Utopia Avenue

Ik kreeg onlangs van vriend Jan Zappeij 👉 het boek cadeau. Vorige week de tijd gevonden om het in één ruk uit te lezen. Het bracht me terug naar eind jaren zestig. De omslag van het boek naar de vloeistofprojecties die ik bezorgde met de lichtsjo De bedrukte Moeder Gods van Varsseveld bij popgroep Puddingh 👉.  Nog nooit zag ik in een roman die tijd zo kordaat en meeslepend beschreven. Plots herinner ik me de volgepropte bus met apparatuur en de trip naar het verre Groningen voor een optreden in Chapaqua. Op You Tube vond ik een speellijst👉 met de door de roman gelardeerde muziek. 

Aubade (9)

Mijn verre neef

Hij gaat voorop ter fiets of met gezwinde pas

laat in zijn archaïsch taalgebruik,

soms met geronk nee niet Normaal

alsof een Harley-Davidson

de hoek omgaat,

in meanderende zinnen

vaak in de buitenlucht,

horen dat hij mijn lieve verre neef

mij zo nabij door alle jaren,

het leven zingt in al haar pracht

treurnis en in vreugde.

Hij voert mij over zijn oude grond

bezaaid met verzen en verhalen

zijn stem laat vogels vliegen

hij is mijn gids, wijst en grijnst

geniet zichtbaar van wat hij ziet

ruimhartig en aandachtige

gedreven kunstenaar in woord en beeld.

Margót Veldhuizen

DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 07

Hans Mellendijk 👉

Tom America | De Mus | Jan Hanlo

Aubade (8)

Zeventig woorden zijn nooit genoeg

voor Hans

Licht is het werk voor de dagen na dat ene

moment waarop weer van alles mogelijk wordt.

Het stroomt als het ware zoals het al eeuwen

watert tussen Bekkendelle en Langesloot,

want 70 is bijna een eeuwigheid voor wie

pas aan de reis begonnen is en die niet van

opgeven weet, maar wel van rendierjagers

in de kopjes en het open veld, en van

Wazovelde, toen krijgers nog de dienst

uitmaakten voor dichters bezit namen

van het landschap, de bochten en de rechte weg.

Nu is alles van toen verschreven tot maximaal

humus op het bleekveld van de taal – komma’s

waartussen geschiedenis vervalst wordt door

dagen van hoop en verlangen dat alles blijft

zoals het zich voordoet, troost voor elke adem

tocht aan het einde waarvan die molen zicht geeft

op een heldere beek die het land van de overkant

scheidt, van weggaan en blijven. Het dondert niet

wat – het vindt ook als je niet wilt dat het gebeurt

gewoon plaats.

(172 woorden inclusief deze)

Wim van Til

Op Schaatse | Erik Hulzebosch

 

In februari 2021 kristalliseerde de natte droom van menig Hollander. Er lag ijs. En dus werd er lustig op los geschaatst. Alle reden voor Erik Hulzebosch, de eeuwige nummer-twee sinds de laatste Elfstedentocht in 1997, om een Nationaal Schaatsvolkslied de wereld in te helpen. Daarvoor schreef Dave von Raven een nieuwe tekst op het nummer Op Fietse van Skik.

Muziek: Erik Hulzebosch, Sven Hammond Big Band Tekst: Dave von Raven Origineel: Op Fietse, geschreven door Daniël Lohues.

Mels muziek mozaïek

Voor altijd jong | Huub van der Lubbe (Dylan)

Onland

DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 03, 04, 05 en 06

week 03  Momentopname 👉

week 04  hier zijn de draken 👉

week 05  Bebouwd natuurlandschap 👉 

week 06  Vrij. 👉

Kunstwandelroute Hummelo 2021 afgelast.

Foto: © Helma Snelooper

Het landgoed Enghuizen blijft voor de 21ste Kunstwandelroute Hummelo een onbeschreven blad. Vanwege de aanhoudende corona-pandemie heeft de organisatie besloten het nog een jaar op te schuiven. Geduld is een schone zaak.

Lees hier meer 👉

Mels teken- en schilderclub

Aubade (7)

 van jewelste en bretelste

(in de gloria)

elastisch in de hoogte

langs een blouse van ferm formaat

met de scholders iets naar achter

voor een rechtop resultaat

richting wat zich dapper kruisigt

al langs den ruggengraad

tot klemvast op het randje

aan weerszijden van de naad;

licht en voorts paraat,

nuchter doch verheven,

en al heel een Hansenleven

nimmer op half zeven.

Eva Schuurman

DdA | Achterhoek Nieuws | DICHT | week 06

Eva Schuurman 👉

Aubade (6)

Voor Hans

Wat zou de dichter aan conventies

anders omarmen dan Taal [alg.]

waarin woorden, meer dan zinnen -

maar zeker geen wetten - hoofdrollen.

Werk waarin recepten figureren voor

volvet schuimend zestiger jaren vertier

en fietstochten naar de karabijnsmid

in die onschuldige tijd van zijn ontluiken.

De dichter die een knapzak, volgeladen met

ongesorteerde associaties, lichtjes meevoert

op het zwerfpad der kunst over Parnassus,

waar grote droogte aanleiding geeft tot

Nedersaksisch verbogen Sheffield Steel,

wellicht gebruikt in antenneharken die

door de dichter liepend zijn uitgezwaaid

maar door de beeldenaar weer in elkaar

werden gesleuteld, fier rechtop van hout,

om der genealogie voorzien van spandraden

met karabijnhaken - bij officiële ingebruikname

beklonken met enige spoetniks - uit zijn jeugd.

Bert Scheuter