet prikkelend.
In de geglazuurde koekjes vooruitblikken.
Buiten twee kauwtjes trouw als altijd die het
kouwtje wind trotseren en het nieuwe
normaal samen integen fladderen.
De kou wenst een sneeuwvlok, de dichter
herhaalt zijn eigen mantra: tabula rasa;
‘Wi-j viert 't ge-ulk en springt
naor 'n zommers geluk. En zinkt
daornao met knikkende knies dat
't snee'jen mag naor
ónbeschraeven blad!’
De witte bladzij even een beschreven wens.
Het jaar vordert, de dagen lengen wakkerder
prikkend doemt het heil en zegen in de verte.
maandag 18 januari 2021
zondag 17 januari 2021
Snie | Meindert Talma
Mister Noardewyn Willem de Vries kwam op 8-1-2021 langs in Noordhorn.
Voor de gelegenheid bewerkte Meindert Talma het gedicht 'Snie' van de jonggestorven (TBC) Friese dichter Pyt van der Burg (1983-1922) tot een lied en vertaalde de tekst in deze clip Winter lei de wrâld oan bannen Snie lei oer de lege lannen Diek de feale, keale greiden, Dêr’t de skiere skiep jit weiden. Blonk op beammen en op skuorren Op ‘e húzen fan ‘e buorren Wintersinne skynd’er oer Teek’ne ‘t tek fan hûs en toer. Wite wollen tekken lei Oer de lûden fan de dei Snie wie al in mylde seine As in wijing fan it reine Rûnom wie ‘t mei snie bedutsen ‘t libben like wol berutsen Krekt as wie in wite Jiske Sêft oer alles hinne wiske. Want it lûd fan trein en smidte Klonk sa fyn en ut de fierte En de lytse minskestimmen Wien’alhiel net te fernimmen.REFREIN
Lein oer hjerstich keale fjilden
Dêr’t de wurge minsken tilden
Oer har drusen en har lêsten
Sunder lins en sûnder rêsten.
Mar bij ‘t hege, kleare blinken
Fielden hja har soarch fersinken.
Inklen stienen bliid as bern
Glimkjend foar har ut te sjen.
zaterdag 16 januari 2021
vrijdag 15 januari 2021
donderdag 14 januari 2021
Onland
de Gelderlander | 14 januari 2021
Fijn om door een collega dichter geciteerd te worden.
Hier het gehele gedicht:
Onland
5 februari 1970
Kwam neet terug van gymnastiek.
Oefening in Prinses Beatrix' zaal.
In de struuken ’t onteerde liek.
Gewurgd deur heur eigen sjaal.
Op de Kloosterlaan. Hoe wrang toch.
Waor 'j bescherming zol'n verwachten
onder 'n hemelse wolkenloch.
Gin doodslag toch en verkrachten.
Onopgelost
geklungel der
magistraten.
Langs de kant van het pad
rok 't vanaf dan naor onland.
Jao, asterto, moord en brand.
'n Kearl op de fietse deur 't lo.
'n Rammelende dynamo.
Elke nacht viel te vrezen
de wind fluustert deur het rad:
Rinie Wielheesen.
Hans Ebeling Koning
Hans Ebeling Koning
Het is dit schilderij dat ik voor het eerst zag bij een bezoek aan Hans Ebeling Koning 👉 begin jaren zeventig, vorige eeuw, dat ten grondslag ligt aan mijn verzameling sneeuwtjes, sneeuwbollen 👉
woensdag 13 januari 2021
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 02
Het applaus dat klonk na de eerste prik was voor Eva als het volkslied na de wedstrijd; ze had het niet verwacht, maar toch was daar het stokken van de adem en de brok in de keel.
Mouwen opstropen
Ze zijn met minus tachtig
richting Achterhoek vervoerd,
in rammelende flesjes
voor wie moe is en beroerd,
richting blote, zomerarmen
die niet langer kunnen dragen,
om een zeepbel door te prikken
in dun vel en dikke lagen,
om aldaar met schietgebedjes
en grootscheeps vaccineren
de tentakels van een virus
preventief te amputeren.
Het Wilhelmus heeft geklonken
- in zacht applaus vermomd -
toen na de eerste spuit
de stilte werd verstomd,
en nu leef ik in de wetenschap
iets te hebben overwonnen,
willen mijn ongeprikte armen,
zonnig, onbezonnen,
om elk object gevouwen
dat ze tegenkomen gaan,
want in mijn hoofd maakt nu mijn lijf
al antistoffen aan.
Eva Schuurman
dinsdag 12 januari 2021
Abonneren op:
Posts (Atom)