Zacht tikkend de tijd verslaan | Berichten over kunst, cultuur, de Achterhoek, de wereld en Mels eigen activiteiten ...
maandag 17 januari 2022
zondag 16 januari 2022
zaterdag 15 januari 2022
vrijdag 14 januari 2022
donderdag 13 januari 2022
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 02
Een Winterswijks wetenschappelijk model zorgt ervoor dat daar over één nacht ijs kan worden gegaan; men schaatste er vorige week al op de buitenbaan.
Kleintjes met stoeltjes
Daar waar elders de buitenbaan
de seizoen geplaatste lantaarn
en het priklicht met de avond
op de vergankelijke poel weerkaatst,
als landingsbaan voor trekvogels
met contouren in de nacht,
is in de wijk der winters
het water niet meer zacht.
Schaatsen ijzers zich in groeven
kruisen veters tot het knelt,
zwieren wintertenen
tot de ijspret hen weer smelt.
Dus voor wie zich zijdelings, voorzichtig,
het nieuwe jaar in schuifelt
met een koud hart dat om dooi wenst
maar schoorvoetend weifelt;
spoed u naar waar kleintjes
achter stoeltjes, zaligmakend,
leunend en verkleumend
op een houten zitvlak leunend
- nog lange niet naar nieuw
en goede voornemens opzoek -
decemberresten aandikken
met zopie en met koek.
woensdag 12 januari 2022
dinsdag 11 januari 2022
maandag 10 januari 2022
Inzwischen Essen
Afgelopen zaterdag voelden we ons (Willem Tannemaat en ik) cultuurvluchtelingen. We zouden naar Rotterdam naar het Depot, maar de 'vanwegeziekte' gooide roet in ons voornemen. Daarom maar naar Essen afgereisd naar Museum Folkwang.
zondag 9 januari 2022
zaterdag 8 januari 2022
vrijdag 7 januari 2022
donderdag 6 januari 2022
woensdag 5 januari 2022
DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 01
Deurgaonde waegeskes en paedjes
Met ‘n dertigsten zonder middewinterstappen,
ol’joorsdag ‘n wezenlozen vri-jdag, nao een joor
met niks as naregheid en zonder steernefônkeln
d’n eersten en tweeden ni-jjoorsdag feesteloos
as een deursnee zaoterdag en matten zondag
gewier ‘t mien asof de tied een hörte minder
huu hiel dan ‘s-endensjoors lech gebruukelek.
A-j zo raps moor muu ‘t ni-je joor in schoeft,
dat al haost te völle op ‘t olde lik te lieken,
dan aovervölt ow mangs een valsen dekken
den ow gin enkel gräödjen warmte bieden kan,
den ow alleneg moor van alles af kan sluuten
en ow a-j niet oppast all’n loch benemmen zal
den meer dan alle joorn veurhen now neudig is.
Laot mien dan zo vlot as meugelek weer denken
an de waegeskes en paedjes die ‘t laeven teikent
en zelfs wieter slakkert woor ‘t naar onlieke is
um ons de tied deur te laoten gaon; die niet stopt
veur Silvester en andere heufdgrenzen of muurn en
zich nog zo’n betjen laot belopen at tied en ruumte
tussen laeven en dood ons uutzicht soms benemt.
