%20kopie.JPG)
ACHTERHOEKSE GEEST
in rode slootjes roest de tijd
onbewogen staat de boer erbij
door erosie van regen getekend gezicht in de wind
de handen ontvouwen
rouwgerand
de laarzen in het akkerzand
aangetrokken tot de grond
onwetend van de kanker in zijn slokdarm nog
licht bevreesd alleen
dat op een dag boven de bosrand met de metersdikke beuk
een skyline van skyscrapers verschijnt
en dat de streek de geest opgeeft
de taal verliest
en ochtendzon de flarden witte wieven mist
Pim te Bokkel | de Achterhoekse verzen | 2018
Geen opmerkingen:
Een reactie posten