zaterdag 17 december 2022

Duurzaamheid


 Tweedehands trof ik HiPP aan. Op weg naar, ...  maar waar vandaan?

vrijdag 16 december 2022

donderdag 15 december 2022

Klassiekers

In het Erfgoedcentrum Achterhoek Liemers scoorde ik tweedehands bovenstaande klassiekers uit de Nedersaksische literatuur. 

 

woensdag 14 december 2022

NITS Ahoy

 


Henk Hofstede tekende voor het concert in Leeuwarden in het gastenboek.

dinsdag 13 december 2022

DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 50

 



Deze dichter voelde zich dichter bij de natuur, omgeven door de temperaturen die richting het vriespunt zakken. Naast dat het warme weer deze dichter ook wel zint, zorgt die vrieskou ook wel voor mooie beelden.

Koelte

        De kou is in mijn botten gekropen
        Gevestigd en genesteld
IJskristallen verspreid over weides
In de weidse omtrek glanzend veld
         De kou heeft mij als een vriend omarmd
         Zeer verwelkomend, maar haast bloedstollend
In het licht van een volle maan op een heldere nacht
Glimmende autoruiten, verkleumde handen
         De kou is bij mij beroemd en berucht
         Een dunne lijn tussen haten en houden van
Schouders opgetrokken, in winterjassen dieper weggedoken
Handen met handschoenen weggestoken
         De kou is in mijn botten geslopen
         Bijna ongemerkt is het bijna winter


woensdag 7 december 2022

DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 49

Bert Scheuter  👉

De Achterhoek is een heel aangenaam landje om in te leven. Ook omdat het gelukkig niet achter een ijzeren gordijn ligt en zich niet achter een muur laat zetten. Een wolf liet ons dat afgelopen week nog weer eens fijn zien.Wat is de natuur dan toch een leerzaam instituut - ‘lao-w d’r wies met waene’.


Natuurcontrasten

Een wolf kent geen grenzen,

blijft niet dolen door Rusland

en weet niets van Achterhoek.


Die wolf toont mens dat

mens natuur toebehoort

en niet andersom.


Zij die menen dat niets moet,

zeker weten dat alles kan en

zwelgend achter roze brillen

land en dieren kneedbaar achten,

zij verachten land en dieren.


Drogredenaren prijzen mantra’s

vol drogvrijheid in elke takt:

ik moet niks, ik moet niks,

ik moet niks, ik moet niks ...


Zij trachten naar godstatus,

verheffen mens boven natuur,

en tonen pijnlijk dom niets te kennen

over leven met wat onvermijdbaar is.