zaterdag 6 februari 2016

Column | Hans Mellendijk | Het heerst



Het heerst,  Hans Mellendijk, de Gelderlander edities Achterhoek, 4 februari 2016.

De poëzie is overal! Dat laat de webstee, die ik in de Poëzieweek voorbij zie komen, weten. Een initiatief van Canvas. De Vlaamse tv-zender lokt mij de grens over naar het Depot van Gevonden Gedichten. Als je er maar oog voor hebt ligt de poëzie gelijk de humor op straat. Het is de Barbarberschool; het literaire tijdschrift dat in de jaren zestig het realisme terug bracht in de letteren. Poëzie als een vergrootglas op de alledaagse werkelijkheid. Barbarber dat ik vaak in een vlaag van woordblindheid als rabarber las. Het woord dat snel achterelkaar gezegd in hoorspel het geluid van pratende mensen immiteert. Zoals‘Say Cheese’ de fotograaf helpt als hij een glimlach bij zijn slachtoffer wil bewerkstelligen. Pure poëzie.

Opeens lees ik de krant anders. Ik onderstreep opvallende woorden. Het begint met het dwingende verzoek op de de voorpagina bij de roze reporters van de Giro. Hier wat tekst voor deze ankeiler. Pepperonipolitiek, mensenmensen, puur omdat het straf stafrijmt, volgen.

Slordig lees ik: Vermiste Ufo mogelijk gezien De Unidentified Flying Object, blijkt bij nader inzien prozaïsch een vermiste bejaarde te zijn, luisterend naar de naam Uffo. Poëzie schrijft koortsig zichzelf, het heerst nog dagen. Candlelightverse in; Het profiel is de spiegel van mijn zijn. Ik hoor het uit een ver verleden Jan van Veen zanikzeurend voordragen.

In de Kilderse veurgläöjoptocht het raadselachtige rente pet, varkens vet. Dubbelzinnigheid in Scheiden is geen zak aan. Mijn hoofd komt zondag in de namiddag weer tot rust in het Literaire café Bredevoort. In De Koppelkerk declameert de jonge hond Maarten Buser uit zijn bundel Club Brancuzzi. De titel is ook een ongelukje dat goed heeft uitgepakt. Brâncuși werd verkeerd gespeld en had iets van een jacuzzi in zich. Thuis gekomen laaf ik me aan het verse werk. Gedichten om ook na het kunstmatige van zo’n week te blijven lezen.


vrijdag 5 februari 2016

Ondertussen in Ulft | Bij BREEKijzer | DRU Industriepark | Ulft

Anton en Emeke | 60x80 | Monotype

Expositiewerkgroep van Kunstenaarscollectief BREEKijzer presenteert in de Giethal van ICER op het DRU-Industriepark te Ulft: Ontmoetingen | beeldend werk door Emeke Buitelaar

Het thema van de expositie is ontmoeting. In 1993 ontmoette Emeke Buitelaar de beeldend kunstenaar  Anton Heyboer. Ze vertelt er nu over: “Ik mocht samen met hem schilderen, spelen, lachen en onze kunstenaarsziel delen.” Ze hebben toentertijd een aantal werken gemaakt voor het goede doel; het redden van de witte neushoorn. Vijfhonderd waren er toen nog maar. Ze werkte veel met het Wereld Natuur Fonds samen en besloot via haar kunst een donatie te doen. Een deel van het gezamenlijk werk is verkocht ten bate van de neushoorn en de rest mocht Emeke houden. Van het origineel 'De boot van Anton en Emeke' te zien bij ICER, mocht ze later een zeefdruk maken. Dit was een bijzondere gebeurtenis op zich, zoals alles wat met Anton te maken heeft. Bij ICER hangen monoprints (een druktechniek waarbij slechts één afdruk gemaakt kan worden) waarop Emeke, Anton en haarzelf geschilderd heeft. Vlak na haar bezoek aan hem.”Van hem heb ik zoveel geleerd, dingen die je van niemand anders kan leren. Hij is zo uniek, ik kom er nu pas aan toe om al onze belevenissen op te schrijven!” aldus Emeke. Daarom vindt ze het leuk om juist nu deze werken te exposeren. Daarnaast heb ik ontmoetingen met diverse andere culturen geschilderd en opgehangen. Een surfer op zeildoek en twee grote monoprints. Op dit moment maak ik vooral mozaïeken en werk ik in olieverf. Maar binnenkort ga ik in het atelier en cursusruimte van BREEKijzer, in de Commiesruimte van ICER, het monoprinten weer oppakken.

Waar: In de ‘Giethal’ van ICER Innovatiecentrum, Hutteweg 32, Ulft, +31 (0) 315-820 280.
Wanneer: op de reguliere openingstijden van vrijdag 5 februari t/m zondag 13 maart 2016; dinsdag t/m vrijdag 10:00-17:00 uur | zaterdag en zondag 13:00-17:00 uur. Overige tijdstippen en op maandag: alleen geopend op afspraak.

Entree: gratis als alleen de expositie van BREEKijzer bezocht wordt: aanmelden bij de balie.


De boot van Anton en Emeke | 1993 | 180 x 120 | acryl


De boot van Anton Heyboer en Emeke Buitelaar

tekst Anton:

De grote regel voor mij is, de vrouw zonder haar te begeren, het meisje, het talent, de oorsprong … nog voordat zij vorm en naam heeft ... dat zijn de wetten der hormonen als deel van het werkelijk leven uit louter sereniteit.

In 1951 viste ik in Ymuiden in de Y17348 hier tegen het leven te leven in een klein wereldje … maar de regels van het bestaan dringen daar als inspiratie in door.


PS : Anton leefde zeer sober op deze boot, hij vertelde Emeke dat er voor zijn maaltijd vissenkoppen naar hem werden gegooid.


zie ook dG | 30 januari 2016>

donderdag 4 februari 2016

Column | Hans Mellendijk

dG | 04-02-2016

Brâncuși | Brâncu?i | Brancuzzi

Door een conversieprobleem werd bij de eindredactie Brâncuși omgezet in Brâncu?i. Is deze spelfout nu in dit specifieke geval ook onbewust een ongelukje dat goed uitpakt? Ik weet het niet. 't Zal. 't Zou maar zo kunnen. ; - /.